Νωρίς το πρωί. Στο ξεκίνημα της δουλειάς το καλοκαίρι έχει για τα καλά χαράξει, το χειμώνα, όμως, είναι ακόμη σκοτάδι. Και η συνήθεια, συνήθεια για την παρέα των Εργαζομένων στο Τμήμα Καθαριότητας του Δήμου Κομοτηνής. Το διάλειμμα τους, ο καφές τους, οι κουβέντες τους μέχρι να γυρίσει άδειο το απορριμματοφόρο.

«Δύσκολη δουλειά, αλλά εμείς λέμε: «Δόξα το θεό» που την έχουμε» δηλώνει μια εργαζόμενη με την πρώτη καλημέρα και μας καλωσορίζει καλοσυνάτα στην συντροφιά τους. « Αδειάζουμε τους κάδους, μαζεύουμε τα σκουπίδια από κάτω. Στις τέσσερις το πρωί γίνεται το ξεκίνημα, στις έντεκα το τέλος. Είμαι χαρούμενη γιατί έχω δουλειά, έτσι επιστρέφω στο σπίτι ικανοποιημένη» μας είπε αμέσως μετά, όταν σταθήκαμε για τα καλά δίπλα τους, περνώντας μαζί τους το χρόνο αυτού του σύντομου πρωινού διαλείμματος.

«Από το Σεπτέμβρη ξεκίνησα να δουλεύω. Νόμιζα ότι δεν θα με πάρουν όταν είδα την προσωρινή ανακοίνωση των ονομάτων και το δικό μου όνομα έλειπε είπα «το χάσαμε το κορμί πατριώτη». Αλλά μετά, όταν με καλέσανε, χάρηκα πολύ. Ήμουν έξι χρόνια άνεργη. Στην αρχή μέχρι να το συνηθίσω ήταν περίεργα για μένα. Όλες οι δουλειές έχουν τις δυσκολίες τους κι αυτή έχει πολλές. Όμως συνεχίζουμε καθημερινά.» δηλώνει άλλη εργαζόμενη στην ίδια παρέα. «Οι δημότες», όπως λέει, «άλλοι είναι προσεκτικοί κι άλλοι όχι. Είναι στην Παιδεία του καθενός το πώς συμπεριφέρεται. Ορισμένοι κάδοι είναι πολύ καθαροί, άλλοι χάλια μαύρα. Είμαι, όμως, πολύ περήφανη γι αυτή τη δουλειά και ο πατέρας μου αυτή τη δουλειά έκανε, έτσι μας μεγάλωσε.»

Όση ώρα οι γυναίκες εργαζόμενες μιλούν οι άνδρες συνάδελφοί τους τις παρακολουθούν χαμογελώντας δείχνοντας ότι συμφωνούν και με το παραπάνω για τα λεγόμενά τους. «Τα καλύτερα χέρια είναι αυτά των κοριτσιών.» δηλώνει ένας από την παρέα που πολλά χρόνια εργάζονταν ως συμβασιούχος μέχρι που μονιμοποιήθηκε. «Είμαι πολύ ευχαριστημένος» δηλώνει και σπεύδει να στείλει το μήνυμά του στους δημότες «Να φροντίζουν για την σωστή ανακύκλωση, τα σκουπίδια στα σκουπίδια, είναι τόσο απλό» προσθέτοντας  « Πιστεύω πως σιγά- σιγά θα το καταφέρουν κι αυτό. Δεν χρειάζεται πολύ προσπάθεια. Όσον αφορά εμάς τους εργαζόμενους; Μόνο που έχουμε δουλειά αρκεί.» Και ακούει τον συνάδελφο του δίπλα να συμφωνεί «Να λέμε δόξα το θεό που μπήκαμε στη δουλειά, που μονιμοποιηθήκαμε, που έχουμε ένα μεροκάματο να πηγαίνουμε στο σπίτι μας. Δόξα το Θεό να λέμε. Όλοι μας είμαστε ικανοποιημένοι.»

Όταν γεμίζει το πρώτο φορτηγό, τα πρωινά της Δευτέρας, επειδή ακολουθεί και δεύτερο δρομολόγιο, κάνουν παρέα μισή ώρα διάλειμμα μέχρι να αδειάσει και να επιστρέψει το απορριμματοφόρο που ακολουθούν στη διαδρομή τους. Η Δευτέρα είναι μια μέρα δύσκολη, όμως, εκείνοι βλέπουν τη ζωή αλλιώς, ξέρουν από δυσκολίες. Μας αποχαιρετούν και πριν απομακρυνθούν, ο νεαρότερος της παρέας φωνάζει χαμογελώντας « Όταν λέμε κάδο ανακύκλωσης εννοούμε αυτόν της ανακύκλωσης!»
Φώτο: Η πρωινή παρέα των εργαζομένων στο τμήμα καθαριότητας την ώρα του πολύ σύντομου διαλείμματος ρεπορτάζ-κείμενο-φωτογραφία: Μαρία Νικολάου

Μοιράσου το άρθρο: