Είναι χρήσιμο  να διευκρινιστούν μερικές βασικές ορολογίες που χρησιμοποιούνται αναφορικά με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καθώς έρευνες με αφορμή τις Ευρωεκλογές διαπιστώνουν ότι οι πολίτες αγνοούν βασικές λειτουργίες του Ευρωκοινοβουλίου, αλλά και των υπολοίπων οργάνων της ΕΕ. του Πολυδεύκη Παπαδόπουλου

Ακολουθώντας μια αλφαβητική σειρά,  υπάρχει η λεγόμενη «Ακρόαση», την οποία μπορεί να οργανώσει μια επιτροπή του ΕΚ με εμπειρογνώμονες, εάν το θεωρεί χρήσιμο για το έργο της.

Υπάρχουν ακόμη οι λεγόμενες «Αναφορές» προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τις οποίες οποιοσδήποτε πολίτης, απλός κάτοικος, αλλά και εταιρεία, οργανισμός ή ένωση που βρίσκεται στην ΕΕ μπορεί να υποβάλλει στο Ευρωκοινοβούλιο για οποιοδήποτε θέμα εμπίπτει στην αρμοδιότητα της Ένωσης και τους επηρεάζει άμεσα. Οι αναφορές αυτές παρέχουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την ευκαιρία να επιστήσει την προσοχή σε παραβιάσεις δικαιωμάτων των Ευρωπαίων πολιτών εκ μέρους κράτους μέλους, τοπικής αρχής ή άλλου οργάνου.

Ένας επόμενος όρος είναι η «Απλή πλειοψηφία». Πρόκειται για την περίπτωση όπου μια πρόταση θεωρείται εγκριθείσα από το Ευρωκοινοβούλιο εάν ο αριθμός των «ναι» είναι απλώς μεγαλύτερος από τον αριθμό των «όχι». Είναι μια διαδικασία που διαφέρει από την  «Απόλυτη πλειοψηφία», για την οποία απαιτείται  η πλειοψηφία όλων των βουλευτών (δηλαδή συμπεριλαμβανομένων όσων απουσιάζουν ή δεν ψηφίζουν). Με τη σύνθεσή που έχει έως τώρα το Ευρωκοινοβούλιο, με 751 βουλευτές, το όριο για την απόλυτη πλειοψηφία είναι οι 376 ψήφοι. Να διευκρινιστεί ότι υπάρχουν πράξεις και αποφάσεις του ΕΚ που απαιτούν απόλυτη ή απλή πλειοψηφία, αναλόγως την περίπτωση.

Επιπλέον, στο γράμμα Α υπάρχει και ο όρος η  «Απόφαση», που σημαίνει εξέλιξη δεσμευτική για μια χώρα της ΕΕ, έναν επιμέρους φορέα, εταιρεία κλπ. και έχει άμεση εφαρμογή.

Στο γράμμα Δ  κατατάσσεται ο όρος «Διασκέψεις των Προέδρων» για τις οποίες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπάρχουν δύο περιπτώσεις.  Η πρώτη Διάσκεψη οργανώνει τον επιχειρησιακό και νομοθετικό προγραμματισμό του Κοινοβουλίου, αποφασίζει σχετικά με τις αρμοδιότητες και τη σύνθεση των επιτροπών και αντιπροσωπειών και είναι υπεύθυνη για τις σχέσεις με τα άλλα θεσμικά όργανα της Ένωσης, τα εθνικά κοινοβούλια και τις τρίτες χώρες. Η εν λόγω Διάσκεψη, που είναι και η πιο κρίσιμη, περιλαμβάνει τον Πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου και τους προέδρους των πολιτικών ομάδων.  Υπάρχει, επίσης, η Διάσκεψη των Προέδρων των Επιτροπών του Κοινοβουλίου, που απαρτίζεται από τους προέδρους όλων των μόνιμων και προσωρινών επιτροπών. Αντικείμενό της η βελτίωση της συνεργασίας μεταξύ αυτών των επιτροπών.

Στο γράμμα Ε περιλαμβάνεται ο όρος «Εισηγητής». Πρόκειται για Ευρωβουλευτή που έχει ορισθεί από την αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή για το χειρισμό μιας νομοθετικής πρότασης, ο οποίος διευθύνει την πορεία της εν λόγω πρότασης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και καταρτίζει σχετική έκθεση.

Να διευκρινιστεί όμως και ο όρος «Έκθεση». Όταν μια πρόταση της Κομισιόν διαβιβάζεται σε κοινοβουλευτική επιτροπή, αυτή ορίζει έναν εισηγητή ο οποίος εκπονεί μια έκθεση, η οποία συνήθως αποτελείται από τροπολογίες στην πρόταση, από σύντομες αιτιολογήσεις, καθώς και από αιτιολογική έκθεση που εκτιμά το δημοσιονομικό κόστος.

Παραμένοντας στο Ε πρέπει να περιληφθεί ο όρος «Επιτροπή συνδιαλλαγής». Μια τέτοια Επιτροπή έχει το ρόλο εξεύρεσης  συμβιβασμού μεταξύ ΕΚ και Συμβουλίου Υπουργών. Απαρτίζεται από ίσο αριθμό αντιπροσώπων των κρατών μελών και βουλευτών του ΕΚ (δηλαδή στην παρούσα μορφή της ΕΕ 28/28).

Επίσης, συχνή είναι η χρήση του όρου «Επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου». Προς άρση συγχύσεων,  να υπογραμμιστεί πως αφορά τις 20 μόνιμες επιτροπές του Κοινοβουλίου που εγκρίνουν νομοθετικές προτάσεις, οι οποίες στη συνέχεια ψηφίζονται από την Ολομέλεια του ΕΚ (βλέπε σχετικό άρθρο του Φακέλου για τις επιτροπές του Ευρωκοινοβουλίου). Η πολιτική σύνθεση των επιτροπών αντανακλά βεβαίως τη συνολική πολιτική σύνθεση του Κοινοβουλίου. Το ΕΚ, μπορεί, επίσης να συγκροτεί υποεπιτροπές, ειδικές προσωρινές επιτροπές και επίσημες εξεταστικές επιτροπές.

Τέλος, μπορεί να αναφερθεί ο όρος «Κοινοβουλευτικές ερωτήσεις», οι οποίες απευθύνονται από τους βουλευτές του ΕΚ προς τα άλλα θεσμικά όργανα της ΕΕ. Οι παραλήπτες πρέπει να δώσουν απάντηση μέσα σε ορισμένη προθεσμία. Οι κοινοβουλευτικές ερωτήσεις αποτελούν μορφή ελέγχου των άλλων θεσμικών οργάνων και οργανισμών της ΕΕ.

Ακούστε σχετική εκπομπή

Συνεργασία στην έρευνα οπτικού υλικού: Μαρία Σιδηροπούλου

 Επεξεργασία φωτογραφιών/γραφιστικών: Mαριάνθη Κόμνου              

Μοιράσου το άρθρο: