Για την διαχρονική αξία της Εγνατίας Οδού, από τους αρχαίους χρόνους μέχρι τις μέρες μας, μίλησε ο Αρχιτέκτονας Μηχανικός Κώστας Κατσιμίγας στα 43 μέλη του Συλλόγου Fuorivia, που επισκέφτηκαν πρόσφατα την πόλη της Κομοτηνής. «Οι αρχαίοι Ρωμαίοι είχαν αναπτύξει ένα τεράστιο δίκτυο δρόμων για στρατιωτικούς και εμπορικούς δρόμους. Αυτοί οι δρόμοι βρισκόντουσαν σε χρήση σε πολλές περιπτώσεις μέχρι και στις αρχές του 20ου αιώνα γιατί είχαν ακριβώς μια διαχρονικότητα, ήταν χρήσιμοι δρόμοι.» δήλωσε στην ΕΡΤ Κομοτηνής μετά το τέλος της παρουσίασής του παρουσιάζοντας τα σημαντικότερα σημεία μιας πορείας στο χρόνο και στο χώρο.

Η Κομοτηνή, όπως είπε, «βρέθηκε» πάνω σ’ αυτό το δρόμο που ένωνε το Δυρράχιο με την Κωνσταντινούπολη και πιο μέρα με τη Ρώμη . «Η κατασκευή του κάστρου, σημαντικού για την εποχή του, υποδήλωνε ότι εδώ βρισκόταν ένα σταυροδρόμι και δεν ήταν τίποτα άλλο από το σταυροδρόμι που οδηγούσε μεταφορικούς δρόμους από το Αιγαίο προς την Βαλκανική ενδοχώρα, όπου τα εμπορεύματα ξεφορτώνονταν σε κάποια σημεία, Πόρτο Λάγος, Μαρώνεια, Μολυβωτή κι από εκεί και πέρα ακολουθώντας το πέρασμα της Νυμφαίας, που είναι το χαμηλότερο στην κορυφογραμμή, άρα είναι ανοικτό τις περισσότερες μέρες του χρόνου, οδηγούσε στα Βαλκάνια , στην πεδιάδα της Φιλιππούπολης, του Δούναβη και του Βουκουρεστίου.» ανέφερε ο κος Κατσιμίγας προσθέτοντας: « Βλέπουμε πώς ακόμη και τον 12ο αιώνα αναφέρεται η ύπαρξη ενός εμπορικού δρόμου από το Δούναβη μέχρι και την Μαρώνεια, που περνούσε από την Στάρα Ζαγόρα και την Μοσυνούπολη. Άρα βλέπουμε την διαχρονικότητα της αξίας των μεταφορών, Ανατολή- Δύση, Βορρά -Νότου κι εμείς βρισκόμαστε σε ένα σταυροδρόμι βολικό κι αυτό το σταυροδρόμι δεν υπάρχει ούτε στην Καβάλα, ούτε στην Δράμα, γιατί υπάρχουν ψηλά βουνά. Το ανάγλυφο είναι αυτό που δίνει τη δυναμική των μεταφορών.»

Σύμφωνα με τον Κομοτηναίο αρχιτέκτονα παλιότερα, όταν οι δρόμοι ήταν μονοπάτια, όπου κινούνταν καραβάνια, τα καραβάνια ακολουθούσαν τις πιο ήπιες και τις πιο ασφαλείς διαδρομές. Αντίστοιχα σήμερα αυτές οι διαδρομές είναι οι πιο εύκολες κατασκευαστικά με το μικρότερο κόστος. Έτσι, αναδεικνύεται η θέση της Κομοτηνής ως μια κομβική θέση των μεταφορών Ανατολής- Δύσης, Βορά- Νότου με έμφαση την Ανατολική Βαλκανική.

«Μετά τον πόλεμο και λόγω των καταστάσεων, που δημιουργήθηκαν, με την ύπαρξη της Σοβιετικής Ένωσης, οι θαλάσσιες μεταφορές αναβαθμίστηκαν μέσω Δαρδανελίων και Βοσπόρου, αυτό έδωσε ένα προβάδισμα στην Τουρκία, η οποία έλεγχε τις μεταφορές μέσω των Στενών. Λόγω του μεγάλου φόρτου, αλλά και της δυνατότητας της Τουρκίας να σταματά τις μεταφορές αν θεωρείται ότι θίγεται , εμείς μπορούμε να αποτελέσουμε έναν μερικό δρόμο σύνδεσης της Μεσογείου με τη Μαύρη Θάλασσα παρακάμπτοντας τα Στενά των Δαρδανελίων και του Βοσπόρου.» υποστήριξε ο κος Κατσιμίγας τονίζοντας για μια ακόμη φορά πως η γεω-στρατηγική σημασία της περιοχής κι αυτού του κάθετου άξονα είναι ιδιαίτερα σημαντική και στρατηγική.

