Πολλοί διερωτώνται αν η ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης αφήνει αρμοδιότητες στα κράτη μέλη και τους θεσμούς τους, αλλά κι αν η ενδυνάμωση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εξασθενίζει τα ήδη όχι ισχυρά σε πολλές χώρες εθνικά κοινοβούλια.   

Του Πολυδεύκη Παπαδόπουλου

Το γεγονός είναι ότι η Συνθήκη της Λισαβόνας προσδιόρισε για πρώτη φορά το ρόλο των εθνικών κοινοβουλίων, εντός της  Ένωσης.  Έτσι, π.χ. τα εθνικά κοινοβούλια μπορούν να ελέγχουν τις προτάσεις νόμων των κοινοτικών οργάνων προκειμένου να διαπιστώσουν εάν τηρούν τη λεγόμενη αρχή της επικουρικότητας και να συμμετέχουν στην αναθεώρηση των συνθηκών της ΕΕ. Εν τέλει, με τη Συνθήκη της Λισαβόνας, η οποία από ορισμένους χαρακτηρίζεται και ως «Συνθήκη των Κοινοβουλίων», έχει αυξηθεί ο ρόλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αλλά και των εθνικών κοινοβουλίων στη διαμόρφωση της πολιτικής της ΕΕ και επίσης δημιουργούνται ορισμένες συναρμοδιότητες μεταξύ του ΕΚ και των εθνικών κοινοβουλίων.

Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, η Συνθήκη της Λισαβόνας όρισε επίσης ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα εθνικά κοινοβούλιο πρέπει να αναλαμβάνουν από κοινού την οργάνωση και προώθηση αποτελεσματικής και τακτικής διακοινοβουλευτικής συνεργασίας.

Έτσι, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επιδιώκει να δημιουργεί στενές σχέσεις με τα εθνικά κοινοβούλια των κρατών μελών μέσω τακτικών συναντήσεων. Π.χ. οργανώνονται μεικτές κοινοβουλευτικές συνελεύσεις για καλύτερη ενσωμάτωση των εθνικών απόψεων στις αποφάσεις του Ευρωκοινοβουλίου. Επίσης, το Ευρωκοινοβούλιο ενημερώνει τα εθνικά κοινοβούλια των κρατών μελών για τις δραστηριότητές του,  οι δε επιτροπές του προσκαλούν σε τακτική βάση μέλη των εθνικών κοινοβουλίων στις συνεδριάσεις τους για να συζητήσουν νομοθετικές προτάσεις που υποβάλλει η Κομισιόν. Ακόμη, ένας άλλος θεσμός που λειτουργεί από το 1989 είναι η λεγόμενη «Διάσκεψη των Επιτροπών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων των Κοινοβουλίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης» (COSAC). Στην COSAC εκπροσωπούνται οι επιτροπές των εθνικών κοινοβουλίων που είναι αρμόδιες για τις ευρωπαϊκές υποθέσεις, καθώς και αντιπροσωπεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η COSAC συνεδριάζει μια φορά το εξάμηνο, κατά παράδοση στο κοινοβούλιο της χώρας που έχει την προεδρία της ΕΕ.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ασκεί μια διεθνή διπλωματία

Σαράντα τέσσερεις αντιπροσωπείες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου διατηρούν συστηματικές σχέσεις με τα κοινοβούλια τρίτων χωρών, καθώς και πολυμερών κοινοβουλευτικών συνελεύσεων που διαθέτουν διεθνείς οργανισμοί και άλλες περιφερειακές συνεργασίες κρατών.  Με τις αντιπροσωπείες αυτές, που καλύπτουν σχεδόν το σύνολο της παγκόσμιας κοινότητας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συμβάλλει στην εκπροσώπηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο εξωτερικό και στην προώθηση των αξιών και συμφερόντων της ΕΕ..

Οι διάφορες κατηγορίες αντιπροσωπειών είναι:

Οι Μικτές Κοινοβουλευτικές Επιτροπές (ΜΚΕ), που συγκροτούνται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με τα κοινοβούλια κρατών τα οποία είναι συνδεδεμένα με την Ένωση ή κρατών με τα οποία έχουν αρχίσει διαπραγματεύσεις για την ένταξή τους (π.χ. σ’ αυτή την περίπτωση ανήκουν και οι ΜΚΕ με τη Β. Μακεδονία  και την Τουρκία).

Οι Κοινοβουλευτικές Επιτροπές συνεργασίας, που συγκροτούνται βάση συμφωνίας συνεργασίας που υπογράφεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) με τρίτες χώρες.

Οι άλλες διακοινοβουλευτικές αντιπροσωπείες, που διατηρούν και προωθούν τις σχέσεις με τα κοινοβούλια των χωρών εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν είναι υποψήφιες για προσχώρηση στην ΕΕ.

Υπάρχουν και οι αντιπροσωπείες σε πολυμερείς κοινοβουλευτικές συνελεύσεις, όπως είναι η Κοινοβουλευτική Συνέλευση Ίσης Εκπροσώπησης Αφρικής, Καραϊβικής, Ειρηνικού – Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΑΚΕ-ΕΕ), η Κοινοβουλευτική Συνέλευση – Ένωση για τη Μεσόγειο (ΚΣ-ΕγΜ), η Κοινοβουλευτική Συνέλευση Ευρωπαϊκής Ένωσης – Λατινικής Αμερικής (EUROLAT), καθώς και η Κοινοβουλευτική Συνέλευση EURONEST (αφορά την κοινοβουλευτική διάσταση της «Ανατολικής Εταιρικής Σχέσης» που προωθεί η ΕΕ με την Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν, Γεωργία, Μολδαβία και Ουκρανία).

Ακούστε σχετική εκπομπή

Συνεργασία στην έρευνα οπτικού υλικού: Μαρία Σιδηροπούλου
Επεξεργασία φωτογραφιών/γραφιστικών: Mαριάνθη Κόμνου

Μοιράσου το άρθρο: