Όταν οι δεινόσαυροι είχαν εξαφανισθεί από τη Γη, μετά από την πτώση ενός μεγάλου αστεροειδούς στον πλανήτη μας, πριν από περίπου 65,8 εκατομμύρια χρόνια, τα θηλαστικά βγήκαν για πρώτη φορά στο φως, ενώ πριν ζούσαν στο σκοτάδι.

Η συμπεριφορά των θηλαστικών, ανάμεσα τους και οι άνθρωποι, άλλαξε οριστικά –όπως επισημαίνουν οι εξελικτικοί βιολόγοι και παλαιοντολόγοι– μόλις εξαφανίστηκαν οι δεινόσαυροι που, όπως είναι αναμενόμενο, αποτελούσαν τον φόβο και τον τρόμο για τα υπόλοιπα ανυπεράσπιστα πλάσματα.

Πολλά θηλαστικά έχουν «κληρονομήσει» λειτουργίες και ιδιότητες από εκείνη τη «σκοτεινή» περίοδό, όπως μάτια ικανά να βλέπουν καλά με λίγο φως, ανεπτυγμένη όσφρηση (για εξερεύνηση στο σκοτάδι) κα. Ωστόσο, η στιγμή που τας θηλαστικά άρχισαν να ζουν στο φως ταυτίζεται με την αρχή της εξέλιξης και της ταχείας αναπαραγωγής τους.

Σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο και το «Science», οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ρόι Μαόρ του Πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ και την Κέιτ Τζόουνς του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL), μελέτησαν 2.415 είδη σύγχρονων θηλαστικών, συνδυάζοντας γενετικά, ανατομικά και συμπεριφορικά δεδομένα.

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία, τα πρώτα θηλαστικά άρχισαν να είναι ενεργά στη διάρκεια της μέρας μόνο 200.000 χρόνια αφότου είχε συμβεί η μαζική εξαφάνιση των δεινοσαύρων (εκτός από όσους πετούσαν).

Όπως αναφέρουν οι ειδικοί πάντως, τα περισσότερα θηλαστικά προτιμούν ακόμη τη νυχτερινή ζωή, παρόλο που μερικά κινούνται τόσο τη μέρα όσο και τη νύχτα (γάτες, ελέφαντες, αγελάδες κ.ά.) και λίγα είναι εκείνα που δραστηριοποιούνται μόνο μέσα στη μέρα.

Σε κάθε περίπτωση, οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι,  οι πρόγονοι των πρωτευόντων (από όπου προήλθαν οι πίθηκοι και ο άνθρωπος) ήταν ανάμεσα στα πρώτα θηλαστικά που -ίσως πριν από 52 εκατ. χρόνια- άρχισαν να ακολουθούν έναν κυρίως ημερήσιο τρόπο ζωής.

Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Γαλλικό Πρακτορείο / «Science»

Φωτογραφία: CC Mike Beauregard 2.0

Μοιράσου το άρθρο: