Το ευρωπαϊκό Βραβείο Προσβάσιμης Πόλης διεκδικεί ο Δήμος Κομοτηνής, και ο αντιδήμαρχος Τουρισμού και Ανάπτυξης, Κίμων Λεχούδης, εκφράζει την ικανοποίησή του μιλώντας στην ΕΡΤ Κομοτηνής και στην εκπομπή «Καθημερινές Ιστορίες» για τη συμμετοχή στον διαγωνισμό αυτό.

«Είναι μεγάλη η χαρά μου, που όλοι οι φορείς συνεργάστηκαν για να μπορέσουμε να καταθέσουμε την πρόταση για τη συμμετοχή μας στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό ‘Προσβάσιμη Πόλη’», λέει, προσθέτοντας, «καταφέραμε να κάνουμε μια καλή καταγραφή όλων των δράσεων που έχουν γίνει τα τελευταία δέκα χρόνια, δράσεις και έργα που έχουν σχέσεις με τις αναπλάσεις που είχαν στόχο στην προσβασιμότητα.»

Σύμφωνα με τον κ. Λεχούδη, η Κομοτηνή είναι από τις πιο προσβάσιμες πόλεις σε όλη την Ελλάδα. «Η Επιτροπή κρίνει τα άλματα που έχουν γίνει σε σχέση με την προσβασιμότητα. Όποια κενά υπάρχουν θα έχουμε την ευκαιρία με αυτή την αφορμή να τα αντιμετωπίσουμε.»

Προηγήθηκε μια καταγραφή του έργου των τελευταίων δέκα χρόνων με αρχεία που έδειχναν το πριν και στοιχεία που δείχνουν το τώρα. «Η προσβασιμότητα έχει κυρίως να κάνει με την κοινωνία και τους ανθρώπους που είναι στην κοινωνία. Τα θεμέλια, οι βάσεις, οι διάδρομοι, οι πεζόδρομοι έρχονται σε δεύτερο στάδιο», τόνισε ο κ. Λεχούδης.

Στο ερώτημα, πώς αντιμετωπίζουν τους αθλητές που κοουτσάρει ο ίδιος ως προπονητής μπάσκετ αθλητών με αμαξίδιο, απαντά: «Η αντίδραση των αθλητών του έχει να κάνει σίγουρα με το γεγονός ότι τους αντιμετωπίζουν λίγο περίεργα σε άλλες πόλεις ειδικά, στην Κομοτηνή όχι τόσο. Τους αντιμετωπίζουν σαν να λένε ‘εγώ είμαι χρήστης αναπηρικού αμαξιδίου, πρέπει να με ξεχωρίσεις’ -αυτό τους εκνευρίζει αφάνταστα. Δεν έχουν καμία διαφορά με όλους τους υπόλοιπους και θα πρέπει να το καταλάβουν. Ακόμη και οι αθλητές μας αγωνίζονται σε ίδια γήπεδα που αγωνίζονται οι αρτιμελείς.»

Το μήνυμα που στέλνει σε όλους είναι, «δεν πρέπει να τους ξεχωρίζουμε και δεν πρέπει να τους εντάσσουμε σε ξεχωριστές κατηγορίες είναι ίδιοι σαν κι εμάς και κάνουν τα ίδια πράγματα με μας. Απλά έχουν μια κινητική αναπηρία».

ρεπορτάζ-κείμενο-φωτογραφία: Μαρία Νικολάου

Μοιράσου το άρθρο: