Το όραμα για την Ευρωπαϊκή Ένωση, στη μετά το brexit εποχή σκιαγράφησαν οι Ευρωπαίοι ηγέτες στην επετειακή Σύνοδο που πραγματοποιήθηκε στην ιταλική πρωτεύουσα, εξήντα χρόνια από την υπογραφή των Συνθηκών της Ρώμης, για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας.

Με δεδομένο ότι Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία και Ισπανία τάχθηκαν ανοιχτά υπέρ μιας Ευρώπης πολλών ταχυτήτων, ενώ σειρά άλλων κρατών κυρίως οι χώρες του Βίζεγκραντ προβάλλουν σθεναρή αντίσταση ανησυχώντας μήπως εξελιχθούν σε κράτη – μέλη δεύτερης ταχύτητας, η Διακήρυξη της Ρώμης υιοθετεί διπλωματική διατύπωση περί μιας «ενιαίας και αδιαίρετης Ένωσης, η οποία ενεργεί από κοινού όταν αυτό είναι δυνατό και σε διαφορετικούς ρυθμούς όταν αυτό είναι απαραίτητο», ανοίγοντας το δρόμο για την Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων και σηματοδοτώντας ένα νέο σταθμό για το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, το οποίο κλονίζεται από τις συνέπειες των πολιτικών λιτότητας και του μεταναστευτικού.

Την ίδια ώρα, η Ευρωπαϊκή Ένωση ζει μια πρωτόγνωρη για τα ευρωπαϊκά χρονικά, πολύπλοκη και δύσκολη διαπραγμάτευση διετούς διάρκειας, με στόχο να καθοριστούν οι όροι αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου, μετά την ενεργοποίηση του άρθρου 50 της συνθήκης της Λισαβόνας, από την Τερέζα Μέι.

Οι 27 διαμηνύουν ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θα παραμείνει στενός και δεσμευμένος εταίρος, αλλά και ότι δεν μπορούν να αποδεχθούν ένα καθεστώς εκτός της Ένωσης που θα του προσφέρει όλα τα δικαιώματα που είχε, χωρίς τις υποχρεώσεις που τα συνοδεύουν, εκτιμώντας ότι μια τέτοια προοπτική θα έδινε επιχειρήματα και θα ενίσχυε τους ευρωφοβικούς.

Η άνοδος του ευρωσκεπτικισμού, η ενίσχυση ακροδεξιών, εθνικιστικών, ξενοφοβικών κινημάτων, η απώλεια της εμπιστοσύνης των πολιτών στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, καταγράφηκαν πάντως στις εκλογικές αναμετρήσεις που διεξήχθησαν τη χρονιά που πέρασε σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, με τη λιτότητα και το προσφυγικό αλλά και τις τρομοκρατικές επιθέσεις από εξτρεμιστές να κυριαρχούν στην ατζέντα των υποψηφίων.

Στην Ολλανδία το ακροδεξιό Κόμμα για την Ελευθερία, αναδείχθηκε τελικά δεύτερη δύναμη, ενώ ιστορική ήττα υπέστη το κόμμα του προέδρου του Eurogroup Γερούν Νταϊσελμπλουμ.

Στη Γαλλία η Μαρίν Λεπέν αναμετρήθηκε στο δεύτερο γύρο με τον Εμμανουέλ Μακρόν συγκεντρώνοντας τελικά ποσοστό 34%, μετά από μία πρώτη εκλογική αναμέτρηση, χαρακτηριστικό της οποίας ήταν η βαθιά ανατροπή του γαλλικού πολιτικού σκηνικού, με τον αποκλεισμό των δύο παραδοσιακών κυβερνητικών κομμάτων από το δεύτερο γύρο, από τον οποίο η Δεξιά απουσιάζει για πρώτη φορά από το 1958.

Στη Γερμανία η Ανγκελα Μέρκελ εξασφάλισε την 4η θητεία στην καγκελαρία, με αισθητή μείωση του ποσοστού της, μεγάλη ήττα υπέστησαν οι σοσιαλδημοκράτες, το ακροδεξιό κόμμα «Εναλλακτική για την Γερμανία» ωστόσο, κατάφερε να μπει στην Μπούντεσταγκ για πρώτη φορά από το 1945.

Στην Αυστρία, ορκίστηκε κυβέρνηση συνεργασίας των συντηρητικών με τους ακροδεξιούς, με κύριους άξονες της πολιτικής της, τη σκλήρυνση της μεταναστευτικής πολιτικής και την ενίσχυση της εθνικής κυριαρχίας στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης στη διακυβέρνηση των χωρών συμμετέχουν υπερσυντηρητικά ή ακροδεξιά σχήματα.

Πηγή:ΕΡΤ/Ρεπορτάζ: Μανιώ Μάνεση

Μοιράσου το άρθρο: