Από τα 16 της χρόνια εργάζεται διανέμοντας φυλλάδια. «Είναι μια δύσκολη δουλειά, την οποία κάνω επειδή έχω ανάγκη» δηλώνει η 19χρονη σήμερα Ελευθερία. Είναι η πρώτη δουλειά που βρήκε και, όπως λέει, τρία χρόνια τώρα, εκεί έχει μείνει. «Ανάλογα με τον υπεύθυνο πληρώνεσαι. Αν εργάζομαι όλη την εβδομάδα, παίρνω πάνω από 60 ευρώ, δουλεύοντας 4 έως 10 ώρες την ημέρα.»

Όνειρο της είναι να εργαστεί σε παιδότοπο, καθώς σπουδάζει βρεφονηπιοκόμος. Αυτό το όνειρο και ένα ερώτημα την συντροφεύει πάντα τις ώρες της δουλειάς. Το ερώτημα: «Πώς είναι έτσι η γενιά μας;». Και τι απάντηση δίνετε; την ρωτάμε «Φταίνε οι μεγαλύτεροι. Οι μεγαλύτεροι μας έκαναν έτσι.» είναι η απάντηση της…
13 ώρες στο πόδι
Λίγα μέτρα πιο εκεί ο Μιχάλης. Εργάζεται από τα 13 του χρόνια. Τον τελευταίο 1,5 χρόνο μοιράζει φυλλάδια. «Είναι μια πολύ κακή επιλογή. Ο κόσμος μας περνά για κλέφτες. Είναι κακοπληρωμένη δουλειά. Μας θεωρούν παρακατιανούς.» δηλώνει και σημειώνει ότι κάποιοι πληρώνονται με 2,5 και με 3 ευρώ την ώρα. Εκείνος, έχει εργαστεί και 13 ώρες συνεχόμενες παίρνοντας 30 ευρώ. «Κανείς δεν εκτιμά τον κόπο σου. Σε πατάνε στον κάλο για να κερδίσουν αυτοί.» δηλώνει ο Μιχάλης που βλέπει το εισόδημά του να αυξάνει ή να μειώνεται ανάλογα με το αν υπάρχει δουλειά ή όχι. Από 30 έως 200 ευρώ, ανάλογα με τους πελάτες και τη δουλειά. Χρήματα με τα οποία καλύπτει τον «τρόπο ζωής του», όπως λέει.

Όσον αφορά στα όνειρά του; Ονειρεύεται μια Ελλάδα ευρωπαϊκή. Με σωστή εργασία. Με ανθρώπινα δικαιώματα σεβαστά. Με παιδεία. «Οι νεότερες ηλικίες είναι καλοαναθρεμμένες δεν αντέχουν την εργασία. Οι μεγαλύτεροι είναι πιο «ψημένοι» και πιο σκληροί. Κατανοώ ότι περάσανε δύσκολα, αλλά δεν τους φταίμε εμείς.» δηλώνει μην σταματώντας λεπτό να μοιράζει φυλλάδια.

« Ο κόσμος είναι πολύ ζαλισμένος. Κοιτάει πιο πολύ ένα κινητό παρά τον άνθρωπο γύρω του.»

Αν δεν βελτιωθεί η παρεχόμενη Παιδεία. Αν δεν ενισχυθεί ο χώρος της εργασίας, όπως λέει, καλύτερες μέρες για τη χώρα μας, δεν θα έρθουν. «Το χειρότερο είναι ότι ο κάθε ένας σκέφτεται τον εαυτό του. Έγιναν όλοι ατομιστές. Η Ελλάδα δεν υπάρχει περίπτωση, ούτε μετά από 50 χρόνια να γίνει καλύτερη χώρα, αν οι Έλληνες δεν νοιαστούν για το σύνολο.» σημειώνει και παρατηρεί με λύπη « Ο κόσμος είναι πολύ ζαλισμένος. Κοιτάει πιο πολύ ένα κινητό παρά τον άνθρωπο γύρω του.»

Φώτο: Με τα φυλλάδια στα χέρια ρεπορτάζ –Φώτο- κείμενο: Μαρία Νικολάου

Μοιράσου το άρθρο: