Για κάποιες γυναίκες, η παγκόσμια ημέρα είναι απελπιστικά ίδια με όλες τις υπόλοιπες. Αναφερόμαστε στις κρατούμενες των Φυλακών Ελαιώνα Θηβών. Η μονοτονία της σκληρής ζωής τους έσπασε με την παράσταση «Φυλακισμένες« που ανέβηκε στο χώρο της φυλακής. Είναι η τρίτη φορά που η θεατρική ομάδα του σκηνοθέτη Δημήτρη Καρατζιά επισκέπτεται το σωφρονιστικό κατάστημα.

Ο ήχος από τη βαριά σιδερένια πόρτα, αντηχεί στον γυμνό διάδρομο των γυναικείων φυλακών Ελαιώνα και στο προαύλιο, οι αμυγδαλιές ανθίζουν με φόντο τους συρμάτινους φράχτες.. Οι κρατούμενες, ανάμεσά τους και πολλές μητέρες με μωρά στα χέρια, παίρνουν θέση στη μεγάλη αίθουσα για να παρακολουθήσουν την παράσταση του Δημήτρη Καρατζιά«Φυλακισμένες«.

Από τις πρώτες που φθάνουν, είναι η Σίσυ, η Κατερίνα και η 20χρονη Τόνια από τις αγροτικές φυλακές.

H Σίσυ-κρατούμενη γυναικείων φυλακών Ελαιώνα λέει: «Αυτό που σού λείπει, είτε στις αγροτικές, είτε στις κλειστές φυλακές, είναι η οικογένειά σου και αυτό που με αγγίζει στις παραστάσεις είναι όταν έχει οικογενειακό θέμα. Ιδιαίτερα ό,τι έχει σχέση με το παιδί, χτυπάει κατευθείαν στην καρδιά».

Η Κατερίνα-κρατούμενη γυναικείων φυλακών Ελαιώνα θεωρεί «πολύ σημαντικές τις παραστάσεις για την ψυχολογία μας, γιατί μέσα από αυτές ταξιδεύουμε».

Η Τόνια-κρατούμενη γυναικείων φυλακών Ελαιώνα τονίζει ότι «Είναι ωραίο, όταν κάποιοι άνθρωποι έρχονται για εμάς απ΄έξω, ειδικά όταν κάποιες δεν έχουν επισκεπτήριο σημαίνει πολλά για τους κρατούμενους. Μ΄αρέσει το θέατρο και ο χορός, πόσο μάλλον στην ηλικία που είμαι.

Είναι η τρίτη φορά, που η θεατρική ομάδα του σκηνοθέτη Δημήτρη Καρατζιά, από τον πολυχώρο Vault, επισκέπτεται τις γυναικείες φυλακές, προσφέροντας παράλληλα και πολλά είδη πρώτης ανάγκης για τις άπορες γυναίκες.

Ο Δημήτρης Καρατζιάς-σκηνοθέτης διαμηνύει ότι «το θέατρο είναι κάθαρση, λύτρωση. Η ενέργεια των γυναικών αυτών είναι απίστευτη κι εμείς βιώνουμε μια συγκλονιστική εμπειρία και καταλαβαίνουμε πόσο εύκολα κάποιος από εμάς θα μπορούσε να είναι στη θέση τους και πόσο σημαντική είναι η ελευθερία».

Ο 16μελής θίασος σαν χορός αρχαίας τραγωδίας, μεταφέρει τις κρατούμενες στο 1950, σε ένα ισπανικό μοναστήρι, το οποίο ο δικτάτορας Φράνκο, έχει μετατρέψει σε φυλακή…

Στις γυναικείες φυλακές της Θήβας, κρατούνται σήμερα περίπου 400 γυναίκες, ανάμεσά τους και μητέρες μαζί με τα μωρά τους. Η ελευθερία είναι ένα από τα αγαθά, που λείπει στις γυναίκες κρατούμενες.. υπάρχουν όμως και πολλά άλλα. Η Αλεξάνδρα Μαρκοπούλου- κρατούμενη γυναικείων φυλακών Ελαιώνα λέει: «Σεβασμός, ανθρωπιά και φιλότιμο..μας λείπει και η αξιοπρέπεια..είμαστε κι εμείς άνθρωποι.

Η πόρτα της φυλακής κλείνει πίσω μας. Κι αυτό που μας ακολουθεί είναι η κραυγή αυτών των γυναικών για αγάπη και αποδοχή.

Πηγή: ΕΡΤ
Ρεπορτάζ: Ειρήνη Βασάλου

Μοιράσου το άρθρο: