«Και ξαφνικά με την πανδημία του κορονοϊού ανακαλύψαμε τη σημασία της καθαριότητας στη Ζωή μας, στην ατομική και δημόσια Υγιεινή». «Οι καθαρίστριες αυτός ο αδικημένος κλάδος», όπως αναφέρει το Σωματείο Καθαριστριών Ροδόπης, «εδώ και χρόνια υποστήριζαν και υποστηρίζουν πως η καθαριότητα είναι –όχι μόνο μισή αρχοντιά-αλλά ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ για την Υγεία, τη δημόσια και την ατομική, που έγινε ιδιαίτερος λόγος τώρα τελευταία και φυσικά αφορά όλους τους χώρους(Σχολεία, Νοσοκομεία, Δημόσιες Υπηρεσίες κ.α.)».
«Κάθε χρόνο υπογράφουμε μια δεκάμηνη σύμβαση, μέσα στην οποία, για να έχουμε εργασία, υπογράφουμε πως θα αμοιβόμαστε με 33 ευρώ για την καθαριότητα ΜΟΝΟ της σχολικής αίθουσας. Υποχρεούμαστε όμως να καθαρίζουμε τους διαδρόμους, τους χώρους Εργαστηρίων, Γυμναστηρίων, τα γραφεία, τις τουαλέτες, χωρίς αυτό να αναφέρεται στη σύμβασή μας».
«Δεν έχουμε δικαίωμα να αρρωστήσουμε, γιατί αν γίνει αυτό θα πρέπει να βρούμε άτομο, το οποίο ΕΜΕΙΣ θα πληρώσουμε για να μας αντικαταστήσει».
«Μόλις από πέρυσι το Μάϊο ενταχθήκαμε στα επαγγέλματα που τους κολλούν ανθυγιεινά ένσημα».
«Υπάρχουν γυναίκες που είναι καρκινοπαθείς και το πρωΐ κάνουν την χημειοθεραπεία και το απόγευμα τρέχουν για το μεροκάματο. Επίσης Γυναίκες σε προχωρημένη εγκυμοσύνη έρχονται σχεδόν μέχρι πριν την γέννα στην εργασία τους, καθώς δεν προβλέπεται αναρρωτική άδεια».
«Τέλη Ιουνίου λήγει η σύμβασή μας και κάθε φορά διακατεχόμαστε από αβεβαιότητα, αν τον επόμενο Σεπτέμβριο θα έχουμε δουλειά».
«Από τα 33 ευρώ την κάθε σχολική αίθουσα που καθαρίζουμε, μόνο από εκεί αμοιβόμαστε, κάνουμε την πρόσθεση και μοιραζόμαστε το μεροκάματο στα 400 -450 ευρώ η κάθε μια». Αυτό τόνισε μιλώντας στην ΕΡΤ Κομοτηνής, η Γραμματέας του Σωματείου Καθαριστριών, Νεκταρία Μπιζιρτζόγλου.
«Αυτό που ζητούν, ειδικά τώρα που τις αύξησαν τις ώρες εργασίας πρωΐ και απόγευμα, στα Γυμνάσια-Λύκεια, χωρίς συμπληρωματικές συμβάσεις, ζητούν να …εξανθρωπισθούν οι συμβάσεις και να υπάρχουν συνθήκες εργασίας που να ακουμπούν το πνεύμα του 21ο αιώνα και όχι του μεσαίωνα».
«Δεν ζητάμε μονιμότητα.
Ζητάμε διασφάλιση της εργασίας με κάποιον τρόπο. Να προβλεφθεί να μπορούμε να λαμβάνουμε αναρρωτικές άδειες και να αυξηθεί η αμοιβή μας. Δεν γίνεται να καθαρίζεις 2.000 και 3.000 τετραγωνικά μέτρα και να πληρώνεσαι για ελάχιστα τετραγωνικά μέτρα μια σχολικής αίθουσας μόνο.
Τα συνεργεία καθαρισμού, θεωρούμε πως δεν ταιριάζουν στα σχολεία, καθώς κάθε φορά θα έρχεται και ένα διαφορετικό συνεργείο, το οποίο δεν θα γνωρίζει τις ανάγκες του χώρου.
Εμείς τώρα και το διάστημα της καραντίνας, πηγαίναμε στα σχολεία και καθαρίζαμε και κάναμε απολυμάνσεις. Δεν είναι μόνο ο κορονοϊός, υπάρχουν και άλλες ασθένειες(γρίπη, ουρολοιμώξεις, κ.α.)
Δυστυχώς ΟΛΑ αυτά τα ΧΡΟΝΙΑ δεν είχαμε κοντά μας ούτε τους Εκπαιδευτικούς,(σ.σ. στην μεγάλη τους πλειονότητα) αλλά ούτε και τους Γονείς. Εδώ στην Κομοτηνή, εμείς έχουμε, ευτυχώς, συμπαράσταση από το Δήμο Κομοτηνής».

href=»https://drive.google.com/file/d/1yTPZstAg2WfzDdBB7gEYA9Yd2zmPZXRG/view?usp=sharing»>Η συνέντευξη της κ. Μπιζιρτζόγλου στην ΕΡΤ

Μοιράσου το άρθρο: