Διαμοιράστε Mister Wong Digg Del.icio.us Slashdot Furl Yahoo Technorati Newsvine Googlize this Blinklist Facebook Wikio Εξαγωγή PDF Εκτύπωση E-mail

Από 5 έως 109 γιγατόνους πάγους το χρόνο, χάνει κατά μέσον όρο η ανατολική Ανταρκτική από τον Απρίλιο του 2002 έως τον Ιανουάριο του 2009, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύεται στο περιοδικό Nature's Geoscience. Ωστόσο αυτή είναι η αισιόδοξη διαπίστωση καθώς μετά το 2006 η ίδια μελέτη δείχνει ότι ο ρυθμός με τον οποίο λιώνουν οι πάγοι έχει επιταχυνθεί γεγονός που μπορεί να προκαλέσει ταχύτερη του αναμενομένου άνοδο της στάθμης των θαλασσών.



"Το βασικό αποτέλεσμα είναι ότι αρχίσαμε να παρατηρούμε μεγάλες απώλειες πάγων στην ανατολική Ανταρκτική, κυρίως στις παράκτιες περιοχές, μετά το 2006", δήλωσε ο Ζιανλί Τσεν, του κέντρου διαστημικών ερευνών του πανεπιστημίου του Τέξας, ο οποίος είναι ένας από τους συντάκτες της μελέτης.

"Αυτό, εάν επιβεβαιωθεί, μπορεί να σημαίνει μία σημαντική αλλαγή στην ανατολική Ανταρκτική, που μπορεί να έχει μεγάλες συνέπειες στα επίπεδα των θαλασσών στον κόσμο", πρόσθεσε ο Τσεν.

Την ίδια ώρα πάνω από 100 παγόβουνα που προέρχονται από την Ανταρκτική πλέουν προς τη Νέα Ζηλανδία γεγονός που έχει θέσει σε συναγερμό τις τοπικές ναυτιλιακές αρχές.

Τα παγόβουνα εντοπίσθηκαν μέσω δορυφόρου να κινούνται 450χλμ από τις νότιες ακτές της Νέας Ζηλανδίας και ορισμένα από τα οποία έχουν ύψος πάνω από 200 μέτρα, αποτελούν μέρη ενός τεράστιου τμήματος πάγου, πιθανότατα 30 τετραγωνικών μέτρων, το οποίο αποσπάσθηκε από την παγονησίδα της Ανταρκτικής.

Είναι σπάνιο να παρατηρήσει κανείς παγόβουνα νοτίως της Νέας Ζηλανδίας, ωστόσο το 2006 πολλά παγόβουνα είχαν πλησιάσει 25 χλμ από τις ακτές της, για πρώτη φορά από το 1031, ενώ το φαινόμενο θα είναι ακόμα πιο συχνό εάν συνεχιστεί η υπερθέρμανση του πλανήτη.