Του Γιώργου Χ. Παπαγεωργίου

Το τοπίο που θα διαμορφωθεί στις σχέσεις της Ελλάδας με τους δανειστές αρχίζει να ξεκαθαρίζει, αφού παρόλο που αρκετά θέματα δεν έχουν ακόμα ξεκαθαρίσει οι αβεβαιότητες έχουν υποχωρήσει σε πολλά μέτωπα.
Εάν δεν υπάρξουν σημαντικές ανατροπές δύο πράγματα φαίνεται να είναι δεδομένα:
Πρώτον ότι η τρίτη αξιολόγηση έχει πολλές πιθανότητες να κλείσει χωρίς δραματικές περιπέτειες, έστω κι αν ο χρόνος που θα συμβεί αυτό δεν είναι δεδομένος.
Δεύτερον, ότι είναι πολύ αμφίβολο, πρακτικά απίθανο, ότι θα υπάρξει τέταρτο πρόγραμμα στήριξης για την Ελλάδα, τουλάχιστον με τη μορφή που είχαν τα τρία προηγούμενα.
Οι λόγοι είναι πολιτικοί: Δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για να περάσει τέταρτο πρόγραμμα στήριξης της Ελλάδας από τα κοινοβούλια πολλών χωρών μελών, ενώ η ευρωζώνη θέλει να δείξει ότι και το ελληνικό ζήτημα έχει διευθετηθεί με επιτυχία.
Οι πληροφορίες που δόθηκαν σε Έλληνες δημοσιογράφους από υψηλόβαθμο στέλεχος της Κομισιόν που απηχεί τις θέσεις του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ συμβαδίζουν με εκείνες που μεταδίδουν κυβερνητικά στελέχη και συγκλίνουν στο ότι το επικρατέστερο σενάριο μετά τη λήξη του προγράμματος τον Αύγουστο του 2018 είναι ένα νέο σύστημα εποπτείας της Ελλάδας, το οποίο θα συνδέει τη σταδιακή υλοποίηση μέτρων ελάφρυνσης του χρέους με την υλοποίηση των λεγόμενων μεταρρυθμίσεων. Εάν η Ελλάδα τις προχωράει, τα μέτρα ελάφρυνσης θα ενεργοποιούνται.
Η ακριβής μεθοδολογία και το εύρος των παρεμβάσεων δεν έχουν ακόμη προσδιοριστεί, αλλά το γενικό πλαίσιο θεωρείται δεδομένο, υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι δεν θα μεσολαβήσουν απρόβλεπτες και ανατρεπτικές εξελίξεις μέσα στο επόμενο δεκάμηνο, οι οποίες εξ ορισμού δεν μπορούν να αποκλειστούν. Αντιθέτως, το ρευστό πολιτικό σκηνικό στην Ευρώπη δεν καθιστά αρκετά πιθανό να υπάρξουν εκπλήξεις.
Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν ορισμένα ζητήματα που είναι ανοιχτά και θα «παιχτούν» μέσα στους επόμενους μήνες.
Το πρώτο είναι η στάση που θα τηρήσει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που επιμένει σε δραστική ελάφρυνση του χρέους. Θα περιμένει μέχρι τον Αύγουστο του 2018;
Το δεύτερο είναι κατά πόσον θα ξεκαθαριστεί η γαλλική πρόταση για το ελληνικό χρέος, η οποία συνδέει τις πληρωμές με τον ρυθμό ανάπτυξης. Εάν γίνει κάτι τέτοιο, οι προοπτικές για την Ελλάδα θα βελτιωθούν σημαντικά όπως και η πιστοληπτική δυνατότητά της κάτι που σημαίνει ότι θα διευκολυνθεί σε μεγάλο βαθμό η πρόσβαση της χώρας στις διεθνείς αγορές.
Υπάρχουν, τέλος και αρκετά ερωτήματα σχετικά με το πολιτικό πεδίο που θα διαμορφωθεί στην ευρωζώνη το επόμενο διάστημα και τα πρόσωπα που θα αναλάβουν τις θέσεις κλειδιά.
Ποιος θα είναι υπουργός Οικονομικών στη Γερμανία και ποιος ο πρόεδρος του Eurogroup και πώς θα προχωρήσει η ατζέντα Μακρόν για τις θεσμικές αλλαγές στην Ευρώπη;
Το τοπίο είναι μεν ρευστό στην ευρωζώνη, αλλά, για πρώτη φορά ύστερα από καιρό οι αβεβαιότητες για την Ελλάδα είναι λιγότερες.

Μοιράσου το άρθρο: