Σε λίγες μέρες, αμέσως μετά τη λήξη της εορταστικής περιόδου, θα επιστρέψουν σε γνώριμους γι αυτούς χώρους, στην Καπνοβιομηχανία ΣΕΚΑΠ. Έχοντας ακόμη στη μνήμη τους τις ώρες που πέρασαν κατά τη διάρκεια της πρώτης «μάχης» που έδωσαν και κέρδισαν στο Πρωτοδικείο Ροδόπης. Κάποιοι από αυτούς δεν μπορούν να θυμηθούν πώς ήταν διαμορφωμένη η καθημερινότητα τους, πριν την έναρξη εργασίας τους στη ΣΕΚΑΠ.

Ζηνοβία Μακρή, 31 χρόνια εργαζόμενη: «Δεν φταίει η ΣΕΚΑΠ και οι 170 εργαζόμενοι της»

Όταν η Πρωτοδίκης Ροδόπης έκανε δεκτό το αίτημα της εταιρείας και χορήγησε προσωρινή διαταγή αναστολής εκτέλεσης όλων των αναγκαστικών μέτρων κατά της ΣΕΚΑΠ, στα πρόσωπά τους σχηματίστηκε ένα μικρό χαμόγελο. Η αίτηση αναστολής θα εκδικασθεί στις 17 Ιανουαρίου με την ελπίδα ότι κι εκεί θα υπάρχει ένα θετικό αποτέλεσμα. Οι 170 εργαζόμενοι της ΣΕΚΑΠ μπορούν να αντιμετωπίζουν με μεγαλύτερη αισιοδοξία το μέλλον τους.

Η Ζηνοβία Μακρή από την Ξάνθη εργάζεται 31 χρόνια στη ΣΕΚΑΠ. «Δεν συμφωνώ με την εξέλιξη που έχουν πάρει τα πράγματα. Υπάρχουν ονόματα, κάποιοι ήταν στην Διοίκηση όταν συνέβαιναν όλα αυτά.» δηλώνει σημειώνοντας πως «δεν φταίει η ΣΕΚΑΠ και οι 170 εργαζόμενοι της. Τέτοιες μέρες είναι άδικο να αντιμετωπίζουμε τέτοιου είδους προβλήματα. Είναι το λιγότερο άδικο αυτό το οποίο γίνεται και λυπάμαι πάρα πολύ.» σημειώνει. Δίπλα της στέκεται ο κος Λευτέρης,επί 27 χρόνια συνάδελφός της, «Το ότι είναι αδικία, αυτό το ξέρουν όλοι. Όπως επίσης ξέρουν ότι είναι ένα πρόστιμο για το οποίο ευθύνονται άλλοι και καλείται κάποιος άλλος να το πληρώσει. Είναι αδικία» σημειώνει προσθέτοντας με νόημα «ελπίζουμε να το καταλάβει η δικαιοσύνη και να πράξει τα δέοντα.»

Νίκος Μαυρίδης, 12 χρόνια εργαζόμενος: «Μια αρνητική απόφαση της Δικαιοσύνης και θα μείνουμε 170 άνθρωποι στο δρόμο»

Νεότερος στο χώρο ο Νικόλαος Μαυρίδης, εργάζεται 12 χρόνια στη ΣΕΚΑΠ, αλλά ίδια τα συναισθήματα και οι σκέψεις του με τους παλαιότερους εργαζόμενους. «Μια αρνητική απόφαση της Δικαιοσύνης θα καταδικάσει την εταιρεία, το εργοστάσιο, θα μείνουμε 170 άνθρωποι στο δρόμο» δηλώνει. Ο κύριος Μαυρίδης, χωρίς να κρύβει την αγωνία του μεταφέρει το κλίμα που επικρατεί στους συναδέλφους του «είναι τρομοκρατημένοι» και σπεύδει να προσθέσει «Οι τελευταίες εξελίξεις μας έχουν «ταρακουνήσει». Η Εταιρεία, από την στιγμή που ανέλαβε τα ηνία ο κύριος Σαββίδης, είναι κάθε χρόνο και πιο κερδοφόρα. Τα τελευταία τρία χρόνια δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με την μισθοδοσία μας. Είναι ένα πρόστιμο άδικο, έρχεται από το παρελθόν, το 2009, δεν το γνώριζε η σημερινή Διοίκηση και βάζει ταφόπλακα στο εργοστάσιο. Ο προβληματισμός είναι ότι θα μείνουν άνεργες 170 οικογένειες. Ελπίζουμε η Ελληνική Δικαιοσύνη να αποφασίσει σωστά και να μην καταδικάσει τις οικογένειές μας. Θα πρέπει να βρεθούν οι πραγματικοί υπεύθυνοι της κατάστασης.» Σύμφωνα με τον ίδιο η ΣΕΚΑΠ του 2009 με την ΣΕΚΑΠ του 2018 δεν έχει καμία σχέση, «είναι άλλος ιδιοκτήτης, άλλη εταιρεία, άλλα πρόσωπα. Να μας αφήσουν να δουλέψουμε, υπάρχει μέλλον, ζωντάνια, αναπνοή στην Ξάνθη χάρη στη ΣΕΚΑΠ. Η Ξάνθη μαστίζεται από την ανεργία, τα εργοστάσια, ένα μετά το άλλο, έκλεισαν. Η ΣΕΚΑΠ,όμως, παρέμεινε, να μας αφήσουν να επεκταθούμε, να δουλέψουμε. » Μέχρι τις 17 Ιανουαρίου θα κάνουν τη δουλειά τους, όπως τόσα χρόνια τώρα , ακούγοντας σενάρια, επιχειρήματα, σχόλια και δηλώσεις γνωρίζοντας καλά την ιστορία της εταιρείας, είναι οι άνθρωποι που τη ζουν από μέσα…
Φώτο: Εργαζόμενοι στη ΣΕΚΑΠ Ρεπορτάζ-κείμενο-φωτογραφία:Μαρία Νικολάου

Μοιράσου το άρθρο: