Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα κατά των ναρκωτικών, στις 26 Ιουνίου, η ιστοσελίδα της ΕΡΤ Ηρακλείου φιλοξενεί επιστολές και προσωπικές μαρτυρίες εξάρτησης από ουσίες και αλκοόλ μελών του ΚΕΘΕΑ Αριάδνη. Τα μέλη της ομάδας θεραπείας αλκοόλ της Ανοιχτής Δομής Υποστήριξης Ηρακλείου του Θεραπευτικού Προγράμματος ΚΕΘΕΑ Αριάδνη προσπαθούν να δώσουν τη δική τους βοήθεια στους ανθρώπους που έχουν κάποιο πρόβλημα εξάρτησης και στις οικογένειές τους, μέσα από τη βιωματική τους εμπειρίας. Τρεις δυνατές επιστολές, τρία δυνατά μηνύματα ότι υπάρχει διέξοδος.

Η σχέση μου με το αλκοόλ

Το αλκοόλ στη ζωή μου υπήρχε από πολύ μικρή ηλικία σαν άκουσμα, μιας και η καταγωγή μου (κρητική), προσέφερε αρκετές εκδηλώσεις από τις οποίες δεν έλειπε το αλκοόλ. Παρ’ όλα αυτά η κατανάλωση ξεκίνησε στην ηλικία των 18, όταν άρχισε η φοιτητική μου ζωή. Ήταν σε φυσιολογικά πλαίσια και τίποτα δε μαρτυρούσε πως υπήρχε κάποιο πρόβλημα. Θυμάμαι, μάλιστα, να προσπαθώ να κρατάω τις ισορροπίες όταν βρισκόμουν στη παρέα για να μην υπάρξει κάποιο ανεπιθύμητο γεγονός, λόγω του αλκοόλ. Το πρόβλημα όμως υπήρχε από πριν μέσα μου. Και δεν αναφέρομαι στην κατανάλωση αλκοόλ. Γιατί κάποιος καταλήγει στην προβληματική χρήση αλκοόλ βήμα βήμα, όχι μονομιάς.

Στη πρώτη «επαφή» δε δίνεις και τόση σημασία. Η αίσθηση χαλάρωσης όμως που σου προσφέρει είναι αυτό που χρειάζεσαι για να «σβήσεις» αυτά που τόσα χρόνια σιγοκαίνε μέσα σου. Κάπως έτσι νομίζεις πως απαλλάσσεσαι από τους θυμούς σου, τους προβληματισμούς σου, τις αδικίες και τους φόβους σου. Σιγά, σιγά αρχίζει και γίνεται όλο και πιο έντονη η επιθυμία, ώσπου ξαφνικά η επιθυμία χαλάρωσης γίνεται εξάρτηση. Δε σε νοιάζει το γεγονός ότι δε λύνεις τα προβλήματα σου, αλλά δε ρίχνεις την ευθύνη στο ποτό για τα νέα προβλήματα που δημιουργούνται όντας μη νηφάλιος. Απλά και μόνο για να μη χάσεις τη παρηγοριά σου. Κι όταν οι γύρω σου τολμούσαν να θίξουν αυτό το ευαίσθητο για σένα θέμα, απαντούσες λέγοντας «το σταματάω όποτε θέλω» ή «πίνω όπως πίνουν όλοι». Το πρώτο λοιπόν στάδιο είναι η άρνηση, αν και βαθιά μέσα σου ξέρεις ότι κάτι δε πάει καλά. Αλλά φοβάσαι και για αυτό. Και πίνεις και για αυτό. Και η εξάρτηση γιγαντώνεται…

Μέχρι που κάτι, κάποιος σε ωθεί να ζητήσεις βοήθεια. Μια λέξη που είναι παρεξηγημένη. Γιατί την έχουν χρεώσει στους αδύναμους, αλλά τελικά θέλει πολύ δύναμη για να τη ζητήσεις. Και υπάρχουν αρκετοί για να σε βοηθήσουν. Κάπως έτσι απευθύνθηκα σε ένα πρόγραμμα απεξάρτησης. Ήταν παράξενα και η απόφαση δύσκολη μπορώ να ομολογήσω. Τι θα πει ο κόσμος σκεφτόμουνα. Έμαθα και έχω ακόμα πολλά να μάθω. Το να μοιράζεσαι σκέψεις, συναισθήματα και φόβους με ανθρώπους που αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα μόνο ωφέλιμο μπορεί να είναι. Είναι όλα αυτά που σε πλήγωναν και πριν, αλλά δεν έβρισκες το θάρρος να τα πεις από φόβο μήπως δε σε καταλάβουν. Είναι μεγάλο προνόμιο να ανήκεις σε μια ομάδα με τέτοια δυναμική. Γιατί αρχίζεις να ξεπερνάς όλα αυτά που σε οδηγούσαν στην εξάρτηση και νηφάλιος πια μπορείς να καταφέρεις πράγματα που πριν ούτε που τα φανταζόσουν. Το βασικό όμως που κατάλαβα από τη δίχρονη πορεία μου στο πρόγραμμα είναι πως όποιος κι αν σε παροτρύνει, όποιος κι αν σε βοηθήσει, αν εσύ ο ίδιος δε πιστέψεις σε αυτό που προσπαθείς να επιτύχεις, θα αποτύχεις. Ο δρόμος μακρύς και η προσπάθεια δίχως τέλος. Όσο όμως οδεύεις προς αυτή τη διαδρομή, τόσο εμπλουτίζεται, ομορφαίνει η ματιά σου, οι σχέσεις σου, η ζωή σου…

Δεν μπορείς μόνος

Βυθίζεσαι σε μια δίνη απατηλής δύναμης και ευτυχίας, καταστρέφεις τον εαυτό σου και τους γύρω σου.

Θεωρείς ότι μπορείς να απαλλαγείς μόνος σου από αυτό, αλλά επιστρέφεις ξανά και ξανά.

Δεν μπορείς μόνος, νιώθεις μόνος, μα δεν είσαι. Άνθρωποι με τον ίδιο πόνο ή εθισμό μέσα σε μια ομάδα γίνονται καθρέπτες του εαυτού σου και μπορείς μέσα τους να δεις τι σε οδηγεί στο αλκοόλ και τι μπορεί να σε λυτρώσει. Με την στήριξη, την αποδοχή, την αγάπη και την καθοδήγηση της ομάδας προχωράς και λυτρώνεσαι.

Εξαρτήσεις: μια βιωματική σχέση

Νέε, εσύ που εγεννήθηκες για τα μεγάλα και ωραία.

Ξέρω πως πολλά σου τύχανε, σαν δυό χειμώνες που εσμίξανε και μέσα σου το γελαστό παιδί το έκρυψες, από φόβο, από άμυνα.

Ναρκωτικά, ποτά και άλλα σε κατάντησαν βουβό, ένα δοχείο αδειανό.

Αφήνοντας τις μέρες να περνούν χωρίς να τις αλλάζεις, ζώντας σε μια μαθημένη ανικανότητα, σε μια επίκτητη αδυναμία, με φάρμακα προσπαθείς να θεραπεύσεις το σύμπτωμα όχι τη νόσο, τη νόσο των ψυχών, αυτή την αιώνια πανδημία.

Να θες να μην νιώθεις αυτό που νιώθεις, να θες να λευτερωθείς από τον πόνο, να θες να ξεμπερδέψεις το μυαλό σου, να θες να ξεφύγεις από όλα αυτά μα πάλι να γυρίζεις πίσω. Σε ένα παρατεταμένο αποχωρισμό, μην έχοντας το θάρρος για ν’αλλάξεις. Με τα αποθέματα σιγά σιγά να εξαντλούνται.

«Ώσπου ήρθε η νύχτα, μαύρο φως και σκοτεινιά’. Μόνο άστρο είναι η ομάδα’.

Άστρο οδηγός νέας πορείας, νέας Παρέας «.

Ψηλαφιστά στα σκοτεινά, (ομάδα) ήρθα στην αγκαλιά σου, με τα μάτια μου κλειστά επήρα τα φιλιά σου.

Σου είπα για τις θύελλες που έχει η ψυχή μου, μου είπες για τις ομορφιές τις γλύκες στη ζωή μου.

Και άρχισες πια να θυμάσαι το χθες, τη χαρά του πιόματος στην αρχή, την φθορά και την κατάρρευση μετά. Τις υπεκφυγές τότε, την αποδοχή και την αντιμετώπιση τώρα. Με στόχο την ανάρρωση, τον επαναπροσδιορισμό και την αλλαγή για το αύριο. Τότε μόνο η νύχτα θ’αλαφρώσει

Τελειώνοντας και φεύγοντας απ’ της ομάδας τον ευλιμένα, ατενίζοντας νέο ορίζοντα.

Νιμένωντας τη Ζήση ν’ ανατείλει Ξανά

Σου εύχομαι.

Τώρα που θα φανεί Ξανά, μπροστά σου να χορεύει.

Κράτα την όσο γίνεται, σφιχτά στην αγκαλιά σου.

Μη την αφήσεις! Όσο κι αν αλλάζει την μορφή.

Κι ας γίνεται λιοντάρι φίδι φωτιά, νερό για να σου φύγει.

—————————————————————-

Η Ανοικτή Δομή Υποστήριξης Ηρακλείου παρέχει υπηρεσίες συμβουλευτικής και θεραπείας σε άτομα άνω των 21 ετών, που αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα εξάρτησης από ναρκωτικά (εργαζόμενους ή φοιτητές), αλκοόλ, τζόγο, διαδίκτυο, συνταγογραφούμενα φάρμακα, καθώς επίσης και στις οικογένειές τους.

Στοιχεία Επικοινωνίας:

Ανοικτή Δομή Υποστήριξης Ηρακλείου ΚΕΘΕΑ Αριάδνη

Σμπώκου 6, ισόγειο, Τ.Κ. 71306

Τηλ: 2810 319 505

E-mail: ady@kethea-ariadni.gr

Μοιράσου το άρθρο: