ΜΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ,

ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ
Επιμέλεια: Μαρία Σφυρόερα

Είναι αστυνομικό μυθιστόρημα η «Αστική Οικία στο Χαλάνδρι»; Μα ασφαλώς! Είναι όμως ένα αστυνομικό, όπου ο αναγνώστης καλείται να μαντεύσει τον ένοχο του εγκλήματος που έχει ήδη διαπραχθεί  και καταγράφεται στις πρώτες κιόλας αράδες του. Είναι ένα μυθιστόρημα όπου οι πιθανοί ένοχοι είναι πάρα πολλοί, και των οποίων τα κίνητρα, καθώς και η προσωπική ζωή τους επίσης, καταγράφονται —αυτό βεβαίως, προς βοήθειαν των αναγνωστών και υποψηφίων Σέρλοκ Χόλμς— στο πρώτο μέρος του βιβλίου, και με πολλές λεπτομέρειες μάλιστα.

Ο χρόνος του; Μα η δεκαετία του ᾽90, η ψευδεπίγραφη δεκαετία της αφθονίας, της άσκοπης σπατάλης, του «φαίνεσθαι», η δεκαετία κατά τη διάρκεια της οποίας λειτουργούσαμε όχι όπως θα έπρεπε ως μέλη μιας κοινότητας, αλλά ως μονάδες, αποκομμένοι, ανίκανοι να επικοινωνήσουμε, όχι μόνον με τους άλλους, αλλά και με τον ίδιο μας τον εαυτό. Ήμασταν άνθρωποι χωρίς παρελθόν, άνθρωποι που δεν προϊδεάζονταν το μέλλον και ήμασταν συνεπώς ανίκανοι να αντιληφθούμε ότι σκάβαμε με τα ίδια μας τα χέρια το βάραθρο που θα έχασκε, έτοιμο να μας υποδεχτεί, λίγο πιο πέρα, σκοτεινό και βαθύ, στον δρόμο που είχαμε οι ίδιοι επιλέξει να ακολουθήσουμε. Και αυτό το γράφω επειδή προσωπικά πιστεύω ότι όλα ήταν δικές μας επιλογές, ότι ένοχοι για την κατάσταση που βρισκόμαστε δεν είναι οι άλλοι· έστω, για να είμαστε δίκαιοι, ας πούμε όχι μόνον οι άλλοι.

Σ᾽ αυτόν τον χωροχρόνο κινούνται και  ενεργούν οι ήρωες του βιβλίου μου: το θύμα, η πανίσχυρη, η αυτοδημιούργητη, η φοβερή και τρομερή κυρία Αρναούτη καθώς και το πλήθος που την περιστοιχίζει. Η οικογένειά της πρώτα, ο γιος της και τα εγγόνια της που ζουν «κάτω από τη μαγκούρα της» όπως κάποιος από τους μάρτυρες, μετά τη δολοφονία της, αναφέρει, οι επαγγελματικοί συνεργάτες της, οι φανεροί καθώς και κάποιοι άλλοι, οι σκοτεινοί συνεργάτες του μαύρου χρήματος και της διαπλοκής που διέπρεπαν, όπως λένε,  τη δεκαετία του ᾽90, ένα πλήθος ωστόσο το οποίο εκείνη το καταδυναστεύει και το ταλαιπωρεί, τόσο τους ισχυρούς όσο και τους ανίσχυρους, ως τη στιγμή που κάποιος, ανάμεσά τους, μην αντέχοντας άλλο θα πάρει την απόφαση και η πανίσχυρη Κυρία όπως όλοι την αποκαλούν, θα πέσει από το βάθρο της. Mors ultima ratio, όπως έλεγαν οι Λατίνοι, μόνο που στην περίπτωσή της ο θάνατος που λέει πάντα την τελευταία λέξη, δεν είναι ο φυσικός θάνατος, είναι αποτέλεσμα εγκληματικής πράξης.

Ισμήνη Καπάνταη


Το αστυνομικό μυθιστόρημα της Ισμήνης Καπάνταη Αστική οικία στο Χαλάνδρι κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ίκαρος (σελ.: 304, τιμή: 14,50 €).

Παρουσίαση του βιβλίου από τη συγγραφέα στο Πρώτο Πρόγραμμα και στη Βιβλιοθήκη του Πρώτου μπορείτε να ακούσετε εδώ.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Σάββατο πρωί και μόλις κυκλοφόρησε η είδηση, τα τηλέφωνα στην Αθήνα είχανε πάρει φωτιά. Στα περίπτερα οι εφημερίδες κρέμονταν ανοιχτές, κρατημένες με δυο μανταλάκια από τις άκρες τους, για να φαίνεται ολοκάθαρα το πρωτοσέλιδό τους με τη φωτογραφία, και από κάτω, με τεράστια γράμματα, λεζάντες του είδους που συνηθίζεται σε ανάλογες περιπτώσεις όπως, «Είπαν πως η Αστυνομία θα προχωρήσει σε συλλήψεις» και, «Λύθηκε το μυστήριο του φόνου της Αρναούτη στο Χαλάνδρι;» και ακόμα, σε κάποιες φυλλάδες, προκλητικά, η ερώτηση, «Ξέρουνε τώρα τι κάνουν ή θα μας πούνε πάλι πως έκαναν λάθος;».

Διαβάστε τα δύο πρώτα κεφάλαια του βιβλίου εδώ.

Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ


H Ισμήνη Καπάνταη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939. Πολλά από τα έργα της έχουν μεταφραστεί και εκδοθεί στο εξωτερικό. Διηγήματά της έχουν δημοσιευθεί σε εφημερίδες και περιοδικά· έχει γράψει επίσης κείμενα για ντοκιμαντέρ. Τιμήθηκε με το Βραβείο Χριστιανικών Γραμμάτων (1990) και με το Βραβείο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών (1992) για το μυθιστόρημα Απειρωτάν και Τούρκων.
 
 

Έργα της:

Μεταφράσεις:

ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΑΣΤΙΚΗ ΟΙΚΙΑ ΣΤΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙ»:

«… «Όταν η μεγάλη κυρία του ιστορικού μυθιστορήματος γράφει αστυνομικό μυθιστόρημα, είναι είδηση. Πόσο μάλλον όταν αναφέρεται στα χρόνια εκείνα της ψεύτικης ευμάρειας και της απατηλής ευτυχίας. Διότι η Ισμήνη Καπάνταη υπογράφοντας το βιβλίο Αστική οικία στο Χαλάνδρι, απαντήσεις γυρεύει να βρει στο πώς ακριβώς φτάσαμε μέχρι εδώ.»
Ελένη Γκίκα, Fractalart.gr

«…Εντυπωσιακός είναι ο τρόπος περιγραφής και αφήγησης της συγγραφέως με τη χρήση επαναλαμβανόμενων λέξεων που αντί να κουράζουν τον αναγνώστη, είτε εντείνουν την περιγραφή – αφήγηση καθιστώντας το περιεχόμενο σαφές είτε μετατρέπουν την ανάγνωση σε εικόνα. Δηλαδή, δίνεται έτσι η δυνατότητα στον αναγνώστη να οπτικοποιήσει το ανάγνωσμα και να μετέχει σαν φυσικός παρατηρητής
Ευαγγελία Μιχαηλίδου, Αrtharbour.gr

 

 

 

 

 

Μοιράσου το άρθρο: