Δρ. Ευάγγελος Βενέτης* 

Η πρόσφατη σύναψη διπλωματικών σχέσεων μεταξύ αφενός του Τελ Αβίβ και αφετέρου των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και του Μπαχρέιν εντάσσεται στην επικοινωνιακή πολιτική του Τελ Αβίβ να σπάσει το αρραγές διπλωματικό μέτωπο των Αραβικών και Ισλαμικών χωρών στο Παλαιστινιακό Ζήτημα σε συνέχεια της σύναψης διπλωματικών σχέσεων με την Αίγυπτο (1978) και την Ιορδανία (1994). Επελέγη η δεδομένη χρονική στιγμή να μεθοδευθούν οι εν λόγω διπλωματικές ενέργειες για να υποστηριχθεί η προεκλογική εκστρατεία του Ντόναλντ Τραμπ. Παράλληλα οι εν λόγω ενέργειες αποτελούν επισημοποίηση της μυστικής συνεργασίας που είχαν μέχρι τώρα τα εν λόγω αραβικά κρατίδια με το Τελ Αβίβ σε ζητήματα οικονομίας και ασφάλειας. Ωστόσο τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όσο φαίνονται.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η άρνηση του Αραβικού Συνδέσμου να καταδικάσει επίσημα τις εν λόγω διπλωματικές ενέργειες οι οποίες επιφέρουν διεύρυνση του διπλωματικού ρήγματος στην στάση των αραβικών χωρών στο Παλαιστινιακό μεταξύ των αραβικών κυβερνήσεων που στηρίζουν την Παλαιστίνη αλλά και μεταξύ των αραβικών κυβερνήσεων που δεν στηρίζουν την Παλαιστίνη και την κοινή τους γνώμη που είναι στο πλευρό των Παλαιστινίων.

Οι εν λόγω διπλωματικές εξελίξεις έχουν αποδοκιμασθεί από την πλειονότητα των ισλαμικών χωρών, το Ιράν και άλλες χώρες. Έχουν αποδοκιμασθεί και από την Τουρκία η οποία όμως εξακολουθεί να διατηρεί διπλωματικές και άριστες οικονομικές σχέσεις με το Τελ Αβίβ. Με δεδομένη την ευαισθησία της ισλαμικής και αραβικής κοινής γνώμης για το Παλαιστινιακό οι πρόσφατες εξελίξεις στις σχέσεις του Τελ Αβίβ με τις αραβικές χώρες δεν αναμένεται να συμβάλουν στην ειρήνη και την σταθερότητα της Μέσης Ανατολής και της Αν. Μεσογείου. Αντίθετα, όπως φαίνεται και στα νέα γεγονότα με το Σαρλί Εμπντό στο Παρίσι, εκτιμάται ότι το Παλαιστινιακό θα συνεχίσει να αποτελεί το βαρόμετρο για την ειρήνη στην περιοχή κι ευρύτερα, ένα βαρόμετρο του οποίου την ισχύ δεν την διαμορφώνουν οι υπογραφές διπλωματικών πράξεων αλλά η δυναμική των κοινωνιών των αραβικών κι ισλαμικών χωρών που είναι στο πλευρό των Παλαιστινίων. Μοναδικό ζητούμενο για την ειρήνη στην περιοχή και τον κόσμο παραμένει η ίδρυση ανεξάρτητου Παλαιστινιακού Κράτους επί τη λύσει των Δύο Κρατών.

* Ειδικός σε θέματα Ισλάμ και Μέσης Ανατολής

Μοιράσου το άρθρο: