Η κα Ιωάννα Αρσλανιάν εργάζεται 44 χρόνια ως ελεύθερη επαγγελματίας. «Η πρώτη μου δουλειά ήταν σε ένα εργοστάσιο. Εκεί πήρα τα πρώτα μαθήματα της βιοπάλης» δηλώνει και στην ερώτηση αν ήταν « Ενθαρρυντικά μαθήματα;» απαντά «Ενθαρρυντικά» σημειώνοντας με νόημα «τη λατρεύω τη δουλειά, με βοήθησε στην ζωή μου και με ανέπτυξε σαν άνθρωπο.»

Η κα Ιωάννα Αρσλανιάν

Μιλά με αγάπη για την δουλειά της κι υποστηρίζει πως η ζωή σε μια  εργαζόμενη διδάσκει κι άλλα πράγματα. «Δεν είναι μόνο το να μπορέσεις να επιβιώσεις, κερδίζεις κι άλλα: Γνωρίζεις ανθρώπους , άλλοτε στεναχωριέσαι κι άλλοτε χαίρεσαι, πάντα ανταμείβεσαι. Γνωρίζεις ανθρώπους με τους οποίους στη συνέχεια γίνεσαι φίλος . Περνάει η ζωή ευχάριστα μέσα από τη δουλειά.»

«Και οι πίκρες;» την ρωτάμε «Πίκρες, δυσαρέσκειες κι απογοητεύσεις είναι μέσα στο παιχνίδι. Πρέπει να μάθεις να τα αντιμετωπίζεις, να τα περνάς όσο γίνεται πιο ανώδυνα γιατί κάποια στιγμή πονάς. Όμως πάντα υπάρχουν προβλήματα, ιδιαίτερα όταν είσαι ελεύθερος επαγγελματίας, που αντιμετωπίζεις πολλούς διαφορετικούς ανθρώπους.»

«Κοιτά πίσω»  κι αναρωτιέται πώς κύλησαν όλα αυτά τα χρόνια; «Πώς κύλησαν ;» την ρωτάμε «Κύλησαν χωρίς να το καταλάβω» απαντά κι εκμυστηρεύεται «θα ήθελα και πάλι να ξεκίναγα από την αρχή. Την αγαπώ την δουλειά, την λατρεύω. Ακόμη δεν έχω πει: «Ωχ μωρέ πάλι στη δουλειά!» Μ’ αρέσει αυτό που κάνω κι αγαπώ την δουλειά.»

Περισσότερο σοφή πια υποστηρίζει το μυστικό της αντοχής σε ένα χώρο είναι να αγαπάς αυτό που κάνεις; « Ό,τι κι αν κάνουμε στη ζωή μας, πρέπει να το αγαπάμε, αν το αγαπάμε θα πετύχει.» δηλώνει και προσθέτει πως «Είναι πιο δύσκολα τώρα σε σχέση με τα δικά μας χρόνια της νιότης γιατί τα παιδιά έχουν στόχους τους οποίους δυστυχώς δεν μπορούν να τους πετύχουν κι αναγκάζονται να κάνουν κάτι άλλο που δεν είναι αυτό που αγαπούν κι εκεί ξεκινά το λάθος.»

Όσον αφορά στις προτροπές της προς τους νέους; «Πρέπει να μην το βάζουν κάτω, να προσπαθούν και θα δουν ότι κάποια στιγμή θα τα καταφέρουν. Δεν πρέπει να τα παρατούν. Οι νέοι έχουν μέλλον κι αυτό θα τους δώσει ώθηση. Πρέπει να κάνουν κάτι για να επιβιώσουν, αλλά συγχρόνως να μην αφήνουν τα όνειρά τους. Πρέπει να ονειρεύονται οι νέοι, από τα όνειρά βγαίνει ο στόχος και θα πετύχουν. Είναι δύσκολες οι εποχές. Η κρίση τους χτύπησε. Η ζωή τους ξεκίνησε εύκολα και στην πορεία «χτυπήθηκαν» δηλώνει. Την ρωτάμε αν η δική της γενιά έχει ευθύνη; «Εμμ δεν έχουμε;» απαντά χωρίς δεύτερη σκέψη και σημειώνει « Εμείς φταίμε για όλα αυτά που συνέβησαν και συμβαίνουν στους νέους. Εμείς οι μεγαλύτεροι. Ζοριστήκαμε όλοι, προσπαθήσαμε κι επιβιώσαμε και επιβιώνουμε. Τώρα πια δεν είναι τα πράγματα τόσο εύκολα.»
Φώτο: Η κα Ιωάννα Αρσλανιάν ρεπορτάζ-κείμενο-φωτογραφία:Μαρία Νικολάου

Μοιράσου το άρθρο: