Το 6ο Συνέδριο της ESoDiMeSO (Ευρωπαϊκή Εταιρεία Διαβήτη, Μεταβολικού Συνδρόμου & Παχυσαρκίας) θα πραγματοποιηθεί στις 7 και 8 Δεκεμβρίου στο Ζάππειο Μέγαρο.

Από τις εισηγήσεις που αναμένεται να παρουσιάσουν ενδιαφέρον αναμένεται να είναι αυτή της κλινικής ψυχολόγου ειδικευμένης στη γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία, Νάσιας Σκαμπαρδώνη, με θέμα «Διαζύγιο και πένθος. Επιβαρύνει την καρδιά;».

Ζητήσαμε από την εισηγήτρια να μας περιγράψει το γενικό πλαίσιο που θα κινηθεί στο θέμα αυτό και μας είπε ότι: «Η απώλεια, η θλίψη και το πένθος σχετίζονται με το θάνατο. Ωστόσο, το πένθος και η θλίψη περιλαμβάνονται σε πολλές άλλες καταστάσεις απώλειας εκτός από το θάνατο. Μία από αυτές είναι το τέλος μιας σχέσης/διαζύγιο όπου αποτελεί τεράστια απώλεια, που περιλαμβάνει άφθονη θλίψη και πένθος. Αυτό το συμβάν θεωρείται μια στρεσογόνος κατάσταση που ακολουθείται από μια ψυχοπιεστική περίοδο. Η νέα έρευνα των Huan Song e.t.al,(2019) έδειξε ότι για κάποιους ανθρώπους η αντιμετώπιση μιας τέτοιας κατάστασης που αποτελεί ψυχικό τραύμα μπορεί να “στρεσάρει” και την καρδιά.

Η έρευνα διεξήχθη σε πάνω από 1.6 εκατομμύρια Σουηδούς και φάνηκε, συγκεκριμένα, πως οι άνθρωποι που διαγνώστηκαν με κάποια αγχώδη διαταραχή, είχαν υψηλότερο παράγοντα κινδύνου στο να παρουσιάσουν ένα έμφραγμα ή ένα καρδιαγγειακό πρόβλημα εν γένει, μέσα στον επόμενο ένα χρόνο.

Οι διαταραχές ήταν είτε αυτή της προσαρμογής, που πυροδοτείται από ένα διαζύγιο ή ένα θάνατο αγαπημένου προσώπου, είτε μετατραυματικό στρες (PTSD), μετά το βίωμα δηλαδή μιας πολύ δύσκολης και τραυματικής εμπειρίας όπως ένα σοβαρό ατύχημα, φυσική καταστροφή ή ένα βίαιο συμβάν. Παρ’ότι τα ευρήματα δεν αποδεικνύουν ότι οι αγχώδεις διαταραχές που εκδηλώθηκαν προκαλούν τις καρδιολογικές επιπλοκές, φαίνεται όμως να συμβάλλουν.

Οι αγχώδεις διαταραχές μπορεί να έχουν επίδραση στο νευρικό σύστημα που αλλάζει την αρτηριακή πίεση, τον καρδιακό παλμό και την πήξη του αίματος. Επίσης, οι άνθρωποι υπό αυτές τις συνθήκες της ψυχικής τους υγείας, έχουν δυσκολία στο να διατηρήσουν έναν υγιεινό τρόπο ζωής ή ακόμα και να φροντίσουν τη σωματική τους υγεία. Συνολικά, τα ευρήματα έδειξαν πως, οι 8 στους 1000 ανθρώπους με αγχώδη διαταραχή εμφάνισαν ένα καρδιαγγειακό νόσημα τον πρώτο χρόνο μετά την διάγνωση του στρες. Το ποσοστό είναι διπλάσιο από αυτό των αδερφών τους και υψηλότερο από το γενικό πληθυσμό.

Συνυπολογίζοντας κι άλλους παράγοντες, όπως το εισόδημα, η μόρφωση, κ άλλες επιπλέον διαγνώσεις της ψυχικής υγείας, πάλι όσοι είχαν διαγνωστεί με αγχώδη διαταραχή συνέτρεχαν τον υψηλότερο κίνδυνο μετά τον πρώτο χρόνο διάγνωσής τους. Συγκρινόμενοι με τα αδέρφια τους, οι πιθανότητες για καρδιακό νόσημα ή εγκεφαλικό κατά τη διάρκεια του έτους ήταν 64% υψηλότερες και μάλιστα η μεγάλη διαφορά εντοπίζεται στην εμφάνιση καρδιακής ανεπάρκειας, όπου άνθρωποι με διαταραχή άγχους είχαν 7 φορές υψηλότερο κίνδυνο από ότι τα αδέρφια τους να νοσήσουν.

Πιθανολογείται πως κάποια από αυτά τα περιστατικά καρδιακής ανεπάρκειας να καθρεφτίζουν το Σύνδρομο της “Ραγισμένης Καρδιάς”. Αυτό συμβαίνει όταν έντονο στρες προκαλεί ξαφνικά αδυναμία του καρδιακού μυός εκδηλώνοντας συμπτωματολογία δύσπνοιας και πόνο στο θώρακα. Παρ όλα αυτά συστήνεται περαιτέρω έρευνα για να συμπεριληφθούν κι άλλοι παράγοντες που μπορεί να επηρεάζουν παράλληλα την εκδήλωση καρδιαγγειακού νοσήματος, όπως για παράδειγμα το αλκοόλ κι η χρήση ουσιών».

Σχετική είδηση: 6ο Συνέδριο της ESoDiMeSO στις 7 και 8 Δεκεμβρίου

Μοιράσου το άρθρο: