Δύο μήνες μακριά από το σχολείο, από τις γνώριμες αίθουσες, τα δικά τους θρανία και την κουβεντούλα στην αυλή κατά τις ώρες των διαλειμμάτων. Δύο μήνες και ο χρόνος μετρά αντίστροφα για την επιστροφή τους.

«Περάσαμε δημιουργικά το χρόνο μας.» δηλώνουν στην ΕΡΤ Κομοτηνής μαθητές και μαθήτριες του Γυμνασίου κάνοντας τον απολογισμό τους « Κάναμε πολλά πράγματα. Κάναμε δραστηριότητες που δεν θα μπορούσαμε, αν δεν ήταν η καραντίνα. Καθαρίσαμε το δωμάτιο μας, μαγειρέψαμε αρκετά.»

Κάθονται στα παγκάκια της γειτονιάς, στα πάρκα, στις παιδικές χαρές και στις μικρές πλατείες. «Τελικά αν μένει κάποιος στο σπίτι του δεν βλέπει μόνο τηλεόραση.» δηλώνουν σταματώντας την κουβεντούλα, τους αστεϊσμούς και τα πειράγματα και κάνοντας τον απολογισμό τους δηλώνουν «Επικοινωνείς με την οικογένειά σου. Περνάς δημιουργικά το χρόνο μέσα στην οικογένεια, πάντα κάτι μαθαίνεις.»

Και με το διάβασμα τι έγινε; Ρωτάμε και νιώθουμε πώς κάπως «μαζεύονται». «Μπαίνουμε στο e class που είναι για τα σχολεία. Δεν είναι τόσο εύκολο να διαβάζεις μέσα από έναν υπολογιστή. Αλλά πάντα κάτι μαθαίνεις.» απαντούν και προσθέτουν «Πιστεύω ότι όταν είσαι στο σχολείο και έχεις τον καθηγητή απέναντί σου μαθαίνεις περισσότερα. Έχεις την απορία, την σημειώνεις, την διατυπώνεις. Ρωτάς πράγματα. Στην εξ αποστάσεως δεν είναι τόσο άμεση αυτή η επικοινωνία. Με email στέλνεις την απορία και μερικές φορές παίρνεις με καθυστέρηση την απάντηση. Έτσι, ξεχνάς τι ακριβώς ρωτούσες.»

Χαμογελούν, κάνουν προσπάθεια να κρατήσουν τις μεταξύ τους αποστάσεις χωρίς να το κατορθώνουν και πριν επιστρέψουν στα «δικά τους» σπεύδουν να στείλουν το μήνυμά τους: «Να φοράμε μάσκα. Δεν ξέρουμε τι μπορεί να «κουβαλάει» ο άλλος. Να προστατέψουμε τους γύρω μας. Ειδικά τους Ηλικιωμένους και όλα θα πάνε καλά.»
Φώτο:Κομοτηνή ρεπορτάζ-κείμενο-φωτογραφία: Μαρία Νικολάου

Μοιράσου το άρθρο: