ΜΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ, ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ
Επιμέλεια: Μαρία Σφυρόερα

Το «Δάκρυ του Χριστού (Lacryma Christi)», μυθιστόρημα εμβληματικό, σε επανέκδοση από τις Εκδόσεις Ψυχογιός, είναι το δεύτερο μέρος της Τριλογίας της Διασποράς, με αναφορά στον Ελληνισμό της Σαρδηνίας και Σικελίας.

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ αν υπάρχει στη ζωή κάτι περισσότερο από αυτό που αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας; Από αυτό που κάνουμε τώρα, συνήθως αφηρημένοι, για να πάμε βιαστικά κάπου αλλού μετά;

Πόσοι από εμάς δεν περνούμε τις μέρες μας στον αυτόματο πιλότο; Αφήνουμε το σώμα μας, το πνεύμα μας, την υγεία μας στην τύχη. Αφήνουμε να φύγουν οι στιγμές της ζωής μας, χωρίς να αντιλαμβανόμαστε πως έχουμε μόνο στιγμές για να ζούμε και τις παίρνουμε μία τη φορά. Με το να μην είμαστε παρόντες (να «τρέχει» δηλαδή το μυαλό μας κάπου στο παρελθόν ή στο μέλλον), χάνουμε επαφή με την πραγματικότητα.

Κάποιες φορές, ίσως κι αυτό να είναι απαραίτητο για να ξεπεράσουμε δύσκολες καταστάσεις και διάφορα τραύματα. Γιατί κανένας μας δεν περνάει τα πρώτα είκοσι ή τριάντα χρόνια της ζωής του χωρίς ψυχικά τραύματα, πένθη ή προδοσίες, ακόμα κι αν δεν θέλει να το παραδεχτεί και αποδεχτεί. Έρχεται όμως κάποια στιγμή στη ζωή που αυτά τα τραύματα πρέπει να θεραπευτούν, γιατί αυτό το είδος του δηλητηρίου θα έρθει στην επιφάνεια. Κουβαλάμε πολλά τοξικά, σκοτάδι και πένθη και προδοσίες και όσο περισσότερο μένουν κλεισμένα μέσα τόσο χειροτερεύουν, γιατί… ζυμώνονται. Το να είμαστε, λοιπόν, καλά, πάντα παρόντες στο τώρα, το να θεραπευτούμε δηλαδή από τα διάφορα που μας βασανίζουν από παλιά, γίνεται εξαιρετικά σημαντικό.

Από αυτόν τον κανόνα δεν ξέφυγε η ηρωίδα του μυθιστορήματός μου. Η Lacryma Christi (Το δάκρυ του Χριστού στα ελληνικά), μια ασυνήθιστη γυναίκα για την εποχή της, μια Ελληνίδα της Σαρδηνίας του 1850, ένας ορκισμένος εχθρός του εαυτού της, παντρεμένη με τον επιχειρηματία οινοπαραγωγό Άγγελου Ρούγιου, έχει περάσει μια εφηβεία τραυματισμένη, μια νιότη σπαταλημένη και μια ωριμότητα πονεμένη. Από μικρή «εφεύρε» με τη φαντασία της ένα αόρατο σακούλι και το προσάρμοσε στην πλάτη της, γιατί καθώς μεγάλωνε και το αυστηρό περιβάλλον της (γονείς, δάσκαλοι, συγγενείς, κοινωνικό περιβάλλον) δεν άρεσαν κάποια στοιχεία από την προσωπικότητά της, π.χ. τον θυμό της («τα καλά κορίτσια δε θυμώνουν»), εκείνη για να τους ευχαριστήσει, έπαιρνε αυτό το στοιχείο, αυτό το κομμάτι της το πιο αυθεντικό, αλλά μη αποδεκτό, και το πέταγε μέσα στο σακούλι. Έτσι συρρικνώθηκε σε κάτι τελείως αντίθετο από αυτό που πραγματικά ήταν. Επί είκοσι πέντε χρόνια γέμιζε το σακούλι με τα καλύτερα κομμάτια του εαυτού της. Χρειάστηκε άλλα τόσα για να τα βγάλει όλα έξω, να τα κάνει πάλι δικά της, και να μπορέσει να ζήσει. Ανίκανη να ονειρευτεί, να νιώσει χαρά και να βρει ικανοποίηση, ήρθε επιτέλους αντιμέτωπη με τους δαίμονες που πενήντα χρόνια μεγάλωνε μέσα της, ξεκίνησε ένα οδυνηρό οδοιπορικό προς την αυτογνωσία, ξεκαθάρισε τις ιδέες της, τις αξίες της και τους στόχους ζωής, διδάχτηκε ξανά την τέχνη να ζει, έσωσε το ναυαγισμένο γάμο της και βρήκε τελικά τη λύτρωση στη συγχώρεση.

Μέσα από τις περιπέτειες, λοιπόν, αυτής της ασυνήθιστης γυναίκας, Ελληνίδας από τη Σαρδηνία του 1850, θίγω σπουδαία θέματα όπως οι πρωταρχικές θεμελιώδεις σχέσεις μας με τους γονείς και το Θεό, η υποκρισία της κοινωνίας και της εκκλησίας, ο θυμός, το μίσος και η εκδίκηση, η αγάπη και ο έρωτας, οι πολύ προσωπικές μας σχέσεις και η συγχώρεση ως στάση ζωής και ανάγκη για ειρήνη.

Στη ζωή δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές ευτυχίας. Η συνταγή είναι μία: αυτογνωσία και έχει μαγικά αποτελέσματα.

Κεντρική ιδέα του μυθιστορήματος:
Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΔΙΑΡΚΗΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ.

Το μυθιστόρημα είναι ένα αφιέρωμα στο κρασί και στον έρωτα.

Φιλομήλα Λαπατά

Το ιστορικό μυθιστόρημα της Φιλομήλας Λαπατά Το δάκρυ του Χριστού (Lacryma Christi) κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός (σελ.: 384, τιμή: € 16,60).
Απόσπασμα από το βιβλίο μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Η Φιλομήλα Λαπατά γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι ο καρπός μιας Μακεδόνισσας κι ενός πολίτη του κόσμου. Σπούδασε δημόσιες σχέσεις κι εργάστηκε στον ιδιωτικό τομέα. Παραμένει όμως μόνιμη μαθήτρια της ζωής. Η πολυπλοκότητα των διαπροσωπικών σχέσεων την απασχολεί από πολύ παλιά και αυτός της ο προβληματισμός αποτυπώνεται στα βιβλία της. Καθώς αγαπά την ποικιλία, ζει μεταξύ δύο κόσμων: της Ελλάδας και της Ιταλίας.
Τα βιβλία της Φιλομήλας Λαπατά στις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ:
Οι κόρες της Ελλάδας ΙΗ Επιστροφή, μυθιστόρημα, 2015
Οι κόρες της Ελλάδας ΙΙΟ Διχασμός, μυθιστόρημα, 2018
Η τριλογία της Διασποράς 1Οι κόρες του νερού, μυθιστόρημα, 2019
Η τριλογία της Διασποράς 2 – Το δάκρυ του Χριστού (Lacryma Christi), μυθιστόρημα, 2020
Τα βιβλία της Φιλομήλας Λαπατά στις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ:
Εις το όνομα της μητρός, μυθιστόρημα, 2005
Επικίνδυνες Λέξεις, μυθιστόρημα, 2007
Η ξυπόλυτη των Αθηνών, μυθιστόρημα, 2010
Η χήρα του Πειραιά, μυθιστόρημα, 2012
Επικοινωνία με τη συγγραφέα: https://www.facebook.com/filomilalapata

Μοιράσου το άρθρο: