Του Γιώργου Χ. Παπαγεωργίου

Ο εξωδικαστικός μηχανισμός ρύθμισης οφειλών αναμενόταν «μετά βαΐων και κλάδων» για το ξεκαθάρισμα των κόκκινων δανείων, αλλά η πρόοδος ύστερα από επτά μήνες λειτουργίας είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ειδικής Γραμματείας Ιδιωτικού Χρέους μόνο 17 υποθέσεις έχουν διεκπεραιωθεί, σε σύνολο 500 αιτήσεων που έχουν ολοκληρωθεί και έχουν υποβληθεί με έγκυρο τρόπο. Χώρια που υπάρχουν άλλες 20.000 αιτήσεις που βρίσκονται σε διαδικασία ολοκλήρωσης μέσα στο σύστημα, αλλά οι ενδιαφερόμενοι δεν έχουν υποβάλει όλα τα απαραίτητα στοιχεία.
Η καθυστέρηση μάλιστα είναι εντυπωσιακή εάν ληφθεί υπ΄όψιν ότι οι διαδικασίες διεκπεραιώνονται από μια άψογη ηλεκτρονική πλατφόρμα η οποία στήθηκε εγκαίρως από την ΕΓΔΙΧ. Όχι μόνον αυτό, αλλά η ΕΓΔΙΧ έχει συνδέσει την πλατφόρμα με όλες τις πηγές και έτσι τα ενημερώνεται αυτόματα για τα στοιχεία των δανείων και των οφειλών. Θεωρητικά υπάρχει η υποδομή για να γίνουν όλα γρήγορα και αποτελεσματικά.
Το πρόβλημα, όμως, βρίσκεται στην ουσία του πράγματος.
Κατ΄αρχήν η νομοθεσία προβλέπει έναν τεράστιο όγκο βεβαιώσεων και δικαιολογητικών, πολλά από τα οποία είναι περιττά, αφού τα στοιχεία υπάρχουν ήδη στο σύστημα. Παρ΄όλα αυτά, όμως, οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να τα συγκεντρώσουν εκ νέου και να τα καταθέσουν.
Πρόκειται για απολύτως περιττή γραφειοκρατία.
Τώρα συζητείται με τους δανειστές η προοπτική να μην χρειάζονται υποβολή βεβαιώσεων για τα στοιχεία με τα οποία το σύστημα ενημερώνεται αυτόματα. Ας ελπίσουμε ότι η λογική θα επικρατήσει.
Επιπλέον, από τη στιγμή που η αίτηση ολοκληρώνεται, αντιμετωπίζει έναν πραγματικό λαβύρινθο εγκρίσεων και πήγαιν’ έλα μεταξύ των η διαδικασία γίνεται επίτηδες βασανιστική, έτσι ώστε να τιμωρούνται όσοι έχουν κόκκινα δάνεια προτού φτάσουν στη λύση.
Το σημαντικότερο, ίσως, είναι ότι τα πρώτα στοιχεία αντανακλούν μια δυστοκία των τραπεζών να παράσχουν τις λύσεις τις οποίες προβλέπει η νομοθεσία.
Είναι ενδεικτικό ότι από τις 17 υποθέσεις που έχουν ολοκληρωθεί, οι 15 αφορούν οφειλές προς το Δημόσιο και οι δύο προς τις τράπεζες, όπως λένε αρμόδιες πηγές. Και τούτο παρ’ όλο που υποτίθεται ότι το Δημόσιο είναι ο αυστηρός και άκαμπτος πιστωτής.
Τελικά, δηλαδή, ένα σύστημα που υποτίθεται ότι θα λειτουργούσε αυτόματα και γρήγορα, έτσι ώστε να αποσυμφορηθούν τράπεζες και επιχειρήσεις από το βραχνά των κόκκινων δανείων, δεν μπορεί να λειτουργήσει ικανοποιητικά στην πράξη.
Οι διαδικασίες και το όλο πνεύμα του εξωδικαστικού πρέπει να επανεξεταστούν επειγόντως, διότι εάν δεν ξεμπλοκάρει το σύστημα, δεν πρόκειται να λυθεί το ζήτημα των κόκκινων δανείων.

Μοιράσου το άρθρο: