Ένα μήνα μετά την καταστροφική φωτιά στο Μάτι και ενώ το μυαλό όλων είναι συνεχώς στους ανθρώπους που χάθηκαν, κάποιοι προσπαθούν να σταθούν στα πόδια τους και να υπερκεράσουν τις δυσκολίες και τα αδιέξοδα.

Η οινοποιός Αναστασία Φράγκου, το βράδυ της 23ης Ιουλίου είδε μεγάλο μέρος του οινοποιείου να γίνεται στάχτη. Η επιχείρησή που διατηρεί με τον σύζυγό της Διονύση, είναι πάνω στη Λεωφόρο Μαραθώνος, μόλις μερικές δεκάδες μέτρα πριν από τα φανάρια του Νέου Βουτζά. Με μεγάλη προσπάθεια και με τη συνδρομή της Πυροσβεστικής, έδωσαν μάχη και κατάφεραν να σώσουν τις δεξαμενές, κάποια μηχανήματα και τα κτήρια όπου στεγάζονται η μονάδα εμφιάλωσης, οι κλειστές δεξαμενές αλλά και το στοκ. Τα γραφεία, ο εκθεσιακός χώρος, το πωλητήριο και τμήμα του εξοπλισμού καταστράφηκαν.

Το κύριο μέλημα τους όταν συνήλθαν και βρέθηκαν αντιμέτωποι με μία άλλη πραγματικότητα ήταν να συνεχιστεί η παραγωγική διαδικασία καθώς η περίοδος τρύγου ήταν σε εξέλιξη. Στο πλευρό της οικογένειας βρέθηκαν από την πρώτη στιγμή φίλοι και συνάδελφοι που τους βοήθησαν να ξεκινήσουν. Έκαναν τις πρώτες οινοποιήσεις των σταφυλιών σε άλλο οινοποιείο και τώρα, σιγά σιγά, επιστρέφουν στο δικό τους.

Όταν η Αναστασία και ο Διονύσης μιλούν για τη νύχτα εκείνη, βλέπεις ότι το πρόσωπο τους σκληραίνει αλλά οι κουβέντες τους είναι δυνατές και τα λόγια τους προσεχτικά. Πρώτη σκέψη τους είναι για τους ανθρώπους που σκοτώθηκαν. Μετά για τη ζημιά στην επιχείρησή τους. Πώς θα καταφέρουν να σηκωθούν. Αναρωτιέσαι για τη δύναμη που βρίσκουν και από που αντλούν τόσο πείσμα και αισιοδοξία.

Οι δυσκολίες μπροστά είναι βουνό που δείχνει αξεπέραστο, όμως βλέπεις ότι τα βάζουν ένα ένα σε τάξη. Τη γραφειοκρατία, τις διαδικασίες… Από την άλλη, αντιμετωπίζουν την επίσκεψή μας  σαν να μην έχει συμβεί όλο αυτό. Η Κωνσταντίνα, η κόρη της οικογένειας, βγάζει από τις δεξαμενές να δοκιμάσουμε τη φρέσκια Μαλαγουζιά σε δύο εκδοχές. Αυτή που τρυγήθηκε πριν από περίπου 15 ημέρες και μία χθεσινή. Και πιάνουμε την κουβέντα για τη σοδειά, για τα αρώματα, για τις δουλειές που περιμένουν να γίνουν, τις παραγγελίες που έρχονται πάλι στο οινοποιείο, το ημιφορτηγό που γεμίζει κιβώτια για να φύγει να παραδοθεί το πρακτορείο.

Και καταλαβαίνει κανείς ότι για τους ανθρώπους αυτούς που προσπαθούν να ξαναστήσουν την επιχείρησης τους, το οικογενειακό οινοποιείο στη Ραφήνα, ο χρόνος δεν έχει σταματήσει. Η ζωή τους συνεχίζεται και όπως έχουν αντιμετωπίσει τις (πολλές) δυσκολίες και διάφορα προβλήματα που παρουσιάστηκαν τα τελευταία χρόνια, έτσι κάνουν και τώρα. Και αυτό είναι ένα αισιόδοξο μήνυμα!

Μοιράσου το άρθρο: