«Ήμουν καθηγητής και τα τελευταία τριάντα χρόνια καταστηματάρχης- βοηθός της συζύγου μου» λέει χαμογελώντας. Τον πετύχαμε την ώρα που κατέβαζε ρολά στο κατάστημά του. Είχε πάει απόγευμα. Μια κίνηση που την έκανε αμέτρητες φορές στη ζωή του. Αμέτρητα «άνοιξε -κλείσε». « Καταστήματα κλείνουν, καταστήματα ανοίγουν και η ζωή στην αγορά συνεχίζεται.» πρόσθεσε.

«Δεν βαρεθήκατε;» ρωτήσαμε τον κο Αλή Οσμάν για να απαντήσει «Αν βαρεθώ, θα το πουλήσω. Αλλά από ότι βλέπω ενδιαφέρον δεν υπάρχει. Το εμπόρευμα μέσα είναι πολύ, οπότε δύσκολα να το πάρει κάποιος και να συνεχίσει τη λειτουργία του.» Χωρίς και εκείνος να παραλείψει να αναφερθεί στις επιπτώσεις της Πανδημίας σημειώνοντας ότι: «Ο κορονοϊός έχει χτυπήσει πολύ άσχημα την αγορά.»
Μιλά για την Κομοτηνή με αγάπη, αλλά και για την Ε.Ε. με αυστηρότητα «Η Ευρώπη δεν θέλει να ασχολείται η Ελλάδα με το εμπόριο και τη βιομηχανία, μας θέλει αγρότες και κτηνοτρόφους, μας θέλει κυρίως απλούς εργάτες. Θέλει να είμαστε «περιβόλι», αλλιώς κάπως θα στήριζε και την επιχειρηματικότητα.» λέει μην κρύβοντας την απογοήτευσή του. Αλλά και μην παραλείποντας να δώσει και την συμβουλή του στους νέους που τώρα ξεκινούν στην αγορά ανοίγοντας τη δική τους επιχείρηση σε καιρούς δύσκολους λόγω και της Πανδημίας. «Πρέπει να φροντίζουν να έχουν καλό εμπόρευμα, να έχουν ό,τι ο κόσμος ζητά.» λέει προτρέποντας τους καταστηματάρχες, τους επαγγελματίες, τους συναδέλφους του να είναι αισιόδοξοι «το απαιτεί η ζωή» σημειώνει  και χαμογελά λίγο πριν ανεβεί στο ποδήλατό του για να επιστρέψει στο σπίτι του για την απαραίτητη μεσημβρινή σιέστα.
Φώτο: Ο κος Αλή Οσμάν Ρεπορτάζ-κείμενο-φωτογραφία:Μαρία Νικολάου

Μοιράσου το άρθρο: