Η υπεραλίευση, η έλλειψη αστυνόμευσης και η ασυδοσία ορισμένων αλιέων (ερασιτεχνών κι επαγγελματιών) μειώνει τον αλιευτικό πλούτο του Θρακικού Πελάγους. «Όποιος έρχεται στην περιοχή θα ψαρέψει χταπόδια ή άλλα ψάρια, χωρίς να δώσει αναφορά σε κανέναν. Πάρα πολλοί είναι και οι Βούλγαροι αλιείς που ψαρεύουν στην περιοχή. Μάλιστα κάποιοι ψαροντουφεκάδες ανοίγονται πολύ μέσα αγνοώντας τους κινδύνους. Σε έναν που τόλμησα να κάνω παρατήρηση με ειρωνεύτηκε και συνέχισε το ψάρεμα.» δηλώνει ντόπιος ψαράς.

Τον συναντήσαμε στο Φανάρι της Ροδόπης να καθαρίζει τα δίχτυα του και να τα ετοιμάζει για νέο ρίξιμο.
Σαράντα χρόνια εργαζόμενος έχει δει κι έχει δει στη ζωή του. Η ενασχόληση με τη θάλασσα, όμως, τον έκανε περισσότερο σοφό. Έχοντας στο πλευρό του τη σύζυγό του, αγωνιά για το αύριο του επαγγέλματος του. «Η ασυδοσία δεν έχει όρια σήμερα στη θάλασσα. Το λιμεναρχείο ό,τι μπορεί να κάνει, το κάνει με τις δυνατότητες που έχει, αλλά βλέπω πως έχει περιορισμένες δυνατότητες, δεν ξέρω γιατί.» δηλώνει ο έμπειρος ψαράς και σημειώνει ότι ένα επίσης μεγάλο πρόβλημα είναι η καταστροφή των Ποσειδωνίων, των περιοχών-καταφύγια για την αναπαραγωγή των ψαριών, τα οποία τα «ξύνουν» οι ανεμότρατες. «Πέρσι είχε απαγορευθεί, φέτος τους επιτρέπει ο νόμος να κατεβούν μέσα στα 3 μίλια.» δηλώνουν οι ίδιοι οι παράκτιοι αλιείς εκφράζοντας την δυσφορία τους.

Στη θάλασσα, όπως λένε, υπάρχουν ψαράδες και ψαράδες. Κάθε ένας από την πλευρά του προκαλεί την καταστροφή, μικρή ή μεγάλη, αλλά σίγουρα καταστροφή. «Όταν καταστρέφεις τις μάνες, όταν «οργώνεις» τις Ποσειδωνίες, τότε πως θα υπάρχουν ψάρια; θα γεννήσουμε εμείς οι άντρες; Κάθε ένας ψαράς, ανάλογα με το μέγεθος του, κάνει και την ανάλογη καταστροφή.» δηλώνει έμπειρος ψαράς σπεύδοντας να σημειώσει «Πάμε στο απόλυτο μηδέν. Αν δεν υπάρξουν δυο τρία μέτρα, όπως η προστασία των Ποσιδωνειών, η θεσμοθέτηση ζωνών για ένα χρονικό διάστημα, που θα βοηθήσουν στον πολλαπλασιασμό και στην αναπαραγωγή των ψαριών, τότε οδηγούμαστε στην καταστροφή. Δυστυχώς οι ψαράδες, βάζουμε τα χεράκια μας και βγάζουμε τα ματάκιά μας.»

Όσον αφορά στους νέους που ασχολούνται με το επάγγελμα, “είναι λίγοι” δηλώνουν οι ίδιοι οι ψαράδες και σημειώνουν. «Αν θα φύγει αυτή η σειρά, η δική μου, που ασχολούνται τώρα με την θάλασσα, τότε έρχεται το τέλος.» προβλέπει ένας μεσήλικος ψαράς και κοιτά το Θρακικό εμφανώς προβληματισμένος.
Φώτο: Αλιείς κι αλιευτικά στο Φανάρι της Ροδόπης Ρεπορτάζ-κείμενο- φωτογραφία: Μαρία Νικολάου

Μοιράσου το άρθρο: