Η κα Βίλλυ Λέφογλου

Ένα συνοικιακό, απομακρυσμένο από το κέντρο, café μπορεί να αποτελεί  συνδετικό κρίκο της γειτονιάς; Πόλο έλξης των κατοίκων γύρω -τριγύρω; Αλλά και μια καλή απάντηση στην κρίση; Ίσως και να μπορεί… Αυτό σκέφτηκε η κα Βίλλυ Λέφογλου κι αποφάσισε να συνεχίσει την λειτουργία του, ανανεώνοντας το εσωτερικό του, αλλά και τις συνήθειες της γειτονιάς. Έτσι, έμεινε Ελλάδα και νίκησε την Κρίση…

«Αγαπώ τη δουλειά και προσπαθώ να έλξω κόσμο, τόσο από τη γειτονιά, όσο και το κέντρο» δηλώνει η ίδια κι εξηγεί « Έφτιαξα όμορφο το περιβάλλον κι επένδυσα στην ποιότητα. Έτσι, η μπουγάτσα είναι καθημερινή, φρέσκια, παρασκευάζεται με δικά μας υλικά σε  εργαστήρι της Κομοτηνής » σημειώνει και φιλόξενα μας καλωσορίζει στο χώρο της. «Μια οικογενειακή επιχείρηση που μπορεί να σταθεί ανάχωμα στην Κρίση;» ρωτάμε την φιλόξενη ιδιοκτήτρια για να απαντήσει με ικανοποίηση πως σίγουρα ναι.

Η κα Βίλλυ Λέφογλου με την μητέρα και τον συνεργάτη της.

«Όλη η γειτονιά είναι πολύ χαρούμενη. Ένα συνοικιακό μαγαζί είναι πάντα ευχάριστο να υπάρχει. Εκτιμάται πάρα πολύ. Θα πρέπει όλοι να σκεφτόμαστε το τι θα δώσουμε στον κόσμο. Θετική ενέργεια χαμόγελο κι ευγένεια. Όλα παίζουν ρόλο» δηλώνει κι αποκαλύπτει πως η Κρίση δεν την προβλημάτισε καθόλου. «Αν αγαπάς τη δουλειά σου και προσπαθείς κι έχεις όρεξη για δουλειά, νομίζω ότι τα καταφέρνεις πάντα.» Όπως σοφά λέει στην εποχή μας απαιτήσεις «τρελές» δεν υπάρχουν. « Όταν βγαίνει το μεροκάματο καθημερινά και βγαίνουν και τα έξοδα λειτουργίας , είσαι ικανοποιημένος.»

«Δύσκολα ανοίγεις εύκολα κλείνεις σ αυτή την εποχή»

Γνωρίζει καλά πώς «Δύσκολα ανοίγεις, εύκολα κλείνεις σ αυτή την εποχή» γι αυτό και προσπαθεί διπλά. Για την άδεια λειτουργίας δεν χρειάστηκε να περιμένει περισσότερες από 15 μέρες κι αυτό ήταν πολύ σημαντικό στο ξεκίνημα της λειτουργίας. Από εκεί και μετά «πόνταρε», όπως λέει, στην ποιότητα και στο χαμόγελο. «Προσπαθώ να έχω την ποιότητα για να «κρατήσω» τον κόσμο της γειτονιάς και μακάρι να έλξω κι άλλους . Εξυπηρετώ την γειτονιά, όσους εργάζονται εδώ γύρω και όσο κόσμο μπορώ να φέρω από το κέντρο με το δέλεαρ της ποιότητας του καφέ και της μπουγάτσας» δηλώνει γνωρίζοντας καλά πως η ποιότητα πάντα εκτιμάται.

«Σε μια εποχή που πολλοί μετανάστευσαν εσείς το σκεφτήκατε καθόλου;» Την ρωτήσαμε για να απαντήσει κατηγορηματικά πως όχι «Ποτέ δεν σκέφτηκα να μεταναστεύσω από αγάπη για την οικογένεια και τον τόπο. Προσπαθούμε να επιβιώσουμε στον τόπο μας, δεν θα σκεφτόμουν ποτέ να φύγω. Τα παιδιά μας δεν ξέρω τι θα κάνουν όταν μεγαλώσουν, αλλά εμείς όχι.» δηλώνει προτρέποντας όλους να το παλέψουν. «Με καλή θέληση κι υπομονή να το παλεύουν καθημερινά. Χωρίς την υπομονή τίποτα δεν πετυχαίνεις» λέει και σπεύδει πάντα με το ίδιο ζεστό χαμόγελο να ετοιμάσει την επόμενη παραγγελία.
Φώτο: Η κα Βίλλυ Λέφογλου με τους συνεργάτες της ρεπορτάζ-κείμενο-φωτογραφία:Μαρία Νικολάου

Μοιράσου το άρθρο: