Πρόκειται για μία λιλιπούτεια (πλάτους 0.60 μ.) γραμμή τρένου με αφετηρία το Βόλο, τέρμα στις Μηλιές (28χλμ. απόσταση) και ενδιάμεσους σταθμούς στα σημαντικότερα χωριά του Πηλίου, η οποία περνάει μέσα από γέφυρες, σήραγγες και αναλήμματα σε ένα πλούσιο φυσικό περιβάλλον. Οι σταθμοί παρουσιάζουν μεγάλο Αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον και το τροχαίο υλικό (που διατηρείται σε άριστη κατάσταση μέχρι σήμερα) είναι μοναδικό για την Ελλάδα. Η κατασκευή της γραμμής άρχισε το 1881. Το πρώτο κομμάτι από Βόλο ως τα Λεχώνια παραδόθηκε το 1896 και το υπόλοιπο μέχρι Μηλιές το 1903. Το 1900, ο «Μουτζούρης» ήταν το μοναδικό μέσο για να ανέβει κάποιος στο Πήλιο. Μελετητής και κατασκευαστής του έργου ήταν ο Ιταλός μηχανικός Ερνέστο ντε Κίρικο, πατέρας του διάσημου ζωγράφου Τζιόρτζιο ντε Κίρικο. Η λειτουργία του συνέβαλε αποφασιστικά στην ανάπτυξη των γύρω οικισμών και συνεχίστηκε μέχρι το 1971. Το τρενάκι σταμάτησε να λειτουργεί για 25 χρόνια και επαναλειτούργησε πριν από 9 χρόνια. Προηγουμένως, χρειάστηκε επισκευή του τροχαίου υλικού καθώς και συντήρηση στις γραμμές και τις κτιριακές εγκαταστάσεις. Το 1985 κηρύχτηκε ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Ονομάζεται «Μουτζούρης» επειδή τα παλιότερα χρόνια λειτουργούσε με ατμό. Σήμερα το μόνο που έχει αντικατασταθεί είναι η ατμομηχανή του με ντιζελομηχανή, ενώ δεν έχουν τροποποιηθεί ούτε ο συρμός ούτε η σιδηροδρομική γραμμή.

 

 

Δείτε:

 Βόλτα με το τρενάκι του Πηλίου.

 

TrackBack URI για αυτή την εγγραφή