Στο ερώτημα δε τι πρέπει να γίνει ώστε και σήμερα να αποτελούν υποδομές με πολλά πλεονεκτήματα ο κος Κατσιμίγας πρόσθεσε πως: «Θα πρέπει να μεγαλώσουν αυτές οι υποδομές. Κυρίως να αποκτήσουν τα λιμάνια μας δυνατότητες φορτοεκφόρτωσης μεγάλες, να αποκτήσουν ζώνες λιμένα, να αποκτήσουν συνδυασμένες μεταφορές. Στο λιμάνι πρέπει να πηγαίνει και σιδηρόδρομος κι από εκεί και πέρα να βελτιωθούν οι χερσαίες υποδομές, είτε λέγονται οδικές, είτε λέγονται σιδηροδρομικές, ώστε να συντμηθεί ο δρόμος. Σήμερα ένα κοντέινερ, αν φορτωθεί στο λιμάνι της Καβάλας ή της Αλεξανδρούπολης, μπορεί να ξεφορτωθεί στο λιμάνι του Μπουργκάς σε 5 με 6 ώρες. Φανταστείτε αυτό να γίνει οργανωμένα. Σήμερα για να διασχίσουμε τα στενά του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων μπορεί να θέλουμε 25 μέρες με ένα πλοίο. Σε μια μέρα το αργότερο το ευρωπαϊκό εμπόρευμα μπορεί από εδώ να βρεθεί στο Μπουργκάς, στη Βάρνα, στην Κονστάνζτα και στη συνέχεια στις αγορές της Μαύρης θάλασσας ή της Κασπίας» τόνισε συμπεραίνοντας πως η αξία αυτών των αξόνων είναι διαχρονική. «Είχε τεράστια σημασία γιατί το έκαναν οι Ρωμαίοι το 146 π.Χ, αλλά βλέπουμε και σήμερα γιατί αυτοί οι δρόμοι έχουν τεράστια αξία.»

Το παράδειγμα της Τοσκάνης
Τέλος, δεν παρέλειψε να αναφέρει κι ένα παράδειγμα από την πλούσια εμπειρία που αποκόμισε ως εκτελεστικός γραμματέας της Περιφέρειας, παράδειγμα που αναδεικνύει τα στρεβλά και τις παραφωνίες της ευρωπαϊκής συνεργασίας και διοίκησης. «Η Τοσκάνη», όπως είπε, «κάλεσε την ΕΕ να χρηματοδοτήσει ένα δρόμο προς τα λιμάνια της μαύρης θάλασσας. Εμείς προτείναμε να ενισχυθούν τα δίκτυα στην Ιταλική Χερσόνησο , κάνοντας τον αυτοκινητόδρομο Αρέτσο- Ανκόνα, και να αναβαθμιστούν τα δίκτυα της ανατολικής Αδριατικής και τις μεταφορικές διαδρομές ώστε να φτάνεις γρήγορα στο Μπρίντιζι, να περνάς απέναντι στην Ηγουμενίτσα και μέσω τις Ε.Ο. να μεταφέρονται τα προϊόντα γρήγορα και με ασφάλεια στα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας , Μπουργκάς, Βάρνα, Κοστάντζα και να φτάνουν πολύ γρηγορότερα στον προορισμό τους. Βρήκαμε ευήκοα ώτα στην Σύνοδο των χωρών αυτών στην συνέχεια, όμως, οι αποφάσεις ανετράπησαν από την κεντρική πολιτική ηγεσία που είπαν ότι «επειδή δεν τα αποφάσισαν αυτοί ας δούμε κάτι άλλο…» Συνομιλούσαμε με Περιφέρειες, αλλά οι Περιφέρειες οι Ευρωπαϊκές ήταν Περιφέρειες που είχαν αποφασιστικό ρόλο. Οι δικές μας Περιφέρειες είναι κάτι αντίστοιχο με τους δήμους, μόνο και μόνο για να μαζεύουν τα σκουπίδια, τις τελικές αποφάσεις τις παίρνει το κράτος. Και δεν τις παίρνει η πολιτική ηγεσία, κι αυτό είναι το τραγικότερο όλων, αλλά οι υπάλληλοι των υπουργείων οι οποίοι έχουν εξελιχθεί σε μια μάστιγα και μια μαφία η οποία λυμαίνεται αυτή τη χώρα.» κατέληξε ο κος Κατσιμίγας μην κρύβοντας τον προβληματισμό του.
Φώτο: Κώστας Κατσιμίγας, αρχιτέκτονας –μηχανικός ρεπορτάζ-κείμενο-φωτογραφία:Μαρία Νικολάου

Μοιράσου το άρθρο: