Μια γυναίκα που καταγόταν από μια ανώτερη αστική τάξη αλλά αφιερώθηκε στα γράμματα από μικρή θέλοντας να διαδραματίσει ένα πολύ σημαντικό ρόλο σε μια ανδροκρατούμενη περιοχή, όπως είναι η περιοχή της κριτικής, παρουσίασε στο Συνέδριο με θέμα την Ελληνική Λογοτεχνική Κριτική, που ήταν αφιερωμένο στη μνήμη του Παναγιώτη Μουλλά, και πραγματοποιήθηκε στην Κομοτηνή, η Χριστίνα Ντουνιά. Μια γυναίκα που διάλεξε αντί για το Ελένη Νεγρεπόντη, που ήταν το όνομά της, ένα ανδρικό ψευδώνυμο, το «Άλκης Θρύλος».

Με αυτό το ψευδώνυμο έγραψε μερικές από τις πιο διεισδυτικές κριτικές τη δεκαετία του 20. Η διαφορά της από τους άνδρες, όπως εξηγεί η κ. Ντουνιά, ήταν ότι «ήταν πολύ πιο «αρρενωπή», πολύ πιο ευθεία στις κριτικές της, δεν χαρίζονταν σε κανέναν, έλεγε τη γνώμη της με παρρησία και ειλικρίνεια και ταυτοχρόνως με όλη τη γνώση του αντικειμένου κι αυτό πραγματικά της προσδίδει μια ιδιαίτερη αξία».

Το πλατύ κοινό δεν γνώριζε την αληθινή της ταυτότητα. Ο κόσμος των γραμμάτων, όμως, την γνώριζε. Ήταν παντρεμένη με τον ποιητή Κώστα Ουράνη και στον κόσμο των γραμμάτων ήταν πάρα πολύ καλή θεατρική κριτικός. «Έχει γράψει πολύ καλές κριτικές θεάτρου».

Όσον αφορά στην επιλογή του ψευδωνύμου της; Η κα Ντουνιά απαντά πως «Είπε στην αρχή ότι ήθελε να κάνει μια πρόκληση, να επιλέξει ένα ανδρικό ψευδώνυμο γιατί αισθανόταν αυτή την καταπίεση απέναντι στις γυναίκες. Να βγει στο χώρο της κριτικής και να το κάνει προκλητικά. Το «Άλκης» έχει ένα στοιχείο δύναμης και το «Θρύλος», είναι μια λέξη που προέρχεται από το παραμύθι. Διάλεξε αυτά τα δύο ονόματα να τα βάλει πλάϊ –πλάι για να προκαλέσει και το μέλλον της, σκηνοθέτησε τον εαυτό της και πέρασε πραγματικά στα γράμματα σαν μια γυναίκα ιδιαίτερης δυναμικής».

Η Άλκης Θρύλος ήταν αυστηρή με όλους, με τον Παλαμά, τον Σικελιανό, τον Καζαντζάκη, αλλά και με λιγότερο γνωστούς οι οποίοι επίσης υπέφεραν από την κριτική της. Έγραψε ένα τεράστιο αριθμό κριτικών. Έγραφε σε εφημερίδες, περιοδικά και όπως αναφέρει η κα Ντουνιά ήταν από τις πρώτες που εξετίμησε πολύ νωρίς την ποίηση του Καβάφη, «όταν ήταν πάρα πολύ δύσκολο ακόμα να καταλάβουμε ότι ήταν μεγάλος ποιητής. Αυτό ήταν προσφορά στο κοινό, αλλά και στην ίδια την Καβαφική ποίηση στον Μεσοπόλεμο». Επίσης, ενδιαφέρθηκε για την περίπτωση του Καρυωτάκη. Αλλά και σε πολλούς άλλους πεζογράφους ή ποιητές, όπως ο Βάρναλης, διέκρινε την αξία τους. Μια γυναίκα θρύλος πια στην κριτική.
Φώτο:Χριστίνα Ντουνιά Φωτογράφος:Μαρία Νικολάου

Μοιράσου το άρθρο: