Έγινε κι αυτό! Ολοκληρώθηκε η συνάντηση των ηγετών των Ηνωμένων Πολιτειών και της Βόρειας Κορέας, και εκτός από τους δυο τους, κανείς δεν φαίνεται να είναι ενθουσιασμένος, τουλάχιστον στην Αμερική. Μπορεί οι συμβολισμοί να περίσσεψαν, όμως φαίνεται πως οι δύο άνδρες τσιγκουνεύτηκαν την ουσία. Για επαναλαμβανόμενες γενικότητες κάνουν λόγο οι περισσότεροι αναλυτές σχετικά με το κείμενο που υπέγραψαν οι Τραμπ-Κιμ, παρ’ότι όλοι συμφωνούν ότι ο κόσμος είναι πλέον σε καλύτερη, περισσότερο απομακρυσμένη θέση από τον πυρηνικό όλεθρο που προσκαλούσε πριν από λίγους μήνες η ρητορική των δύο ηγετών.

Το φημισμένο Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών (CSIS), το οποίο βρίσκεται στην Ουάσινγκτον, συνέθεσε μια ψύχραιμη και περιεκτική εκτίμηση της συνάντησης, η οποία βασίζεται σε 5 άξονες. Στην κορυφή, για να μην επιμένει οποιοσδήποτε στα προφανή, βρίσκεται η εμφατική παρατήρηση πως, ασφαλώς, η συνάντηση των δύο ανδρών είναι μια ιστορική στιγμή. Ο πρόεδρος Τραμπ επαναλαμβάνει συνεχώς την ίδια ακριβώς εκτίμηση, και παρ’ότι επιμένει να σταματά σε αυτήν, ενώ η αλήθεια επεκτείνεται και προεκτείνεται περαιτέρω, αυτό δεν μειώνει σε τίποτα την ακρίβεια αυτής της μικρής, εισαγωγικής φράσης. Ποτέ πριν δεν είχαν συναντηθεί ηγέτες από τις δύο χώρες, αν και τόσο ο πατέρας, όσο και ο παππούς του Κιμ, το επιθυμούσαν διακαώς. Ο λόγος είναι προφανής και πολυσυζητημένος, και έχει να κάνει με την νομιμοποίηση που προσφέρει στο καθεστώς της Βόρειας Κορέας η εμφάνιση του επικεφαλής του, ως ίσου, στο πλευρό του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών. Κάπου εδώ κάνει και την εμφάνισή του ο προαναφερθείς συμβολισμός, ο οποίος και επέβαλε, κατόπιν ρητής απαίτησης της Πιονγκγιάνγκ, το… τείχος των εναλλασσόμενων σημαιών των δύο χωρών: ίσο μέγεθος, ίσο πλήθος, ίση εντύπωση. Με αυτά και με εκείνα, οι ειδικοί του CSIS τονίζουν ότι ο Κιμ έγραψε περισσότερη Ιστορία από τον πρόεδρο Τραμπ.

Στον δεύτερο άξονα της ανάλυσης βρίσκεται η παραδοχή της αυξημένης παγκόσμιας ασφάλειας, μια και η Βόρεια Κορέα παραδοσιακά αποφεύγει τις προκλήσεις όταν βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με τις Η.Π.Α. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η αυξημένη ασφάλεια δεν σημαίνει και πολλά, μια και το κείμενο που προέκυψε από τη συνάντηση δεν απαιτεί καμία δέσμευση που θα την προστατεύει. Η αποπυρηνικοποίηση παραμένει το ίδιο ασαφής όσο ήταν και μήνες, ή χρόνια νωρίτερα. Η Βόρεια Κορέα δεν έχει προσφέρει λεπτομέρειες για την έκταση του πυρηνικού της προγράμματος και οπλοστασίου, και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν απαιτήσει κάποιο συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα διεθνών ελέγχων. Το οποίο και οδηγεί στον τρίτο άξονα της ανάλυσης, τις προσδοκίες για το μέλλον των συνομιλιών. Δύο χαρακτηριστικά περιμένουν στο CSIS να βοηθήσουν στη θετική έκβαση των διπλωματικών προσπαθειών, και αυτά είναι η δυναμική -το momentum- και τα πρακτικά αποτελέσματα. Για τις δύο πλευρές, τα αποτελέσματα αυτά είναι, ασφαλώς, διαφορετικά. Η Βόρεια Κορέα περιμένει την άρση των οικονομικών κυρώσεων που περιορίζουν την οικονομία της χώρας, ενώ για τις Ηνωμένες Πολιτείες «αποτελέσματα» σημαίνει παρουσία διεθνών παρατηρητών, και πλήρης έλεγχος των πυρηνικών δυνατοτήτων του καθεστώτος της Πιονγκγιάνγκ. Κάποια από τα αποτελέσματα αυτά θα πρέπει να έρθουν γρήγορα και να έρθουν και για τις δύο μεριές, αν είναι να διατηρηθεί η δυναμική που προβάλλουν με τόση ένταση οι δύο ηγέτες, ειδικά αν ο Ντόναλντ Τραμπ εννοούσε το σχόλιο περί πρόσκλησης του Κιμ Γιονγκ Ουν στον Λευκό Οίκο το ερχόμενο φθινόπωρο. Μιλώντας για το τι εννοούσε ο Αμερικανός πρόεδρος και τι όχι, φτάνουμε στον τέταρτο άξονα, ο οποίος αφορά στα κέρδη -τα ασυγκρίτως μεγαλύτερα, για την ώρα, κέρδη- της Πιονγκγιάνγκ από την συνάντηση. Ο άνθρωπος που κατηγορείται ότι διέταξε την δολοφονία του θείου του προκειμένου να ισχυροποιήσει τη θέση του, ο ηγέτης που έχτισε ένα πυρηνικό οπλοστάσιο και το επέδειξε τόσο μόνο όσο χρειαζόταν για να κλείσει αυτήν ακριβώς τη συνάντηση, ο επικεφαλής μιας χώρας που είχε θέσει ως στόχους την ελάφρυνση των οικονομικών κυρώσεων και την παροχή διαβεβαιώσεων από τις Ηνωμένες Πολιτείες για την ασφάλεια της χώρας του, πέτυχε όλα όσα ήθελε. Βγάζοντας selfies στην Σιγκαπούρη και φωτογραφίες με τον Ντόναλντ Τραμπ, το προφίλ του ιδίου και της χώρας του αναβαθμίστηκαν, ενώ ο Αμερικανός πρόεδρος -όσο και αν το εννοούσε- είπε πως στοχεύει στην αναστολή των στρατιωτικών ασκήσεων Η.Π.Α.-Νότιας Κορέας. Βεβαίως, όλα αυτά τα μεγάλα λόγια, πρέπει τώρα να αποκτήσουν αστερίσκους, καθώς οι αξιωματούχοι των δύο χωρών αναλαμβάνουν δράση και οι διαπραγματεύσουν αναμένεται να ενταθούν, ενόσω η διεθνής κοινότητα, ο πέμπτος άξονας της ανάλυσης, μπαίνει και αυτή στο κάδρο των εξελίξεων.

Οι κίνδυνοι είναι πολλοί, καθώς η ιστορική πρωτοτυπία της συνάντησης σημαίνει σε μεγάλο βαθμό και ότι το μέλλον είναι απρόβλεπτο. Από μια άποψη, ίσως αυτή να είναι και η πλέον αισιόδοξη ανάλυση, καθώς όσοι ειδικοί κάνουν προβλέψεις επιμένουν να τονίζουν, όπως ο Τζέιμς Τράουμπ του Foreign Policy, όχι μόνο το παρελθόν παρόμοιων συζητήσεων με την Βόρεια Κορέα, αλλά και τις ομοιότητες, επί παραδείγματι, με τις διαπραγματεύσεις με το καθεστώς Χουσεΐν, που είχε με υπερηφάνεια αναλάβει ως Γ.Γ. του Ο.Η.Ε. ο Κόφι Άναν, και οι οποίες ολοκληρώθηκαν με επιτυχία, μόνο και μόνο για να ακολουθήσει το ναυάγιο της εκδίωξης των διεθνών παρατηρητών από τη Βαγδάτη, και τελικά ο βομβαρδισμός του Ιράκ. Η διαφορά, όπως με χαρακτηριστικό σαρκασμό υπονοεί ο Τράουμπ είναι πως, τουλάχιστον, στο Ιράκ υπήρχε η πρόβλεψη και η πράξη διεθνούς ελέγχου.

Κι αν ο Τράουμπ είναι μάλλον εγκρατής σε αυτόν τον τομέα, ο σαρκασμός πολλών άλλων μέσων βρήκε πεδίο δόξης λαμπρό σε πλήθος σχολίων που έκανε ο πρόεδρος Τραμπ στη Σιγκαπούρη. Από τα πλέον προβληματικά δεν μπορεί παρά να είναι εκείνα με τα οποία επαινούσε τον Κιμ Γιονγκ Ουν, ακόμα και σε συνέντευξη με τον Τζορτζ Στεφανόπουλος, ο οποίος του υπενθύμιζε τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Βόρεια Κορέα, αλλά και τις παλαιότερες απόψεις του ίδιου του Αμερικανού προέδρου για τον άνθρωπο που εκείνη τη στιγμή χαρακτήριζε εξαιρετικά ικανό και αγαπητό στη χώρα του, μια «σπουδαία προσωπικότητα και πολύ έξυπνο», που σε νεαρή ηλικία κατάφερε πάρα πολλά. Παρόμοια προσοχή συγκέντρωσε και το σχόλιο του Ντόναλντ Τραμπ για τις φυσικές ομορφιές της Βόρειας Κορέας, αφού σχολίασε πως «έχουν υπέροχες παραλίες. Μπορείς να τις δεις όποτε πυροβολούν τα κανόνια τους στον ωκεανό. Έλεγα “κοίτα, παιδί μου, αυτήν τη θέα. Δεν θα ήταν καταπληκτική για διαμέρισμα;” Θα μπορούσες να έχεις τα καλύτερα ξενοδοχεία του κόσμου εκεί. Σκέφτείτε το από την κτηματομεσιτική μεριά». Αν πράγματι το σκεφτεί κάποιος έτσι, οι ειδικοί επιμένουν: Το οικόπεδο που αγόρασε ο Κιμ στην συνάντηση έχει καλύτερη θέα από εκείνο που πούλησε.

Μοιράσου το άρθρο: