Θυμό και άγχος αισθάνονται οι πεζοί στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, όπως καταγράφεται σε μια πρωτότυπη διπλωματική εργασία με θέμα τη χαρτογράφηση των συναισθημάτων πεζών, την οποία εκπόνησαν φοιτήτριες του Τμήματος Μηχανικών Χωροταξίας και Ανάπτυξης της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου.
Η διπλωματική της Ευανθίας Παπακωνσταντή και της Ιωάννας Τσακαλίδου με επιβλέποντα καθηγητή τον Νικόλαο Καρανικόλα παρουσιάστηκε στο 14ο Εθνικό συνέδριο Χαρτογραφίας, που διοργάνωσε στη Θεσσαλονίκη η Χαρτογραφική Επιστημονική Εταιρεία Ελλάδας.
Όπως σημειώνεται στην εργασία, όταν η συγκέντρωση πλήθους σε ένα αστικό περιβάλλον υπερβαίνει τα ανεκτά όρια, δημιουργούνται δυσμενείς περιπατητικές συνθήκες, επιδρώντας πολλές φορές και στον ψυχισμό τους.
Από την ανάλυση των επιμέρους συναισθημάτων που διαμορφώνουν το σύνολο των αρνητικών, προέκυψε ότι ο θυμός εντοπίζεται γραμμικά επί της οδού Τσιμισκή, της Λεωφόρου Νίκης και στην κάθετη σ΄αυτές Καρόλου Ντήλ. Σημειακά, το συναίσθημα αυτό εντείνεται στη διασταύρωση της πλατείας Αριστοτέλους με την οδό Τσιμισκή, στη στάση της Καμάρας, στην Εγνατία και στην ευρύτερη περιοχή της Καμάρας. Το άγχος καταγράφεται γραμμικά, με σημεία ασυνέχειας, στις οδούς Εγνατία, Τσιμισική και Λεωφόρο Νίκης με ένταση του συναισθήματος στην Τσιμισκή, από το ύψος της Αριστοτέλους μέχρι και την Κούσκουρα.
Σύμφωνα με τη μελέτη των φοιτητριών, οι κατηγορίες περιοχών που συγκεντρώνουν μεγάλες πυκνότητες αρνητικών συναισθημάτων είναι οι διασταυρώσεις με διαβάσεις πεζών και οι στάσεις, ενώ η γραμμικότητα των αρνητικών συναισθημάτων που εμφανίζονται κατά μήκος της Τσιμισκή, υποδεικνύουν πώς το εμπόριο το οποίο αποτελεί την κυρίαρχη χρήση αυτής της περιοχής, ίσως συνδέεται με την εμφάνιση αρνητικών συναισθημάτων. Ακόμη, τα περισσότερα από τα σημεία αυτά, με εξαίρεση τη στάση Αριστοτέλους, αποτελούν και τα σημεία με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση πεζού πλήθους.
Αναλύοντας τον λόγο που δημιουργούνται υπερσυγκεντρώσεις πεζών και άρα αρνητικά συναισθήματα, οι φοιτήτριες κατέληξαν σε συγκεκριμένα συμπεράσματα και πρότειναν λύσεις.
Ειδικότερα, όσον αφορά τους χρόνους αναμονής και κίνησης των φωτεινών σηματοδοτών, διαπίστωσαν ότι 5 από τους 6 σηματοδότες που βρίσκονται στα σημεία μελέτης, παρουσιάζουν χρόνο αναμονής πολύ μεγαλύτερο, συνήθως υπερδιπλάσιο, από τον ορισθέντα χρόνο των 30 δευτερολέπτων που θεωρείται ασφαλέστερος για την αποφυγή παραβατικής συμπεριφοράς από πλευράς πεζού πλήθους. Ακόμη, γίνεται εμφανές πώς, με τον μεγάλης διάρκειας χρόνο αναμονής, αναμένεται και μεγάλη συγκέντρωση πεζών στις διαβάσεις.
Ο πιο κοινός παράγοντας στένωσης των ζωνών διέλευσης, είναι σύμφωνα με την έρευνα, η ύπαρξη κάποιου περιπτέρου που καταλαμβάνει μεγάλα τμήματα από τα συνολικά πλάτη των πεζοδρομίων. Σημαντική παρατήρηση αποτελεί το γεγονός ότι στα περισσότερα σημεία που βρίσκονται τοποθετημένα τα περίπτερα, η ζώνη ελεύθερης όδευσης πεζών που απομένει, είναι μικρότερη του 1,5 μέτρου, γεγονός που προκαλεί προβλήματα στην ανεμπόδιστη κίνηση των πεζών και άρα δημιουργούνται μεγάλες συγκεντρώσεις. Επιπλέον, ο ελεύθερος χώρος περιμετρικά των περιπτέρων συνήθως καταλαμβάνεται από σταντ και τελάρα για την τοποθέτηση εφημερίδων και περιοδικών και σε αντίθεση με τις σχετικές προβλέψεις για την τοποθέτηση των ψυγείων, αυτά είτε βρίσκονται μακριά από το σώμα του εκάστοτε περιπτέρου, είτε ο αριθμός τους υπερβαίνει τον προβλεπόμενο
Τέλος, τα πεζοδρόμια καταλαμβάνονται πολλές φορές από δίκυκλα κάτι που οδηγεί σε προβλήματα προσπελασιμότητας.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μοιράσου το άρθρο: