Ιταλία-κορονοϊός

Μόλις 48 ώρες κράτησε τελικά το κλείσιμο του τμήματος CoViD-19 του νοσοκομείου της Πάρμα. Όπως και σε πολλές περιοχές της Ιταλίας, τα κρούσματα στην περιοχή πολλαπλασιάστηκαν τις τελευταίες ημέρες. Γι’αυτό λοιπόν οι υγειονομικές αρχές της Πάρμα αποφάσισαν να ανοίξουν ξανά την ειδική μονάδα. Έως τώρα νοσηλεύονται 6 άτομα στην μονάδα αυτή και κανένας σε ΜΕΘ.

Απ’ ότι φαίνεται, ο κίνδυνος ενός δεύτερου κύματος είναι υπαρκτός και μάλλον πιο κοντά χρονικά από το αναμενόμενο. Κατά την διάρκεια των τελευταίων μηνών η προσοχή στα μέτρα κοινωνικής απόστασης έχει πέσει αισθητά, κάτι που προκάλεσε και μία έκρηξη κρουσμάτων σε πολλές περιοχές της χώρας. Αυτό το ενδεχόμενο είχε προβλέψει στις αρχές Απριλίου, σε αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στην ΕΡΤ1, η Δρ. Tiziana Meschi. Η Δρ. Meschi είναι Διευθύντρια του Τμήματος Γηριατρικής Αποκατάστασης και Υπεύθυνη των Νεοεισελθέντων Ασθενών με CoViD-19 στο Νοσοκομείο της Πάρμας.

Παρόλο που πέρασαν 4 μήνες, η συνέντευξη αναδεικνύει τις ομοιότητες που υπήρχαν τότε με τη σημερινή κατάσταση. 

Το Νοσοκομείο της Πάρμα, σημείο αναφοράς για την υγεία των πολιτών της περιοχής, απέχει λίγα μόλις χιλιόμετρα από το Codogno, την πόλη όπου ξέσπασαν τα πρώτα κρούσματα κορωναϊού στις 21 Φεβρουαρίου. Σε ποιά κατάσταση σας βρήκε αυτή η κρίση?

Τα ανησυχητικά νέα που μας ήρθαν από το Codogno μας έθεσαν αμέσως σε ετοιμότητα. Θέσαμε σε ενέργεια λοιπόν ένα σχέδιο διαχείρισης για ασθενείς αυτού του τύπου.

Ως διευθύντρια του Τμήματος Γηριατρικής Αποκατάστασης, το οποίο βρίσκεται σε μία ιδιαίτερη θέση μέσα στο νοσοκομείο σε μια απομονωμένη πτέρυγα, έδωσα την διαθεσιμότητα μου να ενταχθούμε ως ΄CoViD Hospital΄.

Ξεκινήσαμε σταδιακά, με λογιστικό όφελος το μοίρασμα της πτέρυγας σε συναρμολογούμενες μονάδες των 20-25 κλινών που μπορούν να ολοκληρωθούν και να γεμίσουν σταδιακά.

Ξεκινήσαμε από τον τρίτο όροφο, προσθέτοντας σταδιακά μονάδες ανάλογα με τις αφίξεις κρουσμάτων στις Πρώτες Βοήθειες. Αυτή η στρατηγική μας δικαίωσε με την πλήρωση της πτέρυγας.  Ύστερα ανοίξαμε άλλες δύο μονάδες στο Τμήμα Μεταδοτικών Νόσων και έτσι μπορέσαμε να ανταπεξέλθουμε σε αυτή την κρίση.

Ποιοί είναι οι αριθμοί αυτής της κρίσης για την ευρύτερη περιοχή, σε σύγκριση με μια καθημερινή λειτουργία, πχ. κλίνες σε κανονικές μονάδες και σε ΜΕΘ?

Διαθέτουμε έναν σημαντικό αριθμό 616 κλινών γιατί συνεργαζόμαστε με τα νοσοκομεία της Fidenza και του Borgotaro, που μας δίνουν άλλα 250 κρεβάτια, συν ιδιωτικές συμβαλλόμενες κλινικές που προσφέρουν 70-80 επιπλέον κλίνες. 

Αυτό που θέλω να τονίσω είναι πως οι ιατρικές διαδικασίες εκτός CoViD όπως Επείγοντα, Νευρολογία, Καρδιολογία, Αιματολογία, Εξειδικευμένη Χειρουργική εγγυώνται σταθερά την λειτουργία τους.

Ποια ήταν η χειρότερη στιγμή που εσείς και οι συνάδελφοί σας αντιμετωπίσατε από την αρχή της κρίσης?

Η σημαντικότερη και κρίσιμη στιγμή ήταν όταν φοβηθήκαμε πως δεν θα καταφέρναμε να ανταπεξέλθουμε στους 180 ασθενείς με αναπνευστικά προβλήματα και να τους εξυπηρετήσουμε με επαρκή τρόπο. Όμως, χάρη στην σταδιακή οργάνωσή μας, τα καταφέραμε.

Το άλλο καταστροφικό ως αντίκτυπο για μάς ήταν η θνησιμότητα, πάρα πολύ υψηλή λόγο του ότι ο ιός μας είναι άγνωστος και παρουσιάζεται σε διάφορες κλινικές μορφές.

Η μέση ηλικία είναι 79 χρονών, αλλά δυστυχώς είχαμε θανάτους και ανάμεσα στους νέους, κατι που μας προκάλεσε πόνο, μια ήττα που θα μείνει μέσα μας για πάντα.

Το νοσοκομείο της Πάρμας θεωρεί επαρκή την ανταπόκριση του Υπουργείου Υγείας στην προμήθεια των ειδών προσωπικής προστασίας για την αντιμετώπιση της κρίσης σε τοπικό επίπεδο?

Όσον αφορά τα είδη προσωπικής προστασίας εμείς ήμασταν πάντα καλυμμένοι εξαρχής, οπότε μπορούμε και μπαίνουμε σε όλες τις μονάδες με πλήρη προστασία και δίχως προβλήματα προμήθειας.

Αυτό που θα ήθελα να πω είναι πως τα είδη προσωπικής προστασίας θα έπρεπε να είναι διαθέσιμα και για τους πολίτες. Έχουμε μεγάλη ζήτηση από οικογένειες ασθενών που δεν μπορούν να προμηθευτούν μάσκες και γάντια, με τα αντισηπτικά να μην βρίσκονται πλέον στην αγορά. Οπότε θα ήθελα να τονίσω πως οι πολίτες θα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε αυτά τα είδη που τώρα είναι θεμελιώδους σημασίας για όποιον συγκατοικεί με αποθεραπευόμενους ασθενείς, αλλά και πως θα είναι αναγκαία και μετά την σταδιακή χαλάρωση των μέτρων.

Στατιστικά, τις τελευταίες μέρες έχει ανοίξει μεγάλη συζήτηση γύρω από την μείωση της καμπύλης των κρουσμάτων ώστε να περιοριστεί η εξάπλωση του ιού. Πως ερμηνεύετε αυτά τα δεδομένα και πως πιστεύετε πως θα εξελιχθεί η καμπύλη τις επόμενες εβδομάδες?

Ακούσαμε κάποιον να μιλά για ημερομηνίες (μείωσης της καμπύλης), 18 Απριλίου για την Πάρμα, 22 για την Λομβαρδία. Προσωπικά εμπιστεύομαι ελάχιστα αυτές τις στατιστικές. Για παράδειγμα, στην περιφέρεια μας έχουμε περίπου 2500 θέσεις σε οίκους ευγηρίας, και δεν γνωρίζουμε ακόμη πως θα εξελιχθεί η νόσος αυτή, οπότε παραμένω επιφυλακτική.

Αυτή την στιγμή φαίνεται να έχουμε φτάσει σε μία επιπεδοποίηση, δεν γνωρίζω τι κάθοδο θα έχουμε. Δεν σκέφτηκα ποτέ πως η επιδημία που εκδηλώθηκε στην Κίνα δεν θα ερχόταν σε μας η πως θα ήταν σαν μία γρίπη. Περίμενα κάτι σημαντικό όπως κι έγινε.

Μακάρι η μείωση να γίνει έτσι, αλλά δεν θα πρέπει να πέσει η προσοχή, η οποία αντιθέτως θα πρέπει να παραμείνει στα ύψη.

Η Ελλάδα παρακολουθεί την Ιταλία με μέγιστη ανησυχία, συμπόνια, αλλά και εξομοίωση των μέτρων που πάρθηκαν έως τώρα. Ποιό μήνυμα θα θέλατε να στείλετε στους τηλεθεατές μας που σας παρακολουθούν?

Πέρα από την πραγματοποιήση των τεστ προσδιορισμού της νόσου, σημαντικά σε περίπτωση θετικού και ασυμπτωματικού ασθενή για να απομονωθούν αυτός και οι επαφές του, είναι αυτονόητο πως δεν μπορούμε να διανοηθούμε να προβούμε σε τεστ για όλο τον πληθυσμό – 60 εκ πληθυσμός στην περίπτωση της Ιταλίας. Οπότε βλέπω δύο λύσεις: εφαρμογή μέτρων κοινωνικής απόστασης και χρήση ειδών προσωπικής προστασίας. Αυτά τα δύο επέτρεψαν την σημαντική καθυστέρηση της εξάπλωσης της μόλυνσης.

Αντιλαμβάνομαι πως είναι δύσκολο να ζήσουμε σε απομόνωση, χωρίς κοινωνικές συναναστροφές, σε μια πολυκατοικία χωρίς να πιούμε έναν καφέ με την γειτόνισσα, αλλά αυτά τα μέτρα μπορούν να λειτουργήσουν και πρέπει να μπουν στην συνείδηση και στην κοινωνική ευθύνη όλων, που εν τέλει σημαίνει να προσέχουμε τους συνανθρώπους μας.

(ανταπόκριση από Ιταλία Κρίστιαν Μαυρής)

Μοιράσου το άρθρο: