Σαράντα χρόνια επαγγελματίας στην Κομοτηνή ο κος Τάκης Δολιανίτης έχοντας πλούσια εμπειρία με την ενασχόληση στον τουρισμό και στο εμπόριο βιβλίων και χαρτικών. Με την οικογένεια του είδε κι εκείνος, όπως όλοι οι Έλληνες, την καθημερινότητά τους να αλλάζει λόγω των μέτρων της αποφυγής της διασποράς του κορονοϊού. Ωστόσο, δεν έχασε στιγμή τη διάθεση για δημιουργία και προσφορά.

Η κα Ιωάννα Δεμιράκη
Ο Γιάννης (φώτο) και ο Βαγγέλης πάντα στο πλευρό των γονιών τους

Ίσα- ίσα που τις ημέρες της καραντίνας προσπαθεί με την οικογένειά του, τη σύζυγό του, την κα Ιωάννα Δεμιράκη και τους δυό του γιούς, τον Βαγγέλη και τον Γιάννη να σταθούν στο πλευρό των μοναχικών ανθρώπων, στους ηλικιωμένους και στους μοναχικούς συμπολίτες μας που δεν έχουν άλλον να τους στηρίζει. Έτσι, τους μεταφέρουν φάρμακα, τους ψωνίζουν από το super market, τους προμηθεύουν με ξύλα, ελέγχουν τον καυστήρα σε περίπτωση που δεν λειτουργήσει και στέκονται στο πλευρό τους για ό,τι άλλο χρειαστούν…
«Αισθανόμαστε βαθιά υποχρέωση στο κοινό της Κομοτηνής που μας έχει στηρίξει όλα αυτά τα χρόνια και είναι το λιγότερο που θα μπορούσαμε να κάνουμε.» δηλώνει για την πρωτοβουλία τους αυτή να σταθούν αλληλέγγυοι και σπεύδει να εξηγήσει «Δεν υποκαθιστούμε σε καμία περίπτωση τις δομές του κράτους, ούτε την κοινωνική υπηρεσία του δήμου. Απλά θέλουμε επικουρικά να βοηθήσουμε κι εμείς βοηθώντας τους συνανθρώπους μας.»

Μάλιστα την 25η Μαρτίου βοήθησε ώστε μια συμπολίτισσα μας να μεταφερθεί στην Αθήνα με τελείως συμβολικό τίμημα. «Έπρεπε να εισαχθεί στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό για επέμβαση καρδιάς. Δεν υπήρχε άλλος τρόπος μεταφοράς και φροντίσαμε να την μεταφέρουμε και θα φροντίσουμε όποιον άλλον χρειαστεί στην ευρύτερη περιοχή της Θράκης για να αισθανθούν όλοι ότι δεν είναι μόνοι.» τονίζει ο κος Δολιανίτης.
Στο πλευρό του η σύζυγός του, η κα Ιωάννα Δεμιράκη δεν σταματά λεπτό να δέχεται «παραγγελίες» από μοναχικούς, ανήμπορους ανθρώπους. «Ό,τι θέλουν μπορούν να μας καλούν κάθε πρωί στο τηλέφωνο, αλλά και κατά τη διάρκεια της ημέρας και να μας το λένε» σημειώνει κι εξηγεί μιλώντας για μια διαφορετική καθημερινότητα  με πολλές πινελιές αλληλεγγύης: «Μιλάμε μαζί τους, σημειώνουμε τι ακριβώς θέλουν και τα πηγαίνουμε στο σπίτι τους. Συνήθως φάρμακα από τα φαρμακεία της πόλης, τρόφιμα, πληρωμές λογαριασμών.» Όσον αφορά στην αντίδραση των ίδιων των ανθρώπων που έχουν ανάγκη; «Μας ευχαριστούν πάρα πολύ. Είναι συγκινημένοι. Είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε για τους φίλους,γείτονες, συμπολίτες μας που έχουν κάποια ανάγκη.»
«Μένουμε σπίτι»  λοιπόν χωρίς να χάνουμε τον ανθρωπισμό μας, την διάθεση για προσφορά και αλληλεγγύη. Η οικογένεια του κ. Δολιανίτη κι ο ίδιος δείχνουν τον τρόπο…
Φώτο:Ιωάννα Δεμιράκη- Τάκης Δολιανίτης ρεπορτάζ-κείμενο-φωτογραφίες: Μαρία Νικολάου

Μοιράσου το άρθρο: