Τα συνεργατικά καφενεία μοιάζουν, στην όψη, σαν όλα τα στέκια όπου μπορεί κανείς να πιει ένα καφέ, να δοκιμάσει μεζέδες και να συναντηθεί με φίλους. Όμως, στην πραγματικότητα είναι χώροι πολύ διαφορετικοί, που λειτουργούν κυρίως ως μικρές εστίες δημοκρατίας και αλληλεγγύης, προσφέροντας τα πάντα σε πολύ χαμηλές τιμές ή και εντελώς δωρεάν: Από φαγητό και ποτό, μέχρι τη συμμετοχή σε πολιτιστικές δραστηριότητες (μαθήματα, ζωγραφικής, εικαστικές εκθέσεις κλπ.) και κοινωνικές εκδηλώσεις για την υποστήριξη όσων το έχουν ανάγκη.

Το κυριότερο όμως είναι πως, στα συνεργατικά καφενεία δεν υπάρχουν αφεντικά και ο στόχος τους δεν είναι το οικονομικό κέρδος. Οι αποφάσεις παίρνονται ομόφωνα από τα μέλη στις συνελεύσεις και όλοι όσοι βοηθούν στη λειτουργία τους έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις.

Για τις ανάγκες του ρεπορτάζ, ο Νικόλας Περδικάρης μίλησε με τα μέλη συνεργατικών καφενείων της Αθήνας: Γιώργο Γεωργιάδη, Λένια Ζωίτση, Αρετή Αγραφιώτη, Φλωράνς Μπουγονικολού.

Μοιράσου το άρθρο: