Για τους Σαρακατσάνους, τους «μαύρους αποδημητές», όπως τους χαρακτηρίζει ο Πάτρικ Λι Φέρμορ, επισκεπτόμενος κάποιος την Στέγη του Συλλόγου των εν Θράκη διαβιούντων Σαρακατσαναίων στην Κομοτηνή, στην οδό Αγίου Γεωργίου παίρνει μια μικρή «γεύση».

Ο φιλόξενος και δραστήριος πρόεδρος του Συλλόγου, ο κος Γιώργος Νάκος μπορεί μέσα από τον απλό του λόγο να αποκαλύψει τις συνήθειες μιας, εξίσου ενδιαφέρουσας με τις υπόλοιπες, πληθυσμιακής ομάδας της περιοχής της Θράκης. Είναι γνωστό ίσως σε πολλούς ότι οι Σαρακατσάνοι έχουν δώσει έξοχα δείγματα Λαϊκής τέχνης, κάποια από αυτά εκτίθενται στο πάνω όροφο της στέγης.

Οι περισσότεροι για παράδειγμα γνωρίζουν ότι είναι σημαντικά τα προϊόντα της ξυλογλυπτικής τους, ενώ και η υφαντική, αποκλειστικά γυναικεία ενασχόληση, βέβαια τα παλιά χρόνια, είχε δώσει εξαιρετικά επίσης προϊόντα. Λίγοι, όμως, γνώριζαν για την ωραία σχέση των Σαρακατσάνων με την ζωγραφική. Τουλάχιστον αυτό αποδεικνύουν τέσσερις σύγχρονες Σαρακατσάνες γυναίκες, που τόλμησαν να βγάλουν προς τα έξω ό,τι με επιμονή κι αγάπη τους μάθαινε και τους μαθαίνει η Έλενα Γαρέφη, η δασκάλα τους.

«Πρώτη φορά που τολμήσαμε να κάνουμε μια έκθεση και νομίζω ότι ο χώρος του συλλόγου ήταν απόλυτα τεράστιος για να φιλοξενηθεί η έκθεση.» δήλωσε στην ΕΡΤ Κομοτηνής η ταλαντούχα Μαρία Λεπίδα. Μαζί της και οι κ.κ. Λίτσα Λεοντίδη, Αλέκα Μπανιώτη, και Μαριάννα Ντεπετσικλή έργα των οποίων γνώρισε το κοινό. Άνοιξαν όλες μαζί ένα διαφορετικό παράθυρο στην γνώση. Τα μαθήματα ξεκίνησαν πριν 1,5 χρόνο στο χώρο της Στέγης, στο όμορφο παλιό αρχοντικό. Ανταμώνουν μια φορά την εβδομάδα και «ξεδιπλώνουν» με χρώματα και πινέλα την ομορφιά του εξωτερικού τους κόσμου.

«Πιστεύουμε ότι η ενασχόληση με τον πολιτισμό, η γνωριμία με την Παράδοση και ο σεβασμός της πολυπολιτισμικότητας της περιοχής μας αποτελεί «εισιτήριο» που οδηγεί στην ουσιαστική πρόοδο κι ανάπτυξη» δηλώνει με ικανοποίηση από την ανταπόκριση του κοινού στην έκθεση ο πρόεδρος του Συλλόγου και υπόσχεται νέες δημιουργικές «εκπλήξεις».
Φώτο: Στιγμιότυπα από την έκθεση ρεπορτάζ-κείμενο-φωτογραφία: Μαρία Νικολάου

Μοιράσου το άρθρο: