Την ευρύτερη περιοχή των Παρισίων επισκέφθηκε η εκπομπή «Η Παγκόσμια Φωνή μας» στο ραδιόφωνο της Φωνής της Ελλάδας. Γι’αυτό τον λόγο μίλησε με την Σέτα Θεωδωρίδου, πρόεδρο της ελληνικής κοινότητας του Παρισιού, Γιώργο Ζαντές (Ιωαννίδης), επιχειρηματία στον κλάδο της ένδυσης και αντιπρόεδρο της ελληνικής κοινότητας και τον Αλέξανδρο Μαυρίδη, στέλεχος ιαπωνικής εταιρείας και πρόεδρο του ελληνικού δικτύου επιχειρηματιών και επαγγελματιών Βουκέφαλος.

Σέτα Θεοδωρίδου, πρόεδρος της ελληνικής κοινότητας του Παρισιού

Σετα Θεοδωρίδου

H αρμενικής καταγωγής κ. Θεοδωρίδου, η οποία έχει γεννηθεί στη Θεσσαλονίκη, τόνισε πως υπάρχουν 25 με 30 χιλιάδες «Ελληνες, 2ης και 3ης γενιάς, στην ευρύτερη περιοχή των Παρισίων. Υπάρχουν πλέον τμήματα εκμάθηνσης της ελληνικής γλώσσας, κάτι που δεν υπήρχε πριν απο δεκαετίες.

Η νέα γενιά των Ελλήνων που έχουν έλθει είναι επιστήμονες ενώ οι παλαιότεροι είναι επιχειρηματίες. Η Γαλλία εμφανίζει έλλειψη γιατρών και γι’αυτό τον λόγο «εισάγει» γιατρούς απο την Πολωνία, την Τσεχία και ιδιαίτερα την Ελλάδα, τόνισε.

Οι πρώτοι ¨Ελληνες που ήλθαν παλαιότερα στο Παρίσι ήταν επαγγελματίες, π.χ. τσαγγάρηδες, κωμμωτές και άλλοι που ασχολήθηκαν με την ραπτική με καταγωγή εκ Μικράς Ασίας. Το δεύτερο μεγάλο κύμα οικονομικής μετανάστευσης ήλθε την δεκαετία του 1960. Οι περισσότεροι ασχολήθηκαν με την εστίαση, εργάσθηκαν ως γκαρσόνια σε γαλλικά εστιατόρια. Σιγά-σιγά έμαθαν την δουλειά και μετά αγόρασαν ανάλογες επιχειρήσεις. Έφθασαν μάλιστα να κυριαρχούν σε ένα σχεδόν οικοδομικό τετράγωνο στο Σεν Μισελ απέναντι απο την Παναγία των Παρισίων όπου το 80%-85% των καταστημάτων ήταν ελληνικά.

Με τον ερχομό της χούντας στην Ελλάδα, πολλοί κατατρεγμένοι βρέθηκαν στο Παρίσι αλλά δεν δραστηριοποιήθηκαν επιχειρηματικά καθώς ασχολήθηκαν με τα πανεπιστήμια κ.τ.λ., περιμένοντας την πτώση της για να επιστρέψουν στην Ελλάδα.

Τις δεκαετίες του 1990 και του 2000 δεν πήγαιναν ‘Ελληνες στη Γαλλία αλλά Γάλλοι στην Ελλάδα που έβρισκαν πως η ζωή στη χώρα μας ήταν υπέροχη.

Το τελευταίο κύμα μεταναστών απο την Ελλάδα ήταν την περίοδο της οικονομικής κρίσης. Επί μια τριετία, πολλοί Έλληνες έπαιρναν τηλέφωνο στην κοινότητα, ζητώντας να βρούν δουλειά και εμείς προσπαθήσαμε να βοηθήσουμε όσο περισσότερο μπορούμε, συμπλήρωσε η κ. Θεοδωρίδου, προσθέτοντας ότι οι ¨Ελληνες επιχειρηματίες με την καθοδήγησή μας προσέλαβαν σωρηδόν ¨Ελληνες που ήλθαν και προσπαθούσαν να βρούν δουλειά.

Αρκετοί απο αυτούς επέστρεψαν στην Ελλάδα όταν τα πράγματα καλυτέρευσαν και έμειναν πίσω οι επιστήμονες.

Ερωτηθείσα σχετικά, η ίδια ανέφερε ότι αρκετοί ‘Ελληνες επιχειρηματίες δραστηριοποιούνται σήμερα στον κλάδο της εστίασης με πολλά εστιατόρια. «Η εστίαση είναι κάτι που ανθεί και για να μπορέσουν να έχουν ελληνικά προϊόντα υπάρχουν και έμποροι που φέρνουν τα ελληνικά προϊόντα…ο ελληνικός γύρος ζεί και βασιλεύει,» ανέφερε.

Η ίδια ανέφερε πως πολλοί ¨Ελληνες έχουν creperies και πουλάνε κρέπες στο Παρίσι και αυτών οι γονείς πριν απο τις κρέπες πουλούσαν κάστανα. «Σήμερα αυτοί που πουλάνε κάστανα είναι πακιστανοί,» συμπλήρωσε.

Παλαιότερα, έντονη παρουσία, εκτός απο τους εστιάτορες και τους ραφτάδες, είχαν επίσης οι γουναράδες απο την Καστοριά αλλά σήμερα έχουν απομείνει λίγοι.

Η στέγαση είναι ακριβή στο Παρίσι και είναι ενδεικτικό ότι ένα πολύ μικρό διαμέρισμα στο Παρίσι νοικιάζεται προς 1000 ευρώ τον μήνα.

Γιώργος Ζαντές (Ιωαννίδης), επιχειρηματίας στον κλάδο της ένδυσης

Γιώργος Ζαντές (Ιωαννίδης)

Ο κ. Ζαντές, οποίος πήγε μικρός στο Παρίσι πριν 56-57 χρόνια, δραστηριοποιείται στον κλάδο του γυναικείου ρουχισμού και έχει την γνωστή φίρμα ‘Ζαντές’ με 23 διαφορετικές μάρκες και καταστήματα στην περιφέρεια του Παρισιού. Είναι επίσης αντιπρόεδρος της ελληνικής κοινότητας στο Παρίσι.

Ο ίδιος έχει ακόμη τις εικόνες απο την αναχώρηση της οικογένειάς του απο τον σιδηροδρομικό σταθμό της Θεσσαλονίκης στις 4-5 η ώρα το πρωί με το τρένο (που έκαιγε κάρβουνο) και την άφιξή τους δυο μέρες αργότερα, ένα Νοέμβριο 6 η ώρα το πρωί με ένα ψιλόβροχο στο Παρίσι σε ηλικία 7 ετών.

Το Παρίσι τότε «Ηταν μια ζούγκλα οργανωμένη,» τόνισε. Ο πατέρας του ήταν επιπλοποιός και η μετέρα του αναγκάσθηκε να ράβει για να τα βγάλουν πέρα. Ξεκίνησε με μια ραπτική μηχανή αλλά στη συνέχεια προστέθηκαν κι άλλες καθώς υπήρχε πολύ δουλειά την δεκαετία του 1960 στο Παρίσι.

Εμείς μεγαλώσαμε στην Μονμάρτη, τόνισε ο κ. Ζαντές, ενθυμούμενος πως μετά την επιστροφή απο το σχολείο, εργαζόταν μαζί με την υπόλοιπη οικογένεια και άλλους στο ατελιέ που είχαν δημιουργήσει.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα στην αρχή ήταν η γλώσσα αλλά με το που την έμαθαν τους άνοιξαν οι πόρτες.

Ο ίδιος πήγε πανεπιστήμιο και αποφοίτησε με πτυχίο στην πληροφορική και στην διοίκηση επιχειρήσεων. Ανοιξε επιχείριση μεταποίησης ρούχων και λιανικής πώλησης την δεκαετία του 1980.

«Τίποτα δεν είναι εύκολο αλλά άμα θέλεις μέσα σου δεν σε σταματάει τίποτα,» ανέφερε, προσθέτοντας πως χρειάζεται θέληση και γνώση για να επιτύχει κάποιος.

«Είμαι πολύ υπερήφανος που είμαι ‘Ελληνας,» κατέληξε ο κ. Ζαντές, προσθέτοντας ότι είναι σημαντικό να μιλά κανείς ελληνικά και έφερε για παράδειγμα τον γιό του που αποφοίτησε απο γαλλικό πανεπιστήμιο και βρήκε δουλειά στην Γερμανία.

Ο γιός του μιλάει γαλλικά, γερμανικά και αγγλικά και έγινε «ανάρπαστος» στην Γερμανία όταν τους είπε πως μιλάει και ελληνικά.

Αλέξανδρος Μαυρίδης, πρόεδρος του ελληνικού δικτύου επιχειρηματιών και επαγγελματιών ‘Βουκέφαλος’

Αλέξανδρος Μαυρίδης

Ο κ. Μαυρίδης έχει γεννηθεί στην Αθήνα από ¨Ελληνα πατέρα και Γαλλίδα μητέρα και πήγε με τους γονείς του στο Παρίσι σε ηλικία 12 ετών.

Ο ίδιος είναι διευθυντής χρηματοοικονομικών σε μια ιαπωνική εταιρεία που πουλάει κάμερες.

Ο Βουκέφαλος είναι ένα μεγάλο δίκτυο Ελλήνων και φιλελλήνων που ιδρύθηκε στις Βρυξέλλες απο ελληνοβέλγους επιχειρηματίες και αποσκοπεί να φέρει κοντά επαγγελματίες που έχουν μικρές επιχειρήσεις και όσους εργάζονται σε μεγάλες επιχειρήσεις.

Ο Βουκέφαλος ξεκίνησε στο Παρίσι το 2010 και έχει μεν αποστολή να φέρει όλους κοντά αλλά έχει επίσης δραστηριότητες, π.χ. να κατευθύνει ‘Ελληνες στη Γαλλία να βρούν δουλειά ή επιχειρήσεις, π.χ. μια μικρή που θέλει να φέρει ελαιόλαδο ή μια μεγαλύτερη που θέλει να βρεί πελάτες στο εξωτερικό.

Ο Βουκέφαλος έχει περίπου 500 μέλη παγκοσμίως που βοηθάνε εκ των οποίων 50 στη Γαλλία και κάπου 10 χιλιάδες εκείνοι που έχουν βοηθηθεί. Στη Γαλλία, το δίκτυο του Βουκέφαλου που έχει παρουσία σε 10 χώρες, έχει γραφεία στο Παρίσι, στο Μπορντό και στη Μασσαλία.

Παραγωγοί-παρουσιαστές: Πέτρος Δίπλας, Δημήτρης Κοντογιάννης

Ηχολήπτης: Ολυμπία Γιαννικοπούλου

Μοιράσου το άρθρο: