«Ας μην είμαστε αχάριστοι. Καλά ήταν.» δηλώνει η κυρία Αθηνά Σμαραγδά, ιδιοκτήτρια ψητοπωλείου στη Μαρώνεια της Ροδόπης και σπεύδει να σημειώσει ότι ήταν μια δύσκολη χρονιά φέτος, καθώς ξεκίνησε πολύ αργά η σεζόν και κράτησε λίγο.

Με την ελπίδα να κρατήσει λίγο ακόμη εξακολουθεί να εργάζεται με το σύζυγό της καθημερινά στο δικό τους χώρο, ο καιρός συνεχίζει να είναι σύμμαχος και οι επισκέπτες ποτέ δεν λείπουν από τη Μαρώνεια. Εργάζεται με όρεξη περήφανη για τον τόπο της. Οι επισκέπτες, όπως λέει, έρχονται για την ιστορία του τόπου και μετά αναζητούν τις ωραίες γεύσεις της περιοχής, κατσικάκι, κοκορέτσι, κοντοσούβλι κ.α.
«Ένας υπέροχος τόπος, αλλά…» πάντα υπάρχει ένα αλλά. «Αλλά κλειστά μουσεία, θέατρα, χώροι δύσκολα προσβάσιμοι. Ψάχνει το σπήλαιο κάποιος κι απογοητεύεται.» συμπληρώνει εκείνη προσθέτοντας «Με αποτέλεσμα ένας επισκέπτης να μένει το πολύ δύο μέρες. Και οι παραλίες και η θάλασσα δεν είναι σωστά οργανωμένες. Έχει πολλά ο τόπος μας, αλλά» να το πάλι το «αλλά» «χρειάζεται ανθρώπους με όραμα. Ας ελπίσουμε, ας ελπίσουμε ότι κάποια στιγμή θα συμβεί. Προς το παρόν αυτοί που έρχονται, δεν επιστρέφουν ξανά, λίγοι είναι εκείνοι που γνωρίζουν όλα τα καλά του τόπου μας και ξαναέρχονται.»

Η επόμενη καλοκαιρινή περίοδος γεννά προσδοκίες ότι θα είναι καλύτερη για όλους τους επαγγελματίες, καθώς έχουν ενοικιαστεί τα ξενοδοχεία από μια καινούργια εταιρεία. «Ας ελπίσουμε ότι του χρόνου το καλοκαίρι θα είναι καλύτερα.»εύχεται η κυρία Σμαραγδά και ετοιμάζεται να υποδεχτεί Φθινόπωρο και Χειμώνα κρατώντας την επιχείρηση της ανοιχτή «Μένουμε Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή ανοιχτά. Φέτος λέμε να το κρατήσουμε όλο το χειμώνα για να δούμε.» αγαπά τη δουλειά της, αλλά την χαρακτηρίζει «σκλαβιά». «Είμαστε όλη μέρα εδώ.» εξηγεί κι αποκαλύπτει ότι παίρνει ικανοποίηση από το γεγονός ότι έρχεται κάποιος για φαγητό και φεύγει ευχαριστημένος. «Εγώ την αγαπάω τη δουλειά που κάνω, αλλιώς δεν μπορείς να αντέξεις.» σημειώνει και επιστρέφει στις συνταγές της, κεφτεδάκια, μπακαλιάρο σκορδαλιά και πολλά άλλα στη σούβλα. «Χρειαζόμαστε δύναμη και υπομονή.» φωνάζει από την κουζίνα της πια σαν να θέλει να ακούσει τα λόγια της, εκτός από εμάς, και μια ανώτερη δύναμη, που την έχουν ανάγκη για να μπορέσουν να τα καταφέρουν…
Φώτο:Αθηνά Σμαραγδά Ρεπορτάζ- κείμενο- Φωτογραφία: Μαρία Νικολάου

Μοιράσου το άρθρο: