Του Πέτρου Δίπλα

Η απάντηση είναι απλή.

Διότι η Βρετανία θέλει να διατηρήσει την αξιοζήλευτη και περίβλεπτη γεωπολιτική θέση που κατέχει σήμερα στο κόσμο και εάν είναι δυνατόν να την κάνει ακόμα πιο ισχυρή. Για «την Ιστορία της και την Αυτοκρατορία της». Αλλά και για τον ακόμα μεγαλύτερο μελλοντικό πλούτο της.

Γιατί η Βρετανία αποβλέπει στον Κόσμο και όχι στο υποσύνολό του που είναι η Ευρώπη. Η Ευρώπη είναι καλή στο βαθμό που βοηθά τον παγκόσμιο στόχο.

Μα η συντριπτική πλειοψηφία (πάνω από το 80% ) των οικονομολόγων όλων των αποχρώσεων τονίζουν ότι η βρετανική οικονομία θα υποστεί ζημιά από την έξοδο. Άρα οι Βρετανοί θέλουν να πάθουν οικονομική ζημιά μόνο και μόνο για το «ονόρε» του βασιλείου;

Όχι βέβαια.

Απλά ο βρετανικός λαός δεν είναι του «κάλλιο 5 και στο χέρι παρά 10 και καρτέρι» που είναι η συντριπτική πλειοψηφία των οικονομολόγων οι οποίοι είναι εναντίον οτιδήποτε μπορεί να μειώσει – την επόμενη μέρα, αν όχι την επόμενη ώρα – τα κέρδη του συστήματος. Όλοι θυμόμαστε τι καθησυχαστικά λέγανε λίγες ώρες πριν ξεσπάσει η μεγάλη κρίση του 2007-2008, προκειμένου να μην συμβεί κάτι και ζημιωθούν οι χρηματαγορές.

Γι αυτό και οι οικονομολόγοι δεν θέλουν να ακούνε για Brexit.
Γιατί πράγματι στη περίπτωση Brexit θα υπάρξει αναταραχή, η λίρα θα πέσει, κάποια κεφάλαια θα φύγουν, οι ξένες επενδύσεις που γίνονται στην Βρετανία έχοντας στόχο την Ευρώπη θα μειωθούν, το City θα ταρακουνηθεί, οι μετοχές θα υποχωρήσουν. Τουλάχιστον στην αρχή.

Όμως….
Οι Βρετανοί σκέφτονται το μέλλον. Και μελλοντικά τη Βρετανία δεν την συμφέρει η πλήρης ένταξη στην ΕΕ

Γιατί στη περίπτωση που η ενοποίηση της ΕΕ προχωρήσει και δημιουργηθούν οι Ηνωμένες Πολιτείες Ευρώπης (ΗΠΕ, κατά το ΗΠΑ) το κέντρο της ενιαίας Ευρώπης θα είναι ο άξονας Γερμανία-Γαλλία-Ολλανδία με τη Βρετανία να καταντάει ένα νησί στην άκρη της Ευρώπης. Και από πρωταγωνιστής και παγκόσμιο κέντρο οικονομικο-χρηματο-εκπαιδευτικό να γίνεται κομπάρσος χωρίς αυτόνομο γεωπολιτικό βάρος. Από Αυτοκρατορία σε Νομαρχία.

Η Βρετανία σήμερα είναι η μεγάλη, αυτόνομη, ανεξάρτητη δύναμη μεταξύ Αμερικής, Ευρώπης και Κοινοπολιτείας έχοντας «συγγενικές» και προνομιακές σχέσεις με τη πλειοψηφία του αναπτυγμένου και του υπό ανάπτυξη κόσμου, στον οποίο μάλιστα έδωσε και τη γλώσσα της. Και οι ιδιαιτερότητες αυτές της παρέχουν και τον πλούτο της.

Τη μοναδική αυτή μεγάλη κληρονομιά δεν είναι δυνατόν να την απεμπολήσει για να γίνει ένα μικρό κομμάτι μιας οικογένειας, που πάντα τη θεωρούσε ως φιλική γειτόνισσα αλλά ποτέ δεν την ένοιωσε δικιά της !

Ακούγεται σημερινό αυτό που είπε ο (κυνικός;) Τσώρτσιλ το 1930 (15 Φεβρουαρίου) στην αμερικάνικη εφημερίδα “Saturday Evening Post” μιλώντας για μια Ενωμένη Ευρώπη:
«Είναι καλό και ελπιδοφόρο. Αλλά εμείς έχουμε το δικό μας όνειρο και το δικό μας καθήκον. Είμαστε με την Ευρώπη αλλά όχι της Ευρώπης. Συνδεόμαστε αλλά δεν ενωνόμαστε. Ενδιαφερόμαστε και σχετιζόμαστε αλλά δεν απορροφόμαστε»
Και μπορεί το 1946, μετά τον πόλεμο, στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης να είπε ότι πρέπει να φτιάξουμε τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης,  αλλά το 1953 μιλώντας στη Βρετανική Βουλή ξαναείπε:
«Δεν προτιθέμεθα να συγχωνευτούμε σε ένα ευρωπαϊκό ομοσπονδιακό σύστημα. Έχουμε μια ειδική σχέση με την Ευρώπη που εκφράζεται με  το «με» και όχι με το «της». Είμαστε με αυτούς αλλά όχι από αυτούς. Έχουμε τη δικιά μας Κοινοπολιτεία και Αυτοκρατορία».

Και βέβαια εάν η ΕΕ δεν εξελιχθεί σε ΗΠΕ, τότε η αυτόνομη πορεία της Βρετανίας θα είναι ακόμα πιο επιτυχημένη λαμβάνοντας υπόψη ότι οι δύο μελλοντικοί υπεργίγαντες (και σήμερα γίγαντες) Κίνα και Ινδία έχουν και πάντα θα έχουν ιδιαίτερες σχέσεις με την «Μητρόπολη της Αυτοκρατορίας».

Και μη ξεχάσω και δύο ακόμα λόγους συνηγόρους του Brexit.

Το οικονομικό περιβάλλον της Βρετανίας είναι πολύ πιο ελεύθερο, φιλοεπενδυτικό και φιλοεπιχειρηματικό από το γραφειοκρατικό και δυσκίνητο ευρωπαϊκό, που σημαίνει ότι τα αρνητικά συμβάντα του Brexit γρήγορα θα επουλωθούν. Εάν μάλιστα μετά το Brexit οι οικονομικές σχέσεις με την ΕΕ παραμείνουν (προσδιοριστούν) λίγο πολύ ως έχουν, τότε θα υπάρξει πολύ γρήγορα και όφελος αφού η Βρετανία θα έχει γλιτώσει και από τον ευρωπαϊκό περιορισμό του οικονομικού της φιλελευθερισμού. Γι αυτό εξάλλου πάντα ζητούσε  και ειδικό καθεστώς.  Επίσης μη ξεχνάμε και τα (επιμελώς; κρυμμένα) αντιβρετανικά αισθήματα του Γερμανο-Γαλλο-Ολλανδικού άξονα που δεν βοηθούν, (όπως λέμε αμοιβαία τα αισθήματα μωρό μου…)

Πάντως ο σοβαρότερος λόγος στη Βρετανία κατά του Brexit είναι και αυτός γεωπολιτικός. Τι θα κάνουν – Σκωτία, αλλά και Ουαλία και Βόρεια Ιρλανδία – στη περίπτωση που η Βρετανία φύγει από την ΕΕ; Θα θελήσουν να μείνουν στην ΕΕ βρίσκοντας ευκαιρία να φύγουν από το Ηνωμένο Βασίλειο;

Όπως μου έλεγε ένας Ιρλανδός «όλα θα εξαρτηθούν από το τότε κλίμα. Εάν δείξει ότι η Βρετανία κλονίζεται σοβαρά και η Ευρώπη πάει καλά, τότε ναι, είναι μια πιθανότητα».

Μοιράσου το άρθρο: