Η τεχνολογία της εικονικής πραγματικότητας δίνει τη δυνατότητα στους χρήστες της να βιώσουν τον εαυτό τους και το περιβάλλον τους με διαφορετικό τρόπο, ανάλογα με την εμπειρία. Στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης και συγκεκριμένα στο Event Lab (Πειραματικά εικονικά περιβάλλοντα για τη νευροεπιστήμη και την τεχνολογία), η επιστημονική ομάδα υπό τον πρωτοπόρο, στον χώρο αυτό, Μελ Σλέιτερ, διερευνά την αίσθηση του εαυτού μέσα στα εικονικά περιβάλλοντα μέσα από μια σειρά πειραμάτων. Μια από τις επιστήμονες της ομάδας, είναι και η Δόμνα Μπανάκου. Είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με την Ελληνίδα επιστήμονα για την έρευνά της.

«Αυτό που με συναρπάζει είναι το γεγονός ότι το ανθρώπινο μυαλό είναι τόσο εύπλαστο. Με ενδιαφέρει η έννοια της ψευδαίσθησης της ιδιοκτησίας σώματος (Body Ownership Illusion), όχι μόνο πώς χρησιμοποιείται αλλά και ποιες είναι οι συμπεριφορικές συνέπειες του ατόμου που ενσωματώνει ένα άλλο σώμα τελείως διαφορετικό από το δικό του», εξηγεί η Μπανάκου.

Εδώ και τρία χρόνια η Ελληνίδα επιστήμονας, κάνει μεταδιδακτορική έρευνα στο Event Lab, στο πλαίσιο ενός μεγαλύτερου πρότζεκτ, με τίτλο MoTIVE (Moments in Time in Immersive Virtual Environments). Το πρότζεκτ αυτό ερευνά τους τρόπους με τους οποίους η εικονική πραγματικότητα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αναδημιουργήσει ένα ιστορικό γεγονός, έτσι ώστε οι συμμετέχοντες να έχουν την ψευδαίσθηση ότι είναι εκεί (Place Illusion) και να αποδεχθούν τα γεγονότα που διαδραματίζονται μέσα στον εικονικό πλαίσιο, ως πραγματικά. Για το συγκεκριμένο πρότζεκτ οι ερευνητές αποφάσισαν να αναδημιουργήσουν μια διάσημη συναυλία των Dire Straits όπου οι συμμετέχοντες θα μπορούν να μπουν στην θέση κάποιου άλλου, μέλος του κοινού ή ακόμη και του συγκροτήματος.

«Όταν συμμετέχεις σε αυτά τα πειράματα ξέρεις ότι δεν είναι δικό σου το σώμα που βλέπεις με τα γυαλιά εικονικής πραγματικότητας, αλλά το μυαλό έχει την ανάγκη να δώσει μια εξήγηση, καθώς αυτό που βλέπουμε και αυτό που νιώθουμε, το ερμηνεύει ως ένα. Αυτά τα πειράματα αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεσαι τον εαυτό σου, το περιβάλλον σου».

Άλλοι ερευνητές του Event Lab έκαναν πειράματα στα οποία συμμετείχαν άνδρες, ένοχοι για ενδοοικογενειακή βία που δεν είχαν την ικανότητα να αναγνωρίσουν την έκφραση του φόβου στο πρόσωπο του θύματός τους. Κύριος στόχος της μελέτης ήταν να διερευνηθούν ορισμένοι από τους μηχανισμούς στους οποίους βασίζεται αυτός ο τύπος βίαιης συμπεριφοράς. Στο πείραμα, οι παραβάτες μπαίνουν στην θέση του θύματος σε ένα περιβάλλον εικονικής πραγματικότητας. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως υπήρχε ευαισθητοποίηση από την πλευρά των παραβατών.

Πρότζεκτ BEinstein: Μπορεί η εικονική πραγματικότητα να μας κάνει πιο έξυπνους;

«Το ερώτημα σε αυτό το πρότζεκτ ήταν εάν η εικονική πραγματικότητα μπορεί να επηρεάσει τις γνωστικές μας δυνατότητες; Στο πείραμα αυτό, δημιουργήσαμε δυο ομάδες: στην πρώτη, οι φοιτητές ενσωμάτωσαν ένα σώμα παρόμοιο με το δικό τους, δηλαδή νεανικό. Στη δεύτερη ομάδα, οι φοιτητές «μπήκαν» στο σώμα του Αϊνστάιν. Οι δυο ομάδες έπρεπε να πραγματοποιήσουν τεστ και να απαντήσουν σε ερωτήσεις πριν και μετά το πείραμα. Οι απαντήσεις μας έδωσαν τη δυνατότητα να μετρήσουμε τη νοημοσύνη και την αυτοεκτίμηση των συμμετεχόντων. Αυτό που είδαμε είναι ότι οι φοιτητές με το σώμα του διάσημου επιστήμονα που βελτίωσαν τις επιδόσεις τους στα τεστ, ήταν εκείνοι με την χαμηλή αυτοεκτίμηση. Μια εξήγηση είναι ότι οι έξυπνοι άνθρωποι που έχουν υψηλή αυτοεκτίμηση, δεν θεωρούν ότι πρέπει να αφιερώσουν πολύ χρόνο σε μια εργασία που τους φαίνεται εύκολη ή και βαρετή. Εκείνοι που έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση, όταν «μπουν μέσα σε ένα άλλο σώμα», διαπιστώνουμε ότι αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο βλέπουν τον εαυτό τους, με αποτέλεσμα να βελτιώνουν τις επιδόσεις τους αλλά και την αυτοεκτίμησή τους».

Λίγα λόγια για τη Δόμνα Μπανάκου

Η Δόμνα Μπανάκου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα και τελείωσε το Λύκειο στην Πρέβεζα όπου είχε μετακομίσει με την οικογένειά της. Στο τελευταίο έτος των πτυχιακών της σπουδών στο Τμήμα Πληροφορικής του Ιονίου Πανεπιστημίου, άρχισε να ενδιαφέρεται για την εικονική πραγματικότητα και την έρευνα που έκανε εκείνη την εποχή ο νυν καθηγητής της, Μελ Σλέιτερ. Αποφάσισε να κάνει αιτήσεις σε μεταπτυχιακά προγράμματα του εξωτερικού στον τομέα των Computer Graphics και έγινε δεκτή στο University College London (UCL), όπου και δίδασκε ο Σλέιτερ.Στο τέλος του μεταπτυχιακού της, κι ενώ το πανεπιστήμιο της προτείνει να κάνει το διδακτορικό της, η Δόμνα αποφασίζει να δεχτεί την πρόταση του καθηγητή της και να συνεχίσει την διδακτορική της έρευνα στο Event Lab στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μοιράσου το άρθρο: