Γυναίκες που ανήκουν στην κατώτερη κάστα, Νταλίτ στη Βόρεια Ινδία, γίνονται συχνά στόχος βιασμού από μέλη ανώτερων καστών, που πολύ συχνά δεν αντιμετωπίζουν καμία συνέπεια από πλευράς της δικαιοσύνης.

Τα θύματα υποκύπτουν στην πίεση και αποσύρουν τις μηνύσεις, στηλίτευσαν σήμερα δύο οργανώσεις υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ο πληθυσμός της Ινδίας ανέρχεται σε περίπου 1,2 δισεκατομμύρια άτομα και σύμφωνα με το σύστημα κοινωνικής οργάνωσης και ταξινόμησης όλοι πρέπει να ανήκουν σε μια από τις τέσσερις βασικές «κάστες». Υπάρχουν όμως και 200 εκατομμμύρια. άτομα που δεν ανήκουν σε καμία κάστα.

Σήμερα, έχουν επιλέξει να αποκαλούνται «ντάλιτ» που σημαίνει «σπασμένοι», «θρυμματισμένοι» άνθρωποι αλλά μέχρι πρόσφατα ήταν γνωστοί ως «ανέγγιχτοι». Γιατί, κανείς δεν έπρεπε να τους αγγίξει εάν δεν ήθελε να «μολυνθεί» κοινωνικά και πνευματικά.

Το 10% των υποθέσεων βιασμών με θύματα γυναίκες και κορίτσια Νταλίτ στο ομόσπονδο κράτος Χαριάνα υπήρξαν καταδίκες όλων των εναγομένων. Σε κάποιες από τις υποθέσεις αυτές, τα θύματα, ηλικίας ακόμη και κάτω των έξι ετών, δολοφονήθηκαν, σημείωσαν οι δύο ΜΚΟ, η Equality Now και η Swabhiman Society.

Στο 60% των περιπτώσεων, οι επιζήσασες απέσυραν τις μηνύσεις τους και αποδέχθηκαν «συμβιβασμό» εξωδικαστικά, συνήθως έπειτα από παρέμβαση ανεπίσημων συμβουλίων των χωριών τους που τους άσκησαν πίεση, εξήγησαν οι οργανώσεις.

«Οι επιζήσασες αντιμετωπίζουν απειλές, βία, οι οικογένειές τους εξοστρακίζονται, ασκείται ακραία πίεση για να σωπάσουν», εξήγησε η Μανίσα Μασάλ, ιδρύτρια της Swabhiman Society, η οποία υπερασπίζεται τα δικαιώματα των Νταλίτ, μιλώντας στο Thomson Reuters Foundation.

«Για να αποδοθεί δικαιοσύνη, οι επιζήσασες είναι αναγκασμένες να βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή τη δική τους και των οικογενειών τους», πρόσθεσε.

«Δεν είμαι ενήμερος για το περιεχόμενο της έκθεσης των δύο ΜΚΟ. Η αστυνομία εφαρμόζει πολιτική «μηδενικής ανοχής» όσον αφορά τα εγκλήματα με θύματα γυναίκες», επεσήμανε ο γενικός διευθυντής της αστυνομίας του Χαριάνα, ο Μανότζ Γιαντάβα.

Άνδρες από υψηλότερες κάστες συχνά χρησιμοποιούν τη σεξουαλική βία ως όπλο, για να επιβάλλουν τις ιεραρχίες των καστών και του φύλου.

Η έκθεση υπογραμμίζει πόσο μεγάλες προκλήσεις αντιμετωπίζουν οι γυναίκες που ανήκουν σε αυτή την κάστα όταν ζητούν να αποδοθεί δικαιοσύνη, παρά την αυστηρότερη νομοθεσία όσον αφορά τους βιασμούς η οποία καταρτίστηκε έπειτα από μια ανατριχιαστική υπόθεση ομαδικού βιασμού και δολοφονίας του θύματος το 2012.

Τον περασμένο μήνα, ξέσπασαν διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα μετά την καταγγελία του βιασμού μιας έφηβης Νταλίτ, η οποία λίγο καιρό αργότερα πέθανε.

«Τα σώματα των γυναικών της κάστας Νταλίτ χρησιμοποιούνται για να επαναβεβαιώνεται η υπεροχή των ανώτερων καστών και να μπαίνουν οι γυναίκες στη θέση τους», τόνισε η Τζάκι Χαντ, διευθύντρια του τμήματος της οργάνωσης Ισότητα Τώρα που είναι αρμόδιο για την περιφέρεια της Ευρασίας.

«Οι δράστες από κυρίαρχες κάστες γνωρίζουν πως είναι πιθανό να παραμείνουν ατιμώρητοι, διότι κάθε κλάδος και κάθε επίπεδο του συστήματος έχει φτιαχτεί για να τους ευνοεί κι αυτή η ατιμωρησία για τους βιασμούς δημιουργεί περιβάλλον που επιτρέπει και γεννά περισσότερες κακοποιήσεις», πρόσθεσε.

Σε σχεδόν το 90% των υποθέσεων που εξέτασαν οι ΜΚΟ, τουλάχιστον ένας από τους κατηγορούμενους ανήκε σε κυρίαρχη κάστα. Σύμφωνα με την έρευνα, άνδρες σχηματίζουν συχνά ομάδες που βιάζουν και δολοφονούν.

Η αστυνομία συχνά ούτε καταγράφει, ούτε διενεργεί έρευνες για εγκλήματα αυτής της φύσης όταν της καταγγέλλονται. Σε ορισμένες περιπτώσεις, στρέφεται εναντίον των θυμάτων, ασκεί πίεση στις επιζήσασες να μην κάνουν μηνύσεις, ενώ σε άλλες περιπτώσεις δεν τις ενημερώνει όπως θα έπρεπε για τα νομικά δικαιώματά τους.

Ο Γιαντάβα, ο διευθυντής αστυνομίας στο Χαριάνα, διαβεβαίωσε αντίθετα πως «όλες οι καταγγελίες που γίνονται στην αστυνομία καταγράφονται και γίνονται έρευνες», πράγμα το οποίο «μπορεί να εγγυηθεί».

«Έχουμε 32 τμήματα στα οποία υπηρετούν αστυνομικίνες και ειδική γραμμή βοήθειας για γυναίκες. Δεν αποκρύπτουμε υποθέσεις όταν γίνονται καταγγελίες σε εμάς, ούτε τις βάζουμε κάτω από το χαλάκι. Είμαστε υπερήφανοι για το ιστορικό της δράσης μας όσον αφορά αυτά τα εγκλήματα», πρόσθεσε ο αξιωματικός.

«Οι εξωδικαστικοί συμβιβασμοί αποτελούν κοινωνικό πρόβλημα και γίνεται προσπάθεια ευαισθητοποίησης για να αντιμετωπιστεί», συμπλήρωσε.

«Πριν καν μπορέσω να ξεπεράσω το τραύμα η οικογένειά του και άλλοι άνδρες από ανώτερες κάστες βρίσκονταν στην πόρτα μας. Εξαναγκάστηκα να παντρευτώ τον βιαστή μου και η οικογένειά του άρχισε να με βασανίζει», αναφέρει μια εικοσιοχταχρονη επιζήσασα που η οικογένειά της εκφοβίζεται από τον άνθρωπο που τη βίασε το 2018 αφού απέρριψε τις προτάσεις του.

«Το έσκασα, αποφάσισα να προσφύγω στη δικαιοσύνη. Αλλά κάθε μέρα εμφανίζονται και μας απειλούν, η μητέρα μου κλαίει κάθε μέρα από τον φόβο. Ελπίζω να αποδοθεί δικαιοσύνη, ελπίζω ότι το τραύμα αυτό επιτέλους θα κλείσει», προσθέτει η ίδια.

 

Μοιράσου το άρθρο: