Το σημείο που από το πρωί της Κυριακής προσέλκυσε το ενδιαφέρον όλων, εκεί όπου βρίσκεται η «τραυματισμένη» γέφυρα του Κομψάτου, στην Ε.Ο. Κομοτηνής-Ιάσμου-Ξάνθης, στο σημείο μεταξύ Πολυάνθου και Ιάσμου, η περιοχή θυμίζει «νεκρή ζώνη». Το κελάηδισμα των πουλιών και το θρόισμα των φύλλων στα γύρω δένδρα “μαρτυρά” ίχνη ζωής. Η πρόσβαση στη γέφυρα με επιχωματώσεις έχει αποκλειστεί, ωστόσο, καμία προείδοποιητική σήμανση από τον Ίασμο και μετά δεν το μαρτυρά. Έτσι, δεν λείπουν και περιστατικά διερχομένων οδηγών οι οποίοι φθάνουν στην περιοχή κοιτούν διαπιστώνουν την μη προσπελασιμότητά του σημείο και αποχωρούν στρίβοντας με την ίδια απορία, όταν είναι ξένοι με την περιοχή: «Και τώρα από πού;»

«Από την διασταύρωση Πολυάνθου- Αμβροσίας μέσω Μωσαϊκού – Γαλήνης – Ιάσμου και αντίστροφα» απαντά καπνοκαλλιεργητής που λίγα μόλις μέτρα πιο εκεί, συλλέγει με την οικογένειά του, τα τελευταία φύλλα καπνού. «Αποφασίστηκε η απαγόρευση της κυκλοφορίας στο τμήμα Πολυάνθου – Ιάσμου μέσω και της παλιάς γέφυρας Κομψάτου, λένε ότι κι εκείνη δεν είναι σε καλή κατάσταση.» συμπληρώνει ο ίδιος. Κι εκείνος και οι άλλοι κάτοικοι της περιοχής αναρωτιούνται “πόσο θα κρατήσει αυτή η ταλαιπωρία;” Την απάντηση έσπευσε να δώσει η ίδια η Περιφέρεια με την άμεση έναρξη της διαδικασίας εκπόνησης της μελέτης για την αποκατάσταση ή ανακατασκευή της γέφυρας που κατέρρευσε.Ωστόσο, «Είναι χρονοβόρα διαδικασία» απαντούν οι γνώστες.

Σε απόσταση 40 μέτρων βρίσκεται σιδηροδρομική γέφυρα η οποία ομοίως είχε καταρρεύσει το 1996

Τι συνέβη με τη γέφυρα
Το θέμα της γέφυρας μονοπωλεί ακόμη το ενδιαφέρον στις συζητήσεις στα καφενεία του Ιάσμου και θα το μονοπωλεί για καιρό. «Δεν κάνανε καλή δουλειά» σπεύδουν να πουν όταν μας βλέπουν και να προσθέσουν πως ο Άγιος Αντώνιος, σ’ Αυτόν είναι αφιερωμένο το παρεκκλήσι της περιοχής, «έκανε το θαύμα του και δεν θρηνήσαμε θύματα.»

«Στη γέφυρα του Πολυάνθου σημειώθηκε μία πτώση ενός φορέα της γέφυρας. Ο φορέας βρισκόταν ανάμεσα στο ένα από τα δύο μεσόβαθρα, σ’ αυτό που βρισκόταν στην κυρίως κοίτη του ποταμού και το ανατολικό ακρόβαθρο. Η πτώση του φορέα έγινε λόγω μετακίνησης του μεσοβάθρου, προφανώς λόγω καθίζησης και στρέψης, η οποία και προκάλεσε την ολίσθηση του φορέα, δηλαδή του καταστρώματος της γέφυρας. Στο σημείο της γέφυρας υπάρχει καμπή του ποταμού όπου αναπτύσσονται σημαντικές υδραυλικές δυνάμεις όταν υπάρχει νερό το οποίο προκαλεί εκβάθυνση της κοίτης.» σχολιάζουν από την πλευρά τους οι ειδικοί κάνοντας κι εκείνοι τις πρώτες παρατηρήσεις. Γνωρίζουν ότι το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος, το Τμήμα της Θράκης, που ανέλαβε την εκπόνηση έκθεσης πραγματογνωμοσύνης για τα αίτια κατάρρευσης της γέφυρας, θα έχει και τον τελικό λόγο. Σπεύδουν, όμως, να σημειώσουν πως «κατάντη της οδικής γέφυρας που κατέρρευσε και σε απόσταση 40 μέτρων βρίσκεται σιδηροδρομική γέφυρα η οποία ομοίως είχε καταρρεύσει το 1996». Η γέφυρα έχει τέσσερις φορείς-καταστρώματα που στηρίζονται σε δύο ακρόβαθρα και δύο μεσόβαθρα. Το ένα από τα δύο βρίσκεται στην κυρίως κοίτη. Είναι αυτό που έπαθε τη ζημιά και που όση ώρα βρισκόμαστε εκεί το ακούμε να τρίζει και να ολισθαίνει…

φώτο αρχείο ΕΡΤ

Οι καιρικές συνθήκες και η συντήρηση
Επιστήμονες που γνωρίζουν σημειώνουν πως οι αρμοί διαστολής – συστολής που επιτρέπουν μικρομετακινήσεις, αν δεν συντηρούνται σωστά (υλικό κατάλληλο, επιμέλεια, καιρικές συνθήκες κ.α.) μπορεί να επιφέρουν ακαμψία στην κατασκευή, πράγμα επιβλαβές και επικίνδυνο. Για την ποιότητα οπλισμένου σκυροδέματος ή τις συνθήκες θεμελίωσης, τις επιχώσεις, τις αποχωματώσεις κ.α. είναι εύκολο, αλλά επιπόλαιο να μιλήσει μη ειδικός τώρα σημειώνουν επίσης με νόημα…

Και το παλιό γεφύρι

Πριν αφήσουμε το χωριό πίσω μας ακούμε έναν ηλικιωμένο να μας προτρέπει να περάσουμε μια βόλτα από το «παλιό γεφύρι» προσθέτοντας «τότε υπήρχαν μαστόρια με ψυχή!» Αναφέρεται στη γέφυρα που βρίσκεται σε πολύ κοντινό σημείο, σε ένα έργο οθωμανικής αρχιτεκτονικής που χρονολογείται στα τέλη του 17ου αρχές 18ου αιώνα, πάνω στον ποταμό Κομψάτο κι εκείνη, ένα γεφύρι με τρία τόξα, σε απόσταση 500 μόλις μέτρων από την… «χάρτινη» γέφυρα. Ένα γεφύρι  που άντεξε και αντέχει σε πείσμα των καιρών, των αιώνων και της αδιαφορίας των υπευθύνων, καθώς, αν και μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς δεν έχει δεχθεί καμία φροντίδα από τους ειδικούς. «Ευτυχώς που δεν είχαμε θύματα» λένε ξανά οι κάτοικοι της περιοχής με την ευχή «να συνετιστούν όλοι οι εμπλεκόμενοι σε παρόμοια έργα…»
Φώτο: Η γέφυρα που κατέρρευσε Κείμενο -Φωτογραφία: Μαρία Νικολάου