Το ντοκιμαντέρ, συμπαραγωγής Ιταλίας-Γερμανίας 2016, «Μικρό μαύρο φόρεμα, ένα θρυλικό φόρεμα» (Little black dress, a legendary frock), μεταδίδει η ΕΡΤ2, την Κυριακή 7 Ιανουαρίου, στις 7 το απόγευμα.

Την 1η Οκτωβρίου 1926, στην αμερικανική «Vogue» εμφανίζεται για πρώτη φορά ανάμεσα σε πολλά άλλα χρωματιστά και πολυτελώς κεντητά ρούχα, ένα απλό μαύρο εφαρμοστό φόρεμα. Το φόρεμα αυτό είχε την υπογραφή της Coco Chanel και χαρακτηρίστηκε από το διάσημο περιοδικό ως ένα ένδυμα που προορίζεται να γίνει «ένα είδος στολής» για τις γυναίκες σε όλο τον κόσμο.

Ύστερα από 90 χρόνια, η φράση του αμερικανικού περιοδικού αποδείχτηκε προφητική! Εν ολίγοις, το μαύρο φόρεμα γίνεται το σύμβολο της Chanel και ένα «must» στην ντουλάπα κάθε γυναίκας.

Το μικρό μαύρο φόρεμα ή Little Black Dress (LBD εν συντομία), είναι ένα μοντέλο-θρύλος  που στερείται συγκεκριμένης  μορφής και ένα χρώμα που ταυτόχρονα αναιρεί και περιλαμβάνει όλα τα χρώματα. Είναι σαν ένας μικρός μαυροπίνακας, στον οποίο έχουν γραφτεί όλα τα σημεία αναφοράς της παγκόσμιας μόδας. Κανένα άλλο γυναικείο ρούχο δεν έχει δεχτεί τόσες πολλές μεταμορφώσεις με την πάροδο του χρόνου. Από το 1926, δίνει συνεχώς στο γυναικείο σώμα μια νέα ερμηνεία στο νόημα της θηλυκής ύπαρξης.

Έπειτα από τη Chanel, ήταν ο κινηματογράφος που έκανε το μικρό μαύρο φόρεμα (LBD) το κατάλληλο κοστούμι για να εκφράσουν τη θηλυκότητά τους, η Ρίτα Χέιγουορθ, η Λορίν Μπακόλ, η Μέριλιν Μονρόε, η Aνίτα Έκμπεργκ.

Tο 1961, η Όντρεϊ Χέπμπορν στην ταινία «Πρόγευμα στο Τίφανις», στην αυγή μιας εξωπραγματικής και έρημης Νέας Υόρκης, βγαίνει από ένα ταξί, φορώντας ένα μαύρο φόρεμα. Η φιγούρα της που αντανακλάται στη βιτρίνα του Tiffany’s, περνάει στην αιωνιότητα, με το τέλειο φόρεμα της Givenchy!

Από τότε το μικρό μαύρο φόρεμα (LBD) συνεχίζει να πυροδοτεί τη φαντασία και τη δημιουργικότητα των σημαντικότερων σχεδιαστών μόδας. Κάθε σχεδιαστής, είτε νέος, είτε ήδη γνωστός, το δοκιμάζει με θάρρος: από τον Valentino και τον Versace, την Iris Van Herpen, τους Viktor & Rolf, μέχρι την Prada και τους Dolce & Gabbana!

Σκηνοθεσία-σενάριο: Adolfo Conti.

Μουσική: Pasquale Catalano

Διάρκεια: 52΄

Μοιράσου το άρθρο: