Με δύο έργα που θα παρουσιάσει σήμερα και αύριο η ομάδα «Candoco Dance Company», που αποτελείται από αρτιμελείς και μη χορευτές, συνεχίζονται οι εκδηλώσεις του 22ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας.

Πρόκειται για το «Beheld», ένα χορογραφικό έργο για επτά χορευτές, που διερευνούν το χώρο γύρω τους και για το έργο «Notturnino» του βραβευμένου ελβετού χορογράφου Thomas Hauert που εμπνέεται από το ντοκιμαντέρ «Tosca’s Kiss», το οποίο αφορά τη ζωή τραγουδιστών της όπερας μετά τη λήξη της καριέρας τους.
Οι παραστάσεις θα δοθούν στην κεντρική αίθουσα του Μεγάρου Χορού στις 10 το βραδυ.

Επίσης σήμερα στις 6 το απόγευμα, στο «Στούντιο» του Μεγάρου, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό, ο Βρετανός κινηματογραφιστής Ντέιβιντ Χίντον θα μιλήσει κυρίως για τη συνεργασία του με την ιστορική μορφή του σύγχρονου βρετανικού χορού, Σιβόν Ντέιβις ενώ θα συνεχίσει να προβάλεται η εγκατάσταση διαρκείας – ταινία «The Running Tongue» των Ντέιβις και Χίντον προβάλλεται σήμερα και αύριο, από τη 1 το μεσημέρι μέχρι τις 10 το βράδυ.

Την Κυριακή, στις 12 το μεσημέρι το Φεστιβάλ μεταφέρεται για μια ακόμα φορά στο Αρχαιολογικό Μουσείο Μεσσηνίας, στο Ιστορικό Κέντρο της Καλαμάτας, όπου η Barbara Kane παρουσιαζει χορογραφίες της Ισιδώρας Ντάνκαν καθώς και δικές της χορογραφίες ενώ οι άνθρωποι του Μουσείου, ξεναγούν στην έκθεση «Μυθικοί Χοροί της Μεσσηνίας».

Στις 8 το βράδυ εξ’ άλλου, στο «Στούντιο» του Μεγάρου, θα παρουσιαστεί το σεμινάριο της Barbara Kane παράλληλα με έργα από το ρεπερτόριο της Ισιδώρας Ντάνκαν, καθώς και αυτοσχεδιαστικοί χοροί των συμμετεχόντων.

Στο κυρίως πρόγραμμα του Φεστιβάλ, στις 10 το βράδυ στην κεντρική σκηνή του Μεγάρου, η (καλαματιανή) Λίντα Καπετανέα και ο (σλοβάκος) Jozef Fruček, θα παρουσιάσουν το έργο «Europium», ένα ερώτημα για την ευρωπαϊκή και συλλογική μας ταυτότητα. Με έμμεσες αναφορές στο ιστορικό γεγονός του ναυαγίου της «Μέδουσας» (1816) στις ακτές της Δυτικής Αφρικής, και στα περιστατικά κανιβαλισμού που διαδραματίστηκαν πάνω στην αυτοσχέδια σχεδία του πληρώματος, το μέλλον της Ευρώπης και των αξιών της διαφαίνεται οριακό και αμφίβολο. Σε μια ατμόσφαιρα συσσωρευμένης έντασης, έντονης σωματικότητας, σκηνών διαλόγου με το κοινό και χορογραφικών εικόνων, το Europium στοχάζεται πάνω στο ασταθές και ρευστό μέλλον όλων μας• πάνω στην ιδιαιτερότητα και τη διαφορά, στις αξίες και τις προσπάθειες προάσπισής τους, αλλά και στις συγκρούσεις που αναπόφευκτα πυροδοτούνται.

Μοιράσου το άρθρο: