Έχουν ζήσει πολλά από τα Ακαδημαϊκά τους χρόνια στις προκάτ εγκαταστάσεις των Τμημάτων τους ακούγοντας επί πολλά συναπτά χρόνια την ίδια υπόσχεση, πως η Σχολή τους, η Σχολή Κλασσικών κι Ανθρωπιστικών Σπουδών του ΔΠΘ, θα αποκτήσει τη δική της Στέγη. Την στιγμή της πρόσφατης θεμελίωσης των νέων κτιριακών εγκαταστάσεων είδαν ότι αυτό το όνειρο μπορεί, σε τρία χρόνια από τώρα, να πάρει σάρκα και οστά.

Πέντε καθηγήτριες, η κα Ζωή Γαβριηλίδου, αντιπρύτανης του ΔΠΘ, η κα Πηνελόπη Καμπάκη Βουγιουκλή, Κοσμητόρισσα της Σχολής, η κα Μαρία Τζιάτζη, πρόεδρος του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας, η κα Μαρία Δημάση, πρόεδρος του Τμήματος Γλώσσας Φιλολογίας Πολιτισμού Παρευξείνιων Χωρών και η κα Βασιλική Κοντογιάννη , καθηγήτρια του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας μίλησαν στην ΕΡΤ Κομοτηνής γι αυτή την πολύ σημαντική εξέλιξη για τη ζωή φοιτητών, καθηγητών και λοιπών εργαζομένων .

Ζωή Γαβριηλίδου, αντιπρύτανης: «Πιστεύω ότι θα βοηθήσει πάρα πολύ στη σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των Τμημάτων»

«Πριν μερικά χρόνια στην Σύγκλητο, όταν άκουγα τον κο Πολυχρονίδη, τότε πρόεδρο στην Ιατρική Σχολή, να «πολεμάει» για την δεύτερη φάση της Ιατρικής Σχολής ζήλεψα κι εγώ και είπα ότι κάτι θα έπρεπε να κάνουμε και για τη δική μας Σχολή και άρχισα έναν αγώνα ακριβώς για να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε ένα κτίριο και για τη Σχολή Κλασσικών κι Ανθρωπιστικών Σπουδών. Πράγματι, η προσπάθεια ευοδώθηκε και αυτό είναι πολύ σημαντικό διότι έρχεται να λύσει ένα έντονο πρόβλημα έλλειψης χώρων που έχουμε και αναγκών σε αίθουσες. Είναι και η ποιότητα του χώρου, αυτή τη στιγμή είμαστε σε προκάτ. Άρα οι νέες κτιριακές υποδομές θα «μαζέψουν» τα Τμήματα της Σχολής σε ένα κτίριο, το οποίο θα έχει και μια συμβολική αξία, θα λειτουργήσει και σαν πόλος για να δημιουργηθούν περισσότερες συνέργειες και για να μπορέσουμε να παράγουμε αυτό που λέμε ανθρώπινο κεφάλαιο στη Σχολή μας , με έργα, με συνεργασίες, με δημοσιεύσεις κ.α.. Είναι πολύ σημαντικό» δήλωσε η κα Ζωή Γαβριηλίδου και σημείωσε πως η μελέτη των κτιριακών υποδομών υπήρχε πολύ καιρό πριν και δεν μπορούσαν να παρέμβουν, έχει εκπονηθεί από ένα πολύ μεγάλο γραφείο στην Αθήνα. «Δημιουργούνται μεγάλοι χώροι, όπου μπορούν να υπάρχουν άτομα τα οποία δημιουργούν πολλές συνέργειες . Πιστεύω ότι θα βοηθήσει πάρα πολύ στη σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των Τμημάτων, υπάρχουν τέσσερα μεγάλα αμφιθέατρα, πάρα πολλές αίθουσες διδασκαλίας, εργαστήρια, όλα αυτά θα καλύψουν τις ανάγκες μας.»

Πηνελόπη Καμπάκη Βουγιουκλή: «Το νέο κτίριο είναι κάτι που χρειάζεται για το κύρος του ίδιου του Πανεπιστημίου, αλλά και για τους φοιτητές και τους καθηγητές.»

«Από το 1998 που είμαι εγώ στο Τμήμα ονειρευόμαστε ένα καινούργιο κτίριο για τη Σχολή μας και το Τμήμα Ελληνικής Φιλολογίας. Βλέπαμε το χώρο και λέγαμε πόσο ωραία θα ήταν να έχουμε κι εμείς το δικό μας ωραίο κτίριο. Φτάσαμε πια, σχεδόν είκοσι χρόνια από το 1998, τα δύο Τμήματα έγιναν τρία, ήρθε κι ακόμη μία Σχολή με άλλα τρία Τμήματα, ώστε να μπορέσουμε να εξασφαλίσουμε το πολυπόθητο δάνειο από την ΕΕ η οποία θα δώσει τα χρήματα για να γίνει αυτό το κτίριο.» δηλώνει η κα Πηνελόπη Καμπάκη Βουγιουγκλή Κοσμήτωρ της Σχολής και εξηγεί πως «Είναι πάρα πολύ σημαντικό γιατί θα έχει αίθουσες υπολογιστών, βιβλιοθήκες, αμφιθέατρα, θα μπορεί να εξυπηρετεί μεγάλους αριθμούς φοιτητών, γραφεία καθηγητών, γραφεία για την γραμματεία. Θα είμαστε όλοι μαζί πράγμα που είναι πολύ σημαντικό για μένα. Θα είναι ένα κύτταρο ζωντανό, θα μπορούν να επικοινωνούν τα Τμήματα. Από τα προκάτ δεν είχα παράπονο , αλλά δεν είναι Πανεπιστήμιο, είναι βοηθητικοί χώροι. Το νέο κτίριο είναι κάτι που χρειάζεται για το κύρος του ίδιου του Πανεπιστημίου, τους φοιτητές και τους καθηγητές.»

Μαρία Τζιάτζη, πρόεδρος του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας: «θα μπορέσουμε επιτέλους να έχουμε κι εμείς ένα κτίριο νέο, μοντέρνο, σύγχρονο και να αναδείξουμε περισσότερο και το έργο του Τμήματος.»
«Έχω ιδιαίτερη χαρά γιατί θεμελιώθηκε το νέο κτίριο της Σχολής Κλασσικών κι Ανθρωπιστικών Σπουδών» δηλώνει η πρόεδρος του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας, η κα Μαρία Τζιάτζη μην κρύβοντας την ικανοποίησή της για τη σημαντική αυτή εξέλιξη « θα είμαστε σε ένα κοινό χώρο, καθώς το ένα Τμήμα στηρίζει το άλλο με αναθέσεις διδασκαλίας, με κοινές εκδηλώσεις. Είμαστε περήφανοι από τώρα, ανυπομονούμε να ολοκληρωθεί, να μετακομίσουμε σ’ αυτό με τις δράσεις μας, με τα όνειρά μας, με το όραμα μας.» Σύμφωνα με την κα Τζιάτζη το Τμήμα Ελληνικής Φιλολογίας ήταν τόσο καιρό σε δύσκολη θέση, ίσως, ήταν το πιο αδικημένο σε σχέση με τα υπόλοιπα Τμήματα της Σχολής γιατί στεγαζόταν σε προκατασκευασμένα κτίρια. «Κάποια από τα οποία είχαν και προβλήματα, αλλά φαντάζομαι ότι ύστερα από τόσα χρόνια , θα μπορέσουμε επιτέλους να έχουμε κι εμείς ένα κτίριο νέο, μοντέρνο, σύγχρονο και να αναδείξουμε περισσότερο και το έργο του Τμήματος.»

Μαρία Δημάση, πρόεδρος του Τμήματος Γλώσσας Φιλολογίας Πολιτισμού παρευξείνιων Χωρών: «Επιτέλους τα τρία Τμήματα με τον να είναι στον ίδιο χώρο αποκτούν την κουλτούρα της σχολής κι αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό.»
«Είναι πάρα πολύ σημαντικό διότι ο χώρος πριμοδοτείται από τα όσα συμβαίνουν μέσα σ’ αυτόν» δηλώνει η κα Μαρία Δημάση, πρόεδρος του Τμήματος Γλώσσας Φιλολογίας Πολιτισμού παρευξείνιων Χωρών και σημειώνει « Το να νιώθει ο φοιτητής ότι ζει εργάζεται και μελετάει σε ένα ευπρεπή και σύγχρονο χώρο αυτό του δημιουργεί κίνητρα για να προσπαθήσει περισσότερο, το ίδιο και για τους καθηγητές, που νιώθουν ότι κάποιος σέβεται το έργο τους.» παράλληλα σημειώνει πως ο χώρος είναι πολύ σημαντική υπόθεση και ως χώρος – χώρος, αλλά και «ως βιωματικός χώρος με τις εμπειρίες που συσσωρεύονται σ’ αυτόν» για να καταλήξει λέγοντας «Επιτέλους τα τρία Τμήματα με τον να είναι στον ίδιο χώρο αποκτούν την κουλτούρα της σχολής κι αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό.»

Βασιλική Κοντογιάννη, καθηγήτρια του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας: «Από το 1995 περιμέναμε  καιρός να αποκτήσει το Τμήμα τη δική του στέγη.»

«Το ονειρευόμαστε εδώ και πολλά χρόνια» δήλωσε στην ΕΡΤ Κομοτηνής η κα Βασιλική Κοντογιάννη, καθηγήτρια του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας του ΔΠΘ και σημείωσε «Εγώ όταν πρωτοήρθα σ’ αυτό το Τμήμα, στη δεκαετία του ‘90, και ήμουν στη Σύγκλητο αυτό το κτίριο σχεδιάζαμε, λέγαμε πώς πρέπει να γίνει, τι πρέπει να έχει μέσα ,το ονειρευόμασταν. Τώρα έχουμε φθάσει στο 2019 και επιτέλους βάλαμε το θεμέλιο λίθο. Μακάρι να πάει καλά και να μπορούν να γίνουν πολλές δράσεις μέσα σ΄αυτό. Είναι κτίριο με προδιαγραφές που έχουν μελετηθεί σοβαρά». Όπως τονίζει η κα Κοντογιάννη: «Είναι πολύ σημαντικό για διδάσκοντες και διδασκόμενους να υπάρχουν τέτοιοι χώροι. Δεν είναι άσχημα τα προκάτ, αλλά στα προκάτ δεν μπορεί να μείνει κανείς αιωνίως. Εκτός από την εικόνα του Πανεπιστημίου που δίνουν, έχουν και ορισμένα προβλήματα, αλλά χρειαζόμαστε περισσότερο χώρο για τα εργαστήρια, για τις βιβλιοθήκες. Έχουν αναπτυχθεί πολύ οι δράσεις των Τμημάτων μέσα σ΄αυτά τα χρόνια . Από το 1995 καιρός να αποκτήσει το Τμήμα τη δική του στέγη.»
Φώτο: Ζωή Γαβριηλίδου, Πηνελόπη Καμπάκη Βουγιουκλή, Μαρία Τζιάτζη, Μαρία Δημάση, Βασιλική Κοντογιάννη ρεπορτάζ-κείμενο-φωτογραφίες:Μαρία Νικολάου

Μοιράσου το άρθρο: