ΜΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ, ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ
Επιμέλεια: Μαρία Σφυρόερα

Η Καραμέλα

Το μότο του βιβλίου είναι η ρήση του Ευγένιου Ιονέσκο «Το να σκέφτεσαι αντίθετα από την εποχή σου είναι ηρωισμός. Αλλά να το λες είναι τρέλα».

Πάνω σε αυτή την τρέλα στηρίζεται η Καραμέλα.

Η Φρόξη είναι παραγωγός καραμέλας. Κληρονόμος της πιο παλιάς καραμελοποιίας των Αθηνών. Μοιάζει γλυκιά αλλά δεν είναι. Μοιάζει ήρεμη αλλά μέσα της χοχλάζει ένα ηφαίστειο, έτοιμο να εκτιναχθεί «κατά παντός υπευθύνου». Μοιάζει φιλική αλλά τρέφει μια μεγάλη έχθρα εναντίον της κοινωνίας. Μοιάζει συγκαταβατική αλλά κάθε άλλο.

Ανάμεσα στην τρέλα και τον σαρκασμό αρχίζει -μέσα από έναν παραληρηματικό μονόλογο- να βγάζει όλα τα άπλυτα της κοινωνίας στη φόρα.

Καταποντισμένη συναισθηματικά από την ίδια της την οικογένεια αλλά και τον κοντινό της περίγυρο, αποφασίζει να περιθωριοποιηθεί από αυτό που λέγεται κοινωνικός βίος και να παρατηρεί με τον δικό της τρόπο την ανθρώπινη δράση αποκαλώντας την κοινωνία έναν απέραντο οίκο ενοχής. «Έγινα αυτάρκης» λέει η ίδια. «Και αυτάρκης σημαίνει ελεύθερη. Διότι μεσα στις κοινωνίες των ανθρώπων δεν υπάρχει ελευθερία».

Ή «Παρατηρώντας τα αίσχη τους, τρομοκρατήθηκα από αυτό που ονομάζουν ζωή».

Η «γλυκιά» Καραμέλα, κλεισμένη στο εργαστήριο της το οποίο αναγάγει σε ναό, δημιουργεί καραμέλες «υψηλών προδιαγραφών και απαιτήσεων». Θεωρώντας τον εαυτό της δημιουργό αυτοαποκαλείται θεά και αναλαμβάνει τον ρόλο της τιμωρού αυτών που εκπροσωπούν τους δικούς της πόνους και συνδαυλίζουν τις οδυνηρές της αναμνήσεις.

Στέκεται απέναντι σε έναν αόρατο καθρέφτη όπου εκτός από τον εαυτό της βλέπει και ολόκληρο τον κοινωνικό ιστό. Κάνει μια αναδρομή στο γενεαλογικό της δέντρο, στην πολιτική κατάσταση που γενικά μάστιζε και μαστίζει τον τόπο, στα στερεότυπα της οικογένειας και της θρησκείας, μιλάει για την υποκρισία και την πλήρη διάσταση μεταξύ λόγων και πράξεων.

Με αυτόν τον τρόπο προβαίνει σε ξήλωμα του ιστού και επειδή πιστεύει πως δικαιοσύνη δεν υπάρχει, αναλαμβάνει από μόνη της να αποδώσει τη δικαιοσύνη κατά το δοκούν. Για τη «γλυκιά» Καραμέλα δε υπάρχουν αθώοι. Μόνο ένοχοι. Μιλάει έτσι με τον δικό της τρόπο για την ατομική και συνάμα συλλογική ευθύνη.

Εν κατακλείδι η Καραμέλα είναι ένα βιβλίο για τις οικογενειακές, κοινωνικές και πολιτικές σχέσεις, για την αντίφαση ανάμεσα στο «φαίνεσθαι» και το «είναι». Μια ιστορία για την υποκρισία. Τη φθορά και τη διαφθορά αλλά και τον σύγχρονο αλλοτριωμένο άνθρωπο.

Ελένη Πριοβόλου

Η νουβέλα της Ελένης Πριοβόλου Η καραμέλα κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καστανιώτη (σελ.: 96, τιμή: €8,48).

Η ΕΛΕΝΗ ΠΡΙΟΒΟΛΟΥ γεννήθηκε στο Αγγελόκαστρο Μεσολογγίου και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες. Γράφει αναζητώντας την ευρυθμία και την καθαρότητα του λόγου. Η τάση να αναπαριστά με σύμβολα τον κόσμο τη στράτευσε στο παραμύθι, το οποίο υπηρετεί μέχρι σήμερα. Έχει καταθέσει είκοσι βιβλία για παιδιά και εφήβους, έξι μυθιστορήματα για μεγάλους, μία νουβέλα και ένα βιβλίο με ιστορίες. Το 2010 τιμήθηκε με το Βραβείο Αναγνωστών του ΕΚΕΒΙ για το μυθιστόρημά της Όπως ήθελα να ζήσω. Επίσης έχει αποσπάσει το Βραβείο Λογοτεχνικού Βιβλίου για Μεγάλα Παιδιά του περιοδικού Διαβάζω για το βιβλίο της Το σύνθημα (2009).

Μοιράσου το άρθρο: