Τριάντα τρία χρόνια στα θερμοκήπια η Γκιουλμπελιέ, «τριάντα τρία χρόνια τα βολεύουμε τσίμα-τσίμα» δηλώνει σημειώνοντας ότι η δουλειά είναι σκληρή και τα κέρδη τους ελάχιστα. «Από τις επτά το πρωί μέχρι το βράδυ στις επτά, Χειμώνα – Καλοκαίρι, ατέλειωτες ώρες δουλειάς» δηλώνει κι ετοιμάζει παράλληλα τα φυτά της. Από τα πράσα, τα λάχανα και το σπανάκι του Χειμώνα περάσανε με τον άνδρα της στα φυτά ντομάτας, πιπεριών, μελιτζανιών. Τρεις μήνες τώρα τα φρόντιζαν γι αυτή την στιγμή.

«Τα πουλάμε πενήντα λεπτά την ρίζα και περιμένουμε να βγάλουμε άκρη» δηλώνει η κα Γκιούλμπελιέ που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αρίσβη της Ροδόπης. «Εδώ παντρεύτηκα, εδώ ζω» δηλώνει και στο ερώτημα αν είναι ευτυχισμένη από τη ζωή της; Απαντά: «Εεεε ποιος είναι ευτυχισμένος; Αγωνιζόμαστε καθημερινά για να ζήσουμε.» Όνειρο της, όπως λέει, τα παιδιά της να έχουν ένα καλύτερο μέλλον. «Όπως όλοι οι γονείς» προσθέτει με σεμνότητα και αποκαλύπτει πως εκείνο που συμβουλεύει στα παιδιά της είναι «να βρίσκονται στο σωστό δρόμο, να αρκούνται στα λίγα που δίνει ο Θεός και η ζωή και να μην δείχνουν πλεονεξία.»

Ένα ατύχημα του γιου της που του στέρησε το ένα του πόδι στάθηκε ικανό να δει τη ζωή η ίδια και ο σύζυγός της με διαφορετική ματιά. «Ο άνθρωπος είναι η αξία της ζωής, όλα τα άλλα έρχονται και φεύγουν, όπως θέλει ο Θεός.» δηλώνει και επιστρέφει και πάλι στο θερμοκήπιο με τα φυτά και τον αγώνα της να την περιμένει…
Φώτο: Η κα Γκιουλμπελιέ Φωτογράφος:Μαρία Νικολάου

Μοιράσου το άρθρο: