Το αυτοτελές επεισόδιο με τίτλο «Ένα μήνυμα για φόνο» (The Sittaford Mystery), από τον δεύτερο κύκλο της αστυνομικής σειράς μυστηρίου «Μις Μαρπλ» (Agatha Christie’s Marple), έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν οι τηλεθεατές της ΕΡΤ1, την Κυριακή 9 Αυγούστου 2020, στις 22:15. 

«Ένα μήνυμα για φόνο» (The Sittaford Mystery)

Αυτοτελές επεισόδιο μυστηρίου, συμπαραγωγής Αγγλίας-ΗΠΑ 2006.

Σκηνοθεσία: Πολ Άνγουϊν.

Σενάριο: Στίβεν Τσάρτσετ, βασισμένο στο ομότιτλο αστυνομικό μυθιστόρημα της Άγκαθα Κρίστι.

Στο ρόλο της Μις Μαρπλ, η Τζέραλντιν ΜακΓιούαν.

Παίζουν, επίσης, οι Τίμοθι Ντάλτον, Ρόμπερτ Χίκσον, Ρόμπερτ Χάρντι, Λόρενς Φοξ, Ζόι Τέλφορντ, Τζέιμς Μάρεϊ κ.ά.

Διάρκεια: 93΄

Υπόθεση: Όταν ο Κλάιβ Τρεβέλιαν -μέλος του κοινοβουλίου, ήρωας πολέμου και άμεσος διάδοχος του πρωθυπουργού Ουίνστον Τσόρτσιλ- βρίσκεται μαχαιρωμένος στο δωμάτιό του σ’ ένα αποκλεισμένο από το χιόνι ξενοδοχείο, η Μις Μαρπλ καταπιάνεται με την επίλυση της υπόθεσης.

Ο Τρεβέλιαν είχε κάνει την τύχη του πριν από πολλά χρόνια στην Αίγυπτο, έχοντας αποκαλύψει κρυφά έναν χαμένο τάφο.

Υπάρχουν πολλοί πιθανοί ύποπτοι: ο Τζέιμς Πίρσον και η αρραβωνιαστικιά του Έμιλι Τρεφιούσις, ο πολιτικός του εκπρόσωπος Τζον Έντερμπι, ένας δημοσιογράφος ονόματι Τσαρλς Μπέρναμπι και διάφοροι άλλοι φαινομενικά ανιδιοτελείς τύποι.

Η Μις Μαρπλ καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η δολοφονία του Τρεβέλιαν σχετίζεται με τις μέρες του στην Αίγυπτο και αρχίζει τις ενέργειες για τον εντοπισμό του δολοφόνου.

Βασισμένη στην ομότιτλη σειρά αστυνομικών μυθιστορημάτων και διηγημάτων της Άγκαθα Κρίστι, η σειρά παρουσιάζει τις περιπέτειες της Τζέιν Μαρπλ, μίας ηλικιωμένης γεροντοκόρης που ζει στο ήσυχο χωριουδάκι Σεντ Μέρι Μιντ. Στις πολλές της επισκέψεις σε φίλους και συγγενείς σε άλλα χωριά, η Μις Μαρπλ συχνά πέφτει πάνω σε περιπτώσεις μυστηριωδών φόνων και βοηθά να εξιχνιαστούν. Αν και οι αστυνομικοί  εμφανίζονται πολλές φορές απρόθυμοι να δεχτούν τη βοήθεια της Μις Μαρπλ, η φήμη και οι απαράμιλλες ικανότητές της τελικά τους κερδίζουν…

Η σειρά  ήταν υποψήφια για Βραβείο Primetime Emmy 2005.

Μοιράσου το άρθρο: