Την εξάπλωση της παγκοσμιοποίησης και την άνοδο της Κίνας ως παγκόσμια δύναμη, καταγράφει η έκθεση «Τέχνη και Κίνα μετά το 1989: Θέατρο του κόσμου» μέσα από τα έργα 71 καλλιτεχνών. Η έκθεση που φιλοξενείται στο μουσείο Guggenheim του Μπιλμπάο έως τις 23 Σεπτεμβρίου 2018, αναδεικνύει ταυτόχρονα την επιρροή και τον ρόλο των σύγχρονων Κινέζων καλλιτεχνών στη νέα σκηνή της παγκόσμιας τέχνης.

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη έκθεση κινεζικής σύγχρονης τέχνης που έχει διοργανωθεί έως σήμερα και παρουσιάζει την πρόσφατη ιστορία της χώρας, από τα γεγονότα της πλατείας Τιεναμέν το 1989, έως το 2008, την χρονιά που πραγματοποιήθηκαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Πεκίνο.

Με επίκεντρο τις εννοιολογικές πρακτικές δύο γενεών καλλιτεχνών, η έκθεση εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο οι Κινέζοι καλλιτέχνες έχουν υπάρξει επικριτικοί παρατηρητές αλλά και παράγοντες της παρουσίας της Κίνας ως παγκόσμια δύναμη, τοποθετώντας τα πειράματά τους σε ένα παγκόσμιο ιστορικό πλαίσιο τέχνης. Η έκθεση χωρίζεται σε έξι θεματικές και χρονολογικές ενότητες και περιλαμβάνει ποικίλες καλλιτεχνικές πρακτικές όπως περφόρμανς, ζωγραφική, φωτογραφία, εγκατάσταση και βίντεο αρτ.

Σύμφωνα με τους επιμελητές της έκθεσης, «για την κινεζική τέχνη το 1989 ήταν και το τέλος και η αρχή. Τα γεγονότα στην πλατεία της Τιεναμέν σηματοδότησαν το τέλος μιας δεκαετίας σχετικά ανοιχτής πολιτικής, πνευματικής και καλλιτεχνικής εξερεύνησης. Σηματοδότησε επίσης την έναρξη των μεταρρυθμίσεων που θα επιφέρουν μια νέα εποχή επιταχυνόμενης ανάπτυξης, διεθνούς διασύνδεσης και ατομικής δυνατότητας, αν και υπό αυταρχικές συνθήκες. Οι καλλιτέχνες ήταν ταυτόχρονα καταλύτες και σκεπτικιστές των τεράστιων αλλαγών που ξεδιπλώνονταν γύρω τους. Η εμφάνισή τους κατά τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000 συνέπεσε με τη στιγμή που ο δυτικός κόσμος της τέχνης άρχισε να βλέπει πέρα από τα παραδοσιακά κέντρα τέχνης και οι κινέζοι καλλιτέχνες ήταν καθοριστικοί παράγοντες στην εξέλιξη αυτή».

Η έκθεση πρωτοπαρουσιάστηκε στο Μουσείο Guggenheim της Νέας Υόρκης.

 

 

Μοιράσου το άρθρο: