ΕΝΑΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ, ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ
Επιμέλεια: Μαρία Σφυρόερα

Από τις δεκάδες ιδέες που έχει (αλλά και τα εκατοντάδες ερεθίσματα που δέχεται) ο σύγχρονος δημιουργός στην πολυποίκιλη και πολυδαίδαλη εποχή μας, υπάρχει μια ιδέα που ξεχωρίζει.
Τι κάνει την ιδέα αυτή να ξεχωρίζει;
Η διάρκεια.
Η επιμονή της να διατηρείται αναλλοίωτη στα βάθη της ύπαρξής μας.
Η άρνησή της να μετακινηθεί από εκεί, όσες προσπάθειες κι αν κάνουμε.

Μπορεί να απασχολούμαστε με χίλια δυο άλλα πράγματα, υλικά και πνευματικά, μπορεί να επιδιδόμαστε σε χίλιες δυο άλλες δραστηριότητες, πρακτικές ή δημιουργικές, αλλά η ιδέα εκείνη εξακολουθεί να υφίσταται διατηρώντας αξιοθαύμαστη αντοχή και ανθεκτικότητα στο χρόνο.

Στο τέλος διαπιστώνουμε ότι δεν μπορούμε παρά να ασχοληθούμε μαζί της. Την αναγνωρίζουμε ως σοβαρή περίπτωση, ως εμμονή για την ακρίβεια. Από εκεί και ύστερα, όλα παίρνουν το δρόμο τους.

Μια τέτοια ιδέα ήταν το έναυσμα για να γραφεί Το χαμένο Νόμπελ. Μια ιδέα που έλεγε «τι ήταν αυτό που εμπόδισε τον Καζαντζάκη να κερδίσει το Νόμπελ Λογοτεχνίας;»

Με τη διαφορά πως το βιβλίο αυτό δεν το έχω γράψει εγώ. Το έχουν γράψει όλοι εκείνοι που πρωταγωνιστούν σε τούτη δω την «ανηφόρα». Εγώ έκανα απλώς τη σκηνοθεσία. Τη σύνθεση των στοιχείων.

12107177_10
Στο «ατελιέ» των Εκδόσεων Καστανιώτη, το βιβλίο και πίσω του ο αυθεντικός πίνακας του Παναγιώτη Γράββαλου. Φωτογραφία: Δημήτρης Ποσάντζης

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι το κεφάλαιο που ακολουθεί το πρώτο για τον Άλφρεντ Νόμπελ ονομάζεται «Είναι παιδιά πολλών ανθρώπων τα λόγια μας» – ρήση που φυσικά ανήκει στον Γιώργο Σεφέρη.
Ο Λόγος και ο Χρόνος είναι οι αληθινοί πρωταγωνιστές του έργου αυτού.
Ο Λόγος, η Τέχνη του Λόγου, η Λογοτεχνία είναι πανταχού παρούσα, ακόμα και σε στιγμές καθαρά ιστορικές.
Όσο για το Χρόνο, μας δείχνει πως το παρόν αποτελείται από μια αλληλουχία γεγονότων που μας οδηγούν εδώ, στη σημερινή κατάσταση, και κάποιοι είναι υπεύθυνοι για αυτό. Η ανθρωπότητα είναι πλέον μια ζούγκλα και ο άνθρωπος ένα κοινωνικό σαρκοβόρο. Μυρίζεται ποια από τα υποψήφια θύματά του βρίσκονται σε αδυναμία και δε διστάζει να τα κατασπαράξει.

Το κεντρικό θέμα του βιβλίου είναι το Νόμπελ. Είναι αυτό που με βοήθησε να μη χαθώ μέσα σε ένα λαβύρινθο στοιχείων και πληροφοριών. Είναι αυτό στο οποίο πάντα επανερχόμουν, όταν ένιωθα ότι απομακρυνόμουν από τον πυρήνα και κινδύνευα να χάσω το μέτρο. Το Νόμπελ και όσα διαδραματίζονταν γύρω του, στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο, ήταν που επέτρεψε στο κείμενο να διατηρήσει την ισορροπία του.

Τι είναι τελικά «Το χαμένο Νόμπελ;» Ένα ταξίδι στο χρόνο; Μια μισο-κρυμμένη ιστορία που βγαίνει στο φως; Ένα κενό που δεν υπάρχει πια;
Ίσως να είναι όλα αυτά και πολύ περισσότερα. Αφήνω στον αναγνώστη τη γοητεία της ανακάλυψης.

Κώστας Αρκουδέας

arkoudeas5936-7
Το βιβλίο του Κώστα Αρκουδέα Το χαμένο Νόμπελ, μια αληθινή ιστορία κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καστανιώτη (σελ.: 576, τιμή: 19,08).

Η εικόνα εξωφύλλου με τον Νίκο Καζαντζάκη προέρχεται από πίνακα του Παναγιώτη Γράββαλου.

Συνέντευξη του συγγραφέα στο Πρώτο Πρόγραμμα μπορείτε να ακούσετε εδώ.

Ο ΚΩΣΤΑΣ ΑΡΚΟΥΔΕΑΣ γεννήθηκε στην Αθήνα την Καθαρά Δευτέρα του 1958. Έπειτα από περιπλανήσεις, επέστρεψε στην πρωτεύουσα και εργάστηκε στο Υπουργείο Πολιτισμού, στο οποίο παραμένει έως σήμερα. Δημοσίευσε για πρώτη φορά το 1986 τη συλλογή ιστοριών Άσ’ τον Μπομπ Μάρλεϋ να περιμένει. Στη συνέχεια, εξέδωσε την τριλογία Η πόλη με τα χίλια πρόσωπα (1987) και το μυθιστόρημα με εγκιβωτισμένα διηγήματα Το τραγούδι των τροπικών (1988). Ακολούθησαν τα μυθιστορήματα Τα κατά Αιγαίον πάθη (1994), Ποτέ τον ίδιο δρόμο (1999), Ο πειρατής (2003), Ο Μεγαλέξανδρος και η σκιά του (2004), Ο αριθμός του Θεού (2008) και Παράφορο πάθος (2013). Εξέδωσε ακόμα τις νουβέλες Και πρόσεχε να μην πετρώσεις (1996), Και τώρα δεν είναι αργά (2014), τη συλλογή διηγημάτων Όλες οι μέρες Κυριακή (2000), το απάνθισμα μικρών κειμένων Τα σιγκλάκια (2010) και το παραμύθι Η πολύχρωμη σβούρα (2013).

Προσωπική ιστοσελίδα: http://arkoudeas.gr/

 

Μοιράσου το άρθρο: