Η κρίση, οι ανάγκες της εποχής, αλλά και οι χαμηλές συντάξεις αναγκάζουν πολλούς συνταξιούχους να αναζητήσουν νέους ρόλους ξεχνώντας τις παλιές συνήθειες. «Και ο άπλετος χρόνος που δεν περνά διαφορετικά αν δεν βρεις να κάνεις κάτι» προσθέτει ο κ. Χαράλαμπος που με την γκλίτσα στο χέρι ξέχασε την παλιά του επαγγελματική ενασχόληση, αυτή του οικοδόμου και δημιούργησε το δικό του μικρό κοπάδι με προβατίνες και κατσίκια.

«Είμαι συνταξιούχος, αλλά τα χρήματα της σύνταξης δεν φτάνουν, οπότε έγινα ερασιτέχνης κτηνοτρόφος » δηλώνει και σημειώνει «μάλιστα προσπαθώ να είμαι και καλός κτηνοτρόφος. Τώρα τα βόσκω, τα ταΐζω στο μαντρί και καλαμπόκι και κριθάρι, τα περιποιούμαι όσο μπορώ». Μαθαίνει τα μυστικά του καινούργιου επαγγέλματος πολύ –πολύ γρήγορα. «Τα πρόβατα χωρίζουν από τα κατσίκια στη βοσκή γιατί είναι πιο ήσυχα, ενώ τα κατσίκια θέλουν να περπατάνε, οπότε ανοίγονται περισσότερο». Περπατά αρκετές ώρες της ημέρας μαζί τους έχοντας ξεχάσει το ΚΑΠΗ της γειτονιάς του. «Έχω τέσσερα παιδιά και εννέα εγγόνια, οπότε αναγκαστικά εργάζομαι για να τα στηρίξω όπως μπορώ. Βοηθάω τα παιδιά μου, όσο μπορώ».

Συνταξιούχοι baby siter, συνταξιούχοι αγρότες, συνταξιούχοι μελισσοκόμοι, συνταξιούχοι κτηνοτρόφοι. Συνταξιούχοι στο πλευρό των παιδιών και των εγγονών τους εκτελώντας ακόμη και χρέη του «μικρού» που «πετάγεται» εύκολα για τις μικροδουλειές πάλι των παιδιών. Νέες εποχές, νέα δεδομένα, νέοι ρόλοι για τους πάντοτε πρόθυμους να προσφέρουν συνταξιούχους.
Φώτο: Ο ερασιτέχνης κτηνοτρόφος Χαράλαμπος Φωτογράφος: Μαρία Νικολάου

Μοιράσου το άρθρο: