Συνταξιούχος μετά από 45 χρόνια δουλειάς  στις οικοδομές ο κος Σουλεϊμάν Μεμέτ. Μετά από αμέτρητες ώρες στις σκαλωσιές με το μυστρί στο χέρι τώρα κάθεται κι αναπολεί τα χρόνια που έφυγαν. Από μικρό παιδί στη δουλειά, από μικρό παιδί και στις «περίεργες συγκυρίες»  της ζωής.

Ο κος Σουλεϊμάν Μεμέτ

«Οι γονείς μας δεν είχαν να μας ταΐσουν. Ήμασταν τρία αδέρφια. Εγώ με αρμένικο ψωμί μεγάλωσα. Οι Αρμένιοι με πήραν ψυχοπαίδι τους και με μεγάλωσαν. Έμεινα κοντά τους μέχρι που πέθαναν. Η μάνα μου έμεινε με τρία παιδιά, δεν μπορούσε να μας ταΐσει, ποιο να κοιτάξει πρώτα, έτσι πήγα κοντά στους Αρμένιους κι έφαγα ψωμί. Είναι τώρα τριάντα χρόνια που έχουν πεθάνει κι όμως, ακόμη και σήμερα, πηγαίνω στα μνήματα κι ανάβω ένα κερί στη μνήμη τους» δηλώνει ο κος Σουλεϊμάν Μεμέτ.

Μετά το Δημοτικό Σχολείο πήγε κοντά στα μαστόρια κι έμαθε την τέχνη του χτίστη και την έμαθε καλά. «Δύσκολη δουλειά;» τον ρωτάμε «Δύσκολη αλλά μ’ αυτή ζήσαμε» απαντά και προσθέτει «45 χρόνια στην οικοδομή δεν είναι λίγα. Μετά το δημοτικό σχολείο έπιασα το μυστρί. Με το μυστρί, με το σκεπάρνι, κάθε μέρα στην οικοδομή. Τώρα δεν μπορώ να περπατήσω από τα προβλήματα υγείας, τώρα βγαίνουν όλα…»

Μιλά με αγάπη ακόμη και σήμερα για την δουλειά του. Πρόσεχε, όπως λέει, καλά τα σχέδια. «Τα καταλάβαινα καλά και ξεκινούσα το έργο. Ερχόταν κι άλλοι κι έβλεπαν πώς χτίζω, πώς καλουπώνω. Ήμουν καλός στη δουλειά μου. Οι μηχανικοί έκαναν λάθος, εγώ, που ήμουν του Δημοτικού, όχι.» Γι αυτό ακόμη και τώρα, όταν περνά έξω οικοδομές και κτίρια που τα έχει χτίσει ο ίδιος, καμαρώνει « ήμουν και είμαι χαρούμενος» λέει και σημειώνει «Τώρα, τα σπίτια αυτά που χτίζονται σήμερα, τα χτίζω με ένα μάτι. Δεν είναι γερά, όπως θα τα ήθελα εγώ.»

Ωστόσο, αν για κάτι καμαρώνει διπλά και συγκινείται είναι που  αυτός, ένας μουσουλμάνος χτίστης, έχτιζε τους τρούλους των Εκκλησιών. «Τους τρούλους κανείς δεν μπορούσε να τους κάνει, ήταν δύσκολο κομμάτι. Εγώ πήγαινα και τους καλούπωνα, δεκάδες τρούλους σε όλη τη Ροδόπη. Πολύ δύσκολη δουλειά. Έκανα τις σκαλωσιές μόνος και σιγά – σιγά τους καλούπωνα.»

Έχτισε την « μισή Κομοτηνή», όπως λέει,  σχολεία, εκκλησίες, σπίτια, διάφορα κτίρια και καμαρώνει για τα έργα του. «Αυτό είναι το σημαντικό για τους ανθρώπους, να μπορούν στο τέλος της ζωής τους να καμαρώνουν για τα έργα και τις πράξεις τους» σημειώνει με τη σοφία που του χάρισε η ζωή, η δουλειά και οι άνθρωποι που πορεύθηκε μαζί τους…
Φώτο: Σουλεϊμάν Μεμέτ ρεπορτάζ-κείμενο-φωτογραφία: Μαρία Νικολάου

Μοιράσου το άρθρο: