«Η Θράκη δεν είναι ασεισμική, απλά οι σεισμοί συμβαίνουν σε πολύ αραιά χρονικά διαστήματα», ανέφερε σε δηλώσεις του στην ΕΡΤ Ορεστιάδας ο καθηγητής γεωλογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και πρόεδρος της Ελληνικής Γεωλογικής Εταιρείας, Σπύρος Παυλίδης, που πρόσφατα μίλησε σε ειδική εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη για τα αποτελέσματα των γεωλογικών ερευνών που προηγήθηκαν της κατασκευής του αγωγού φυσικού αερίου TAP.

Θύμισε, μάλιστα, τρεις μεγάλους σεισμούς που έγιναν στη Θράκη, το 1752 με επίκεντρο πολύ κοντά στη σημερινή Ορεστιάδα, μεγέθους 7,4 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, το 1893 στη Σαμοθράκη, που ισοπέδωσε τη Χώρα και προκάλεσε ένα τσουνάμι πέντε μέτρων στο νησί και ενός μέτρου στην Αλεξανδρούπολη, το μοναδικό γνωστό τσουνάμι στην ιστορία του βορείου Αιγαίου, αλλά και τον σεισμό του 1829, που προκάλεσε τεράστιες ζημιές στην Ξάνθη και τη Δράμα. «Δεν κινδυνολογώ, απλά υπενθυμίζω ότι η Θράκη δεν είναι ουδέτερη από πλευράς σεισμικότητας, αλλά οι σεισμοί συμβαίνουν σε πολύ αραιά χρονικά διαστήματα και γι’ αυτό δημιουργείται η εντύπωση ότι είναι ασεισμική», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Παυλίδης. Ο ίδιος τόνισε, πάντως, ότι «ο βασικός κίνδυνος είναι η άγνοια, αφού για περιοχές που υπάρχει καλή επιστημονική γνώση, και παίρνοντας τα κατάλληλα μέτρα, ελαχιστοποιούνται οι επιπτώσεις από μία μελλοντική ενεργοποίηση ρηγμάτων». Πρόσθεσε επίσης ότι «μπορούν να γίνουν εξειδικευμένες μελέτες σε ορισμένες περιοχές, για να είμαστε περισσότερο ήσυχοι», και συμπεριέλαβε σε αυτές και την περιοχή της Θράκης. «Το τελευταίο διάστημα, που δουλέψαμε με τον ΤΑP, και ερευνήσαμε εάν κόβουν τον αγωγό ρήγματα, μελετήσαμε ρήγματα από τους Κήπους, τη Ροδόπη, την Ξάνθη, το ρήγμα της Καβάλας. Χρειάζεται όμως περισσότερο μελέτη. Για την πόλη της Ξάνθης έχει γίνει μία πιο εμπεριστατωμένη μελέτη, δεν έχει γίνει όμως για την Κομοτηνή, που είναι χτισμένη σε χαλαρά εδάφη και πρέπει να τη δούμε περισσότερο», σημείωσε ο καθηγητής Γεωλογίας του Α. Π. Θ.

Ιδιαίτερου ενδιαφέροντος και το ρήγμα της Μικρής Δοξιπάρας

Ιδιαίτερα αναφέρθηκε ο κ. Παυλίδης και στο ρήγμα που εντοπίστηκε στην περιοχή του ταφικού τύμβου Μικρής Δοξιπάρας-Ζώνης. «Σε συνεργασία με τον αρχαιολόγο Διαμαντή Τριαντάφυλλο, δουλέψαμε παλαιότερα στον αρχαιολογικό χώρο της Μικρής Δοξιπάρας-Ζώνης και εντοπίσαμε το σεισμικό ρήγμα που έδωσε το 1752 τον σεισμό των 7,4 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ και ενός παλαιότερου σεισμού», εξήγησε ο κ. Παυλίδης. Μάλιστα, όπως είπε, έχει προταθεί «μαζί με τα αρχαιολογικά εκθέματα του τύμβου, να παρουσιάζεται στους επισκέπτες και το σημαντικό και πολύ καλά διατηρημένο σεισμικό ρήγμα της Μικρής Δοξιπάρας, που εμφανίστηκε μετά τον 1ο μ. Χ. αιώνα».
Εκτίμησε, τέλος, ότι «η περιοχή του βορείου Έβρου, γενικότερα, δεν είναι τόσο καλά μελετημένη, αφού θα πρέπει να μάθουμε περισσότερα για το εάν συνδέεται το ρήγμα της Μικρής Δοξιπάρας με τη ροή του Άρδα, εάν υπάρχει ρήγμα στην κοιλάδα του Διδυμοτείχου και εάν αυτά μπορεί να ενεργοποιηθούν. Εν κατακλείδι, καμία περιοχή της Ελλάδας δεν εξαιρείται από τη σεισμική επικινδυνότητα. Ναι, έχει να κάνει πάνω από 100 χρόνια ισχυρό σεισμό στην περιοχή της Θράκης, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν πρέπει να ερευνήσουμε τα ρήγματα της περιοχής», κατέληξε ο κ. Παυλίδης.

Μοιράσου το άρθρο